ابوالقاسم حسینجانی
استضعاف؛ زنجيرهي تحميليِ استكبار
مستضعفان، ضعيف نگاه داشته شدگاناند، و نه ضعيفان!
استضعاف، يك پروسه و پديدهي طبيعي نيست؛ بلكه، فراوردهي يك پروژهي تحميليست.
اگر استكبار و انحصارطلبي نبود، استضعاف هم نبود.
استضعاف، اختراعِ استكبار است؛
و مُستضعف، محصول و ماحصلِ توطئهها و پروژههايِ ضعيف سازي و بايكوتهاي سياسي اجتماعي...
احیاگریِ زمان و زمین
در دنیای پر از پیچیدگیها – و در عین حال، لبالب از پویاییها و جریانهایِ
موجاموج – معاصر،
تنها راه حل برای دوام و ادامهی حیاتِ مترقّانه و رو به رشد، احیاگری و زندهسازیِ
زمان و زمین، در راستای منافع و مصالحِ انسانهای مستعد و توانمندِ جامعهی جهانیست.
کارِ ریشهدارِ امام زمان، «معلومسازی»ست، و نه «معلوماتسازی»؛
و کارستانِ او: احیاگری و زندهسازیِ «قرآن» و «انسان» و «زمان»؛ و زمینهسازیِ «زمین»، برای آبادی و آزادیِ «جهان»:
اَینَ مُحیی مَعالِمِ الدّین وَ اَهلِهِ؟
ساقی کجاست؟ گو، سببِ انتظار چیست؟!...