تقدیم به بهار لبخند، حضرت ثامن‌الحجج، حضرت امام رضا(ع)
فصل غزلخوانی
صبحِ ایوان تو، سر فصل گل افشانی‌هاست
گنبدت روشنی چشم خراسانی‌هاست
صحبت از آینه گردانی یک ایوان است
که هر آیینه در آن، آینه گردانی‌هاست
ما پریشان شده در نور تو چون ذرّاتيم
عشق، همواره جلودار پریشانی‌هاست
خار بودیم و به گلدستة تو گُل دادیم
پیچشی سخت که در ذات بیابانی‌هاست
گِرد این گنبد تا فرصت گردیدن هست
نوبت سبزترین فصل غزل‌خوانی‌هاست
آزاد اسلامی
تبر گمشده
به هیاهوی سکوت می‌گذرد
جمعه
پلک‌ها
مقیم دلتنگی حزن
ندبه‌های بارانی
خیس می‌خورند
و دقایق نارس
جیغ می‌کشند
امتدات دوری‌ات
غرق
دست دسیسه‌هاي
مدرنیته
هر روز گنگ‌تر می‌شود
سیزده و سیزده ترانه
که هنوز در خطوط عطش حضور
نرويیده‌اند
با تبری
با تبری گمشده
تعمید بده
تندیس اسارت را
و پرنده‌های زمین‌گیر را
مهلت پرواز
اکرم موسوی
به انگیزة فرا رسیدن 13 آبان، روز ملّی مبارزه با اسکتبار جهاني:
توهُّم
ارض موعود
ـ از نیل تا فرات ـ
مجسمة یک دنیای خفه شده
و صدای آهنگی موزون
دِ... مو... ک... را... سی...!
و پرزیدنت‌ها
که مثل دلقک‌ها بالا و پایین می‌پرند
و شرابی از جنس «oil»
که رویش «made in USA» نوشته
امّا مونتاژ عراق است!
و چه نشئگی‌ای می‌دهد تریاک افغانی!
و این جشن بزرگ فقط و فقط برای او بود.
چه لحظات باشکوهی.
امّا ناگهان...
صدای رادیو چُرت مرد را پاره کرده:
«ألا إنّ حزب الله هم الغالبون»؛
و مستی شراب از سرش پرید.
احسان اسدی
عشق بِوَرزیم و بگذریم
ای بهتر از بهار که هستی گواه توست
هر جا که عقل می‌نگرد جلوه‌گاه توست
مقصود آسمان و زمین از شب و سکوت
تقدیم چشم‌روشنیِ روی ماه توست
در شهر کلبه‌های درخشان آسمان
چشم هزار پنجره هر شب به راه توست
شب با تمام وسعت عرفانی‌اش هنوز
در امتداد قصة چشم سیاه توست
«یاهو مدد» که عشق بِوَرزیم و بگذریم
از آسمان که مصطبة خانقاه توست
ما تازه آمدیم که ایمان بیاوریم
ایمان بیاوریم به راهی که راه توست
ما را بِبَر به سمت افق‌های دوردست
آنجا که صبح، پرده‌نشین نگاه توست
محسن حسن‌زادة لیله کوهی
ای پاسخ گرامی امّن یُجیب‌ها
ای پاسخ گرامیِ امّن یجیب‌ها
تعجیل کن به خاطر ما ناشکیب‌ها
چشم جهان به چشمة دستان سبز توست
جاری شو از ورای فراز و نشیب‌ها
تکلیف انتقام شهیدان به دوش کیست؟
خون مسیح مانده به روی صلیب‌ها!
برخیز و بزم شب‌زدگان را به هم بزن
ای آشنا به ندبه و اشک غریب‌ها
تعجیل کن به خاطر صدها هزار چشم
ای پاسخ گرامی امّن یجیب‌ها
نغمة مُستشار نظامی
دلم دیوانة کیست؟
نمی‌دانم دلم دیوانة کیست
سرشکم بادة پیمانة کیست
فغانم ترجمان داغ مجنون
قرارم در زبان شانة کیست
خیال کیست شمع محفل من
دل آتش به جان پروانة کیست
شدم از خود نجستم دلبرم را
نوای شعر من افسانة کیست
ندارد کشت ما برگی به دامن
سرشکم آبیاردانة کیست
یکی گم‌گشته‌ای دارم به عالم
نمی‌دانم گلم در خانة کیست
شعورم جلوة فردا شناسد
فغانم شادی حنانة کیست
صبا با عطر جان‌پرور نوازد
ندانم نکهت از ریحانة کیست
دلی دارد «پریشان» خانة دوست
عزیز خانه‌ام، بیگانة کیست
٭ ٭ ٭
بي‌گلشن روي تو شبم روز مباد
بی تو همه روز من در افروز مباد
درد تو به جانم ای دوای همه درد
دل خانة توست خانه بی‌سوز مباد
محمّدحسن حجّتی (پریشان)