کسب آمادگی برای ظهور حجّت حق

یکی از وظایفی که به تصریح روایات، در دوران غیبت بر عهدة شیعیان و منتظران فرج قائم آل محمّد (ص) است، کسب آمادگی های نظامی و مهیا کردن تسلیحات مناسب هر عصر برای یاری و نصرت امام غایب است، چنان که در روایتی که نعمانی به سند خود از امام صادق (ع) نقل کرده آمده است:

«هر یک از شما باید که برای خروج حضرت قائم (ع) [سلاحی] مهیا کند. هر چند که یک تیر باشد، که خدای تعالی هر گاه بداند که کسی چنین نیتی دارد امیدوارم عمرش را طولانی کند تا آن حضرت را درک کند [و از یاران و همراهانش قرار گیرد]». 1

در روایت دیگری مرحوم کلینی به سند خود از امام ابوالحسن [موسی کاظم (ع)] نقل می کند که:

«. . . هر کس اسبی را به انتظار امر ما نگاه دارد و به سبب آن دشمنان ما را خشمگین سازد در حالی که به ما منسوب باشد، خداوند روزی اش را فراخ گرداند و شرح صدر به او عطا کند و به آرزویش برساند و یار بر حوائجش باشد». 2

همچنین مرحوم کلینی در «روضة کافی» از ابوعبدالله جعفی روایتی را نقل می کند که توجّه به مفّاد آن بسیار مفید است: «حضرت ابوجعفر امام باقر (ع)، به من فرمودند: منتهای زمان مرابطه (مرزداری) 4 نزد شما چند روز است؟ عرضه داشتم: چهل روز، فرمودند: ولی مرابطة ما مرابطه ای است که همیشه هست. . . ». 3

پی نوشت ها: