و «سید اجل علی بن طاووس» رضی الله عنه در کتاب «کشف المحجة» فرزندش را سفارش و امر کرده به انجام اموری که مربوط به آداب و وظایف او نسبت به مولایمان صاحب الزمان(ع) است، تا آنجا که گفته:
«. . . پس در پیروی و وفاداری و تعلق خاطر و دلبستگی نسبت به آن حضرت(ع) به گونه ای باش که خداوند و رسول او (ص) و پدران آن حضرت و خود او از تو می خواهند، و حوائج آن بزرگوار را بر خواسته های خود مقدم بدار! هنگامی که نمازهای حاجت را به جای می آوری، و صدقه دادن از سوی آن جناب را پیش از صدقه دادن از سوی خودت و عزیزانت قرار ده، و دعا برای آن حضرت را مقدم بدار بر دعا کردن برای خودت، و نیز در هر کار خیری که مایه وفای به حق آن حضرت است آن بزرگوار را مقدم بدار، که سبب می شود به سوی تو توجه فرماید و به تو احسان نماید. . . ».
کشف المحجه، ابن طاووس؛ / 152 و 151 ؛ فصل 150
صفحهٔ ۳۵