ويژة هفتة وحدت و نوروز
سرود عشق
بهار آمد و گلزار، نور باران شد
چمن ز عشق رخ يار، لاله افشان شد
سرود عشق، ز مرغان بوستان بشنو
جمال يار ز گلبرگ سبز تابان شد
ندا به ساقي سرمست گلعذار رسيد
كه طرف دشت چو رخسار سرخ مستان شد
به غنچه گوي كه از روي خويش پرده فكن
كه مرغ دل ز فراق رخت پريشان شد
ز حال قلب جفا ديده‌ام مپرس، مپرس
چو ابر از غم دلدار اشك‌ريزان شد
امام خميني(ره)
جمال محمّد(ص)
ماه فرو ماند از جمال محمد(ص)
سرو نرويد به اعتدال محمد(ص)
قدر فلك را كمال و منزلتي نيست
در نظر قدر با كمال محمد(ص)
وعدة ديدار هر كسي به قيامت
ليلة اسرا، شب وصال محمد(ص)
آدم و نوح و خليل و موسي و عيسي
آمده مجموع در ظلال محمد(ص)
عرصة دنيا مجال همّت او نيست
روز قيامت نگر مجال محمد(ص)
شمس و قمر در زمين حشر نتابند
نور نتابد، مگر جمال محمد(ص)
وان همه پيراسته به جنّت و فردوس
بو كه قبولش كند بلال محمد(ص)
سعدي
رسالت گُل محمدي(ص)
عاشقم بهار را
رويش ستاره در كوير شام تار را
رهنورد دشت‌هاي عاشقي!
پُر ز بادة سپيده باد جام تو
اي كه چون غزال تشنه،
آبِ تازه مي‌خورد
مزرع دلم ز جاري كلام تو
در غبار كام تو
چارة فسون‌گران و رهزنان
در مُحاق مرگ، رُخ نهفتن است
من كه تشنه‌ام زلالي از سپيده را
من كه جست‌وجوگرم،
سروده‌هاي ناشنيده را
شعر من كه عاشقم
هميشه از تو گفتن است
اي كه در بهار سبز نام تو
رسالت گُل محمدي
شكفتن است!
سيد حسن حسيني(ره)
ختم رُسُل
اي بارقة پاكي! مهر از تو شكوفا شد
تو معني لولاكي، هستي ز تو پيدا شد
تو لم يزلي بودي، نور ازلي بودي
همراز علي بودي، آدم ز تو گويا شد
مِيْ، آمده مست از تو، سرمستي هست از تو
در صبح الست از تو، گل غنچة دل واشد
اي چشمة زاينده! در جاري آينده
هستي ز تو پاينده، عالم ز تو برپا شد
خوشبو شده گل با تو، انديشة كُل با تو
اي ختم رسل با تو، عشق آمد و شيدا شد
روييده گل از نامت، وز خرّمي گامت
با زمزم پيغامت، رود آمد و دريا شد
تو از من و ما دوري، سر منزل منظوري
در وادي شب نوري، روشن ز تو بينا شد
بوي احدي، بويت، خوي صمدي، خويت
خورشيد دل از رويت، سر بر زد و زهرا شد
آيين درخشانت، گلخانة قرآنت
پيمانة پيمانت، پويايي فردا شد
معجزة گل
ياران! نزول معجزة گل مبارك است
در اين بهار، شورش بلبل مبارك است
در باغ گل، زيارت سوسن تبرك است
در صحن گل، تلاوت سنبل، مبارك است
بر غنچه‌اي كه در به بهاران گشوده است
آزادي از حصار تغافل، مبارك است
در اين بهار، سمت شكفتن سفر كنيد
گلگشت باغ، در سفر گل مبارك است
تقديم به رسول مهر
زمين به دور تو چرخيد...
نفس كشيدي و كار بهار يكسره شد
تو ماه بودي و چشمان آب منظره شد
از ابتداي جهان نقشه‌ها مسطّح بود
زمين به دور تو چرخيد، ناگهان كُره شد
دل كسي كه از اوّل نبود در تب و تاب
تو آمدي به زمين، ابتداي دلهره شد
و از بهشت كسي بوسه‌اي به لب آمد
براي چشم تو آمادة مذاكره شد
سه سال درّه‌نشيني، سه سال دلتنگي
سه سال هيچ نگفتي، دلت محاصره شد
وسط نشستي و دنيا به دور تو چرخيد
كمان تو سبب اختراع دايره شد
همين كه پلك زدي، باز كردي و بستي
شروع ساخت صدها هزار پنجره شد
تو معجزه‌اي درست، مثل چوب بر كف نيل
حسود بود كسي كه پس از تو ساحره شد
و بعد بين دو چشمت فرشته بوسه زد و
رسول نام تو شد، كار عشق يكسره شد
آرش واقع‌طلب