در آخرين روزهاي ماه شعبان، «مؤسسة فرهنگي موعود» توفيق چهاردهمين سال حضور خود را در عرصة فعّاليتهاي فرهنگي مهدوي جشن گرفت.
حضور جمع كثيري از خانوادة بزرگ موعود: علما، اهل قلم، شاعران و پژوهشگران به اين مجلس رنگ و بويي ويژه بخشيده بود.
سخنراني بينظير آيتالله خزعلي، آقاي دكتر محمّد رجبي و شاعران بنام، ابوالقاسم حسينجاني، رضا اسماعيلي و سيّد علي محمّد رفيعي و ساير برنامههاي جنبي از ساعت 17 تا 20، نقطه عطفي ماندني را در حيات موعود رقم زد.
در ابتدا مديرمسئول مؤسسة فرهنگي موعود، آقاي اسماعيل شفيعي سروستاني با ارائة گزارش فشرده و مختصر با بيان رويكردهاي موعود در عرصة فعّاليتهاي مهدوي، فهرستوار گوشههايي از برنامهها و آمار فعّاليتهاي صورت گرفته را به شرح زير بيان كرد:
1. انتشار پياپي مجلة موعود و توزيع بيش از 2.000.000 نسخه از آن در اقصا نقاط ايران و جهان؛
2. انتشار پياپي مجلة موعود نوجوان و توزيع بيش از 650.000 نسخه از آن در كشور؛
3. انتشار 80 عنوان كتاب با تيراژ بيش از 680.000 نسخه براي گروههاي سنّي مختلف؛
4. برگزاري بيش از 1000 نشست تخصّصي و عمومي فرهنگي مهدوي در اقصا نقاط ايران اسلامي؛
5. برگزاري قريب به 1000 نمايشگاه ويژة عرضة محصولات فرهنگي مهدوي؛
6. برگزاري بيش از 50 نشست مهدوي ادواري در شهر تهران؛
7. تأسيس سايت موعود بر شبكة جهاني اينترنت با متوسط بازديدكنندگان 2500 نفر در روز؛
8. تأسيس سايت مستور بر شبكة جهاني اينترنت ويژة نوجوانان؛
9. تحقيق، تدوين و تأليف و انتشار هفت جلد از دايرةالمعارف موعود آخرالزّمان؛
10. برگزاري ضريب به 2600 جلسه و نشست كارشناسي و مشاورهاي در سراسر كشور؛
11. انجام تحقيقات و تدوين «معجم مؤلّفان مهدوي» (مجلّدات 9 و 10 از دايرةالمعارف موعود).
12. انجام تحقيقات، گردآوري و تدوين «مجموعه پرسشها و شبهات مهدوي و تدارك پاسخهاي لازم براي آنها. (مجلّدات 11 و 12 از دايرةالمعارف موعود آخرالزّمان)؛
13. برگزاري سه جشنوارة:
ـ 20 سال كتاب مهدوي منتشره در كشور؛
ـ 20 سال مقالات مهدوي منتشره در مطبوعات؛
ـ جشنوارة عكس مهدوي.
14. ارائة 71 عنوان لوح فشرده در موضوعات مختلف فرهنگي مهدوي؛
15. كسب موفقيّت در هفت جشنواره و همايش كشوري و كسب رتبههاي برتر پژوهشي و مطبوعاتي؛
16. تربيت جمعي از پژوهشگران، مترجمان، نويسندگان فعّال در حوزة فرهنگ مهدوي.
در ادامه، استاد شفيعي سروستاني، جغرافياي موضوعات و مباحث مطرح در منشورات موعود را به شرح زير بيان داشت:
1. شناسايي و نقد بنيادين جنبههاي گوناگون فرهنگ و تمدّن غربي و بازشناسي نقاط تعارض آن با مباني نظري اخلاق اسلامي؛
2. شناسايي و نقد مناسبات فرهنگي، سياسي و تمدّني حاكم بر جوامع مسلمانان؛
3. تلاش براي تدوين راهبرد سياسي، فرهنگي و اقتصادي جوامع مسلمانان در عصر غيبت؛
4. بازشناسي جنبههاي اعتقادي، تاريخي، فرهنگي و اجتماعي فرهنگ انتظار با بهرهگيري از منابع متقن و مستدلّ؛
5. تلاش براي پالايش انديشة ناب مهدوي از هرگونه شائبة جعل و تحريف و زدودن اين انديشه از زنگار جهل و خرافه؛
6. پاسخگويي عالمانه و متناسب با نيازهاي روز به شبهات و ابهامات موجود در زمينة منجيگرايي؛
7. احيا و گسترش اين فرهنگ از طريق محصولات فرهنگي و تلاش براي شناساندن نقش سازندة فرهنگ مهدوي در پايداري و پويايي جوامع اسلامي؛
8. تبيين وظايف و تكاليف مردم در برابر حجّت خداوند، امام عصر(ع)؛
9. مقابله با گونههاي مختلف جريانات معاند و مغرض در حوزة فرهنگي و اجتماعي از طريق انتشار آثار فرهنگي ويژه؛
10. بررسي و نقد ديدگاههاي انديشمندان غربي در زمينة آيندة جهان و جهان آينده.
در پايان، مدير مسئول مؤسسه و سردبير نشرية موعود، ضمن متذكّر شدن همگان دربارة جايگاه خاصّ فرهنگ مهدوي، شرايط تاريخي ويژهاي كه بشر در آن سير ميكند، تلاش غرب براي مخدوش و منحرف ساختن آموزههاي مهدوي و بالأخره نقش شيعيان و ايران در واقعة شريف ظهور، اعلام نمود:
«همة ما ناگزير و مكلّف به مراقبت ويژه از اين سرماية بزرگ و حفاظت از دستآوردهاي آن هستيم. از همين
رو شايسته است، عموم نويسندگان، محقّقان، مسئولان و مديران سازمانها و نهادهاي فرهنگي و بالأخره عموم مردم آگاه دربارة موارد زير هوشيار و مراقب باشند:
1. حفاظت از آلوده شدن ساحت اين فرهنگ با خرافات و جعليّات؛
2. حفاظت از رويكردهاي اجتماعي، فرهنگي و تمدّني اين باور اصيل براي گذار از وضع موجود؛
3. تمرين نقد همة مناسبات فردي و جمعي با رويكرد عدالتمحور مهدوي؛
4. انجام اصلاحات در مناسبات فردي و جمعي مسلمانان مبتني بر رويكرد مصلح كل و مشي در طريق منتظران آن مصلح؛
5. شناسايي جلوات مختلف كفر، شرك و نفاق جاري و منبعث از تاريخ شركآلود چهارصد سالة غربي مبتني بر مباني و مبادي ديني و رويكرد آخرالزّماني مهدوي؛
6. شناسايي روشها، حيلهها و رفتارهاي مزوّرانة دشمنان انسانيّت و دينداري در انهدام سرمايههاي معنوي، سلامتي مستضعفان و امنيّت سرزمينهاي اسلامي و شيعي با ترفندهاي مختلف در حوزههاي طب، تغذيه، ورزش، كشاورزي، سياست، هنر و...؛
7. ممانعت از استفادههاي ابزاري از باورها و فرهنگ مهدوي، در مناسبات سياسي ـ اجتماعي؛
8. انتشار شايستة معارف مهدوي از طريق آموزشهاي مستقيم و غير مستقيم و استفاده از همة ظرفيّتهاي فرهنگي و تربيتي موجود و فعّال در كشور؛
9. جلوگيري از تبديل شدن اين جريان و فعّاليتهاي مربوط به آن به جرياني صرفاً دولتي.