اكسير قوي و خطرناك مسيحيت صهيونيست

پت موريسون1

اشاره:

نويسنده در اين مقاله، به يكي از مسائل اساسي‌اي كه جامعة آمريكا را تهديد مي‌كند مي‌پردازد. مسيحيت صهيونيست و فعاليت‌هاي خطرناك اين فرقه، تهديدي بسيار جدي است كه نه تنها مسلمانان، بلكه جامعة مسيحي آمريكا را نيز تهديد مي‌كند. پت موريس با بررسي شعارها و اصول عملي اين فرقه، نسبت به خطراتي كه مسيحيان صهيونيست براي جهان آينده به وجود خواهند آورد، هشدار مي‌دهد. ارائة چهره‌اي خشن از مسيحيت و ايجاد اختلاف ميان مسلمانان و مسيحيان، عمده اهداف مسيحيان صهيونيست است.

آنچه ممكن است بزرگ‌ترين تهديد سياسي بالقوّه براي صلح و امنيت آمريكا باشد، نه تروريست‌هايي كه مخفيانه فعاليت مي‌كنند و نه حتي اعزام شمار بيشتري از نيروهاي آمريكا به خاورميانه است. تهديد واقعي، انتشار گستردة شعارهاي دروغ مسيحيت بنيادگرا دربارة «آخرالزّمان» مي‌باشد كه با حمايت فراوان ـ مالي و نظامي ـ از دولت اشغالگر قدس همراه شده است. اين تهديد تحت عنوان «مسيحيت صهيونيست» فعاليت مي‌كند.

از نظر كارشناسان و منتقدان، اين جنبش، قدرت مالي، سياسي و مذهبي غير قابل باوري را از رهگذر مساعدت‌هاي مالي آشكار و قوي مبلغان مذهبي، كليساهاي نان و مردم مذهبي فراهم آورده است. اثرات جانبي دستور كار سياسي سيستم اعتقادي مسيحيت صهيونيست، بسيار هولناك است.

رو دونالد واگنر، يكي از كارشناساني است كه رشد مسيحيت صهيونيست را زير نظر گرفته است و خطرات اين جنبش را به مسيحيان، مسلمانان و يهوديان واقعي و به طور كلي عموم مردم هشدار مي‌دهد. واگنر، كشيش پروتستان و استاد مشاور مطالعات خاورميانه و مذهب در دانشگاه North Park در شيكاگو و مدير اجرايي مطالعات خاورميانه در آن دانشگاه مي‌باشد. آخرين كتاب او «نگراني براي آرمگدون»2، نگارشي انتقادي در مورد مسيحيت صهيونيست است.

در پاييز سال گذشته، طيّ يك معرفي كلي در كنفرانس Sabeel در شهر كانزاس، واگنر رشد اين جريان، طرفداران اصلي و اقدامات و برنامه‌هاي سياسي آن را مطرح كرد. او گفت، مسيحيت صهيونيست به عنوان يك تئوري نه چندان مهم و حاشيه‌اي در كتاب مقدس، بعد از دهة 60 ميلادي، مدت‌ها قبل از تشكيل اسرائيل،

شكل‌ها و فرم‌هاي مختلفي را تجربه كرده است. امّا اخيراً اين جريان به واقعيت جديدي تغيير شكل داده است كه تفسير تحت‌اللفظي و بنيادگرايانة خود را از كتاب مقدس به همراه گرايش‌هاي سياسي و جامعه‌شناسي، به افق ديد آمريكايي متصل مي‌سازد. به عقيدة واگنر، اين گرايش‌ها شامل موارد زير مي‌شود:

1. رشد «عامل وحشت» در ايالات متحده آمريكا بعد از يازده سپتامبر، كه به وسيلة عامل بعدي تقويت مي‌شود؛

2. پيش‌پويي‌هاي هزاره و «پايان دوران» و عرضة شديد داستان‌هاي مسيحي مثل مجموعة Left Behind؛

3. رشد جناح راست محافظه‌كار در فضاي سياسي ايالات متحده آمريكا.

دولت بوش دربارة «محور شيطاني» و با فضاي ذهني خاصّ خود كه مربوط به «جنگ‌هاي صليبي» است سخن مي‌گفت.

به علاوه، تداوم لحن امپراتورمآبانه نومحافظه‌كاران، تصور بسياري از مسيحياني را كه با تفسير كتاب مقدس از پايان دوران آشنايي داشتند و آن را مي‌خواندند، اسير خود ساخته است.

واگنر معتقد است، كنار هم قرار دادن اين اجزا، دستورالعمل كاملي براي مسيحيت صهيونيست به وجود مي‌آورد كه مخاطبان به راحتي آن را دريافت كرده، به كار مي‌بندند.

اگرچه مبلغان بنيادگرا و مشهور تلويزيون، همچون پت روبرتسون و جري فالول از حاميان اسرائيل هستند، امّا جديدترين و پرشورترين مبلغ مسيحيت صهيونيست، دكتر جان سي.هاگي مي‌باشد. هاگي كه بنيان‌گذار و روحاني كليساي هجده‌هزار نفري غير انجيلي در سان آنتونيو تگزاس مي‌باشد، به كمك مبلّغان كليساي خود، در سراسر دنيا پيرواني را گرد هم آورده است.

