اگر بتوانیم مهارت های زیستن در دوران غیبت امام مهدی(عج)را فرا گیریم و بر مدار حق حرکت کنیم،فیضی صد چندان نصیب ما خواهد شد،مهارت هایی همچون دین شناسی که با حرکتی اَگاهانه و همراه با اندیشه و تدبری در باورداشت دینی و محصولات معنوی شکل می گیرد.گام دیگر، مهارت در شناخت امام(عج)است که اگر این مهارت نباشد،مرگمان نیز در جاهلیت خواهد بود.از دیگر مهارت ها،پایبندی به اصل «تولّی و تبّری»1 است.تولی و دوستی خاندان عترت و تبری و دوری جستن از دشمنان اَنان،از مهارت های زندگی کردن در دوران غیبت مولا حضرت مهدی(عج)است.همچنین مهارت در پیشه کردن صبر و پایداری ،در راه رسیدن به اَرمان های بلند انسانی و الهی و ثابت قدم بودن در عاشقی که البته اجربسیاری دارد.
دلادر عاشقی ثابت قدم باش
که در این ره نباشد کار بی اجر
(حافظ)
عدالت پیشگی نیز یکی از مهارت هاست که در اَراستگی به اَن،دقت و درستی لازم است.به تعبیر شاعر:
اندر این روزگار بد عهدی
چیست جز عدل هدیه ی مهدی
همچنین مهارت در مهرورزی به بندگان خداوند،مهارت در پایبندی به اصول اخلاقی و دینداری و نهراسیدن از سرزنش ملامت کنندگان،مهارت در تربیت درست نسل اَینده،مهارت در انتظار کشیدن و اَشکار ساختن نماد های اَن، مهارت در اطاعت از ولی فقیه و مهارت در وفاداری به عهد و پیمانولایتی و اَرمان های مهدوی بسیار ضروری است.هرگز این سخن امام(عج)را از یاد نبریم که فرمودند:
«اگر پیروان ما در راه وفای به عهد و پیمانی که بر دوش دارند هم دل و هم صدا بودند،هرگز فیض دیدار ما از اَنان به تاخیر نمی افتاد.»2
پی نوشت:
پانویس‌های این مقاله
- ۱
1. مفاتیح الجنان، زیارت آل یاسین؛
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. محمدبن یعقوب کلینی، اصول کافی، ج1، ص277.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