5

صفحات چاپی ۶۵ تا ۶۶

مطالعه در کتاب‌خوان

تاثیر مس در متوقف کردن عفونت‌های بیمارستانی طیّ آزمایش بالینی در یکی از بیمارستان های پیشرو انگلیس مطالعه شد. هدف این دوره آزمایش 18 ماهه در بیمارستان سلی اوک بیرمنگهام، پی بردن به پاسخ این سئوال بود که آیا نصب و به کارگیری سطوح مسی، میکروب MRSA و دیگر عفونت های بیمارستانی را از بین مي‌برد. دانشمندان دانشگاه ساوت همپتون این مطالعه را ادامه دادندکه ثابت مي‌کند خواص ضد میکروبی طبیعی مس و آلیاژهای آن به طور چشم‌گیری حضور باکتری های رشته ای را کاهش میدهد. آنها دریافتند این فلز با جلوگیری از تولید مثل و تخریب DNA باکتری ها، آنها را از بین مي‌برد.

هر ساله حدود 300 هزار بیمار در بیمارستاهای انگلیس به عفونت های بیمارستانی مبتلا مي‌شوند و حداقل 5000 نفر از آنها جان خود را از دست مي‌دهند. بیشترین عفونت‌ها در تماس با سطوحی چون دستگیر ه درها، شیرهای دستشویی، سیفون‌ها ونرده‌ها منتقل مي‌شود. مطالعات نشان داده است که یک سطح مسی به مساحت یک سانتی متر مربع،10 میلیون باکتری MRSA را ظرف 90 دقیقه از بین مي‌برد. با توجه به اینکه تجمع میکروب‌ها روی دستگیره درها و در سایر سطوح به طور کلّی کمتر از این میزان است، تصور مي‌شود برای از بین بردن این عوامل بیماری زا روی سطوح بیمارستانی فقط30 دقیقه زمان لازم است. در مقابل، باکتری‌ها مي‌توانند تا چندین روز روی سطوح ساخته شده از فولاد ضد زنگ زنده بمانند و این در حالی است که سطوح فولادی در مراکز بهداشتی وبیمارستان‌ها به طور گسترده ای مورد استفاده قرار مي‌گیرند. طیّ دوره آزمایشی 18 ماهه در بیمارستان سلی اوک که هم اکنون در حال انجام است، در یکی از بخش ها، همه دستگیره های فولادی و سطوح فلزی شیرهای دستشویی، سیفون‌ها ونرده‌ها را با مس جایگزین کرده اند. حتی مدادهایی که به وسیله کارمندان استفاده مي‌شود را از برنج با درصد مس بالا در نظر گرفته اند. بخش مجاور این قسمت از بیمارستان را به همان حالت قبلی نگه داشته اند و دانشمندان به طور مرتب نمونه گیری هایی از دستگیره‌ها و سایر سطوح انجام مي‌دهند تا مشخص کنند مس تا چه اندازه در کشتن میکروب‌ها مؤثر است. آزمایش های اخیر نشان مي‌دهد که مس نه تنها میکروب MRSA را مي‌کشد، بلکه در مقابل یک گونة کشندة باکتریایی به نام کلوستریدیوم دیفیسیل (Clostridium Difficile) که بسیار مقاوم وعامل مرگ هزاران بیمار است، موفق ظاهر مي‌شود.

صفحهٔ ۶۶