بعضي از مفسران، شخصيت كاريزماتيك هاگي را به راش ليمباف تشبيه كرده‌اند كه اندكي «مهربان‌تر و آرام‌تر» است و همان نفوذ سياسي راش را در او مي‌بينند. يكي از منتقدان دراين‌باره استعارة جالب زير را به كار برده است: «اگر شخصيتي بدتر از المر گانتري بخواهيد، مي‌توان به المر گانتري كه سياست خارجي مخصوص به خود را دارد اشاره كرد».

شايد بتوان گفت، هاگي كسي است كه حزب راست افراطي مسيحيت صهيونيست را در واشنگتن بنيان گذارده است؛ «مسيحيان متحد براي حمايت از اسرائيل» (CUFI). از نظر واگنر، CUFI كاملاً هم‌طراز و هم‌سو با AIPAC، لابي آمريكايي طرفدار اسرائيل، عمل و «از مشي زياده‌خواهانة اسرائيل حمايت مي‌كند: آنها به اسرائيل كمك مي‌كنند تا كرانة باختري و نوار غزه را تحت كنترل داشته باشد، چرا كه خداوند اين سرزمين‌ها را تنها در اختيار يهوديان قرار داده است».

واگنر مي‌گويد، CUFI علاوه بر حمايت همه جانبه از جنبش ساكنان تازه وارد اسرائيلي (در فلسطين)، از نظر مالي نيز انتقال يهوديان اروپا را جهت اسكان غيرقانوني (در فلسطين) ضمانت مي‌كند، زيرا از نظر آنها، فلسطين، «سرزميني» است كه خداوند وعدة آن را به ايشان داده است.

در فورية 2006، مصادف با آغاز فعاليت CUFI، هاگي طيّ يك سخنراني بيان داشت كه مسيحيان ايالات متحده «به زودي دفاتري در كلية ايالات كشور سازمان‌دهي خواهند كرد، تا همة مسيحيان و افرادي كه با ما در طرح‌هاي مربوط به حمايت از اسرائيل خواهان همكاري‌اند، بسيج شوند».

در اواسط جولاي سال گذشته، واگنر گفت: هاگي 3500 نفر از حاميان CUFI را «بين همة ادارات وابسته به كنگره پخش كرد تا به واسطة آنها، براي ارسال كمك‌هاي نظامي بيشتر به اسرائيل (در طيّ جنگ سي و سه روزة اسرائيل و حزب‌الله) به مقامات مربوط فشار وارد كند. علاوه بر اين، او سعي مي‌كرد ايالات متحده را به جنگ عليه ايران تشويق كند (زيرا به اعتقاد او، جنگ ايران و آمريكا مقدمة جنگ آرمگدون است).

ماه اكتبر گذشته در سان آنتونيو، بيش از هزار نفر از حاميان CUFI گرد آمدند تا برنامه‌ها و استراتژي‌هاي سياسي خود را مورد بررسي قرار دهند. در ميان اشخاص برجستة حاضر در اين كنفرانس، جيمز وولسي، رئيس سابق سازمان سيا، يكي از حاميان نزديك AIPAC و از مخالفان جدّي جنبش صلح و از فعّالان كليسا به چشم مي‌خورد.

واگنر مي‌گويد: «هاگي در همايش بنيان‌گذاري CUFI عبارت «اسلام فاشيستي» را ابداع كرد و ظرف يك هفته، ابتدا بوش و سپس وزير دفاع اسبق، دونالد رامسفلد، از اين عبارت استفاده كردند». واگنر افزود: دو نگراني بزرگ او دربارة مسيحيت صهيونيست ـ كه معتقد است شمار معتقدان اوانجليستي در سراسر دنيا به صدهزار نفر مي‌رسد ـ اين است كه اين مسلك به شدت ضدّ اسلام بوده و تصويري جنگ‌طلب از مسيحيت در سطح جهان ارائه داده است.

به نظر واگنر: «تصويري كه آنها (مسيحيان صهيونيست) از مسيحيت در منطقه منتشر ساخته‌اند، يك نظامي صهيونيست سفيد پوست غربي است. اقدامات اين فرقه، اين عقيده و احساس را در دنياي اسلام و دنياي مسيحيت ايجاد كرده است كه مسيحيت در حقيقت نوعي مذهب جنگ‌طلبانة صليبي مي‌باشد».

واگنر مي‌افزايد، در واقع رهبران مسيحي، نگران اثرات مخرب مسيحيت صهيوينست در منطقه هستند، به گونه‌اي كه رهبران كليساي متخصصين، دعوت به عمل آوردند تا با آنان به گفت‌وگو نشسته، به آنان جهت اطلاع‌رساني به مردم خود دربارة خطرات اين جنبش و تأثيرات آن بر جهان اسلام ياري رسانند.

مسيحيت صهيونيست به طور جدّي روابط بين مسيحيان و مسلمانان و يهوديان را به ويژه در خاورميانه بر هم زده است. واگنر هشدار داد، مسئلة آزار دهنده‌تر اين است كه از آنجا كه رهبران اين جنبش همچون فالوي، روبرتسون و هاگي، به منابع عظيمي چون مبلغان مذهبي و خروجي‌هاي رسانه‌اي دسترسي دارند، «قادرند سراسر اين منطقه را به آتش بكشند».

پي‌نوشت‌ها: