غلامرضا زربانویی (رضا)
من غلامرضا زربانويي (متخلّص به رضا)، متولّد بهار سال 1335ش. در تهران هستم. تحصيلات ابتدايي و متوسطه را در همين شهر به پايان رساندم. بعد از أخذ مدرك ديپلم، وارد دانشگاه شدم و در رشتة روابط عمومي موفّق به أخذ مدرك كارداني گرديدم.
علاقة من به شعر از دوران نوجواني آغاز شد. در مقطع راهنمايي تحصيلي بودم كه چشمانم به ديدار الهة شعر روشن شد. البّته آن روز‌هاتن‌هابراي دلم مي‌سرودم، بي‌اعتنا به تقيّدات وزني و عاري از هر گونه تكلّف و تصنّع. گاهي نيز وسوسه مي‌شدم و سروده‌هايم را در زنگ دوست داشتني انشاء براي دانش‌آموزان مي‌خواندم و مورد تشويق دبيران خود قرار مي‌گرفتم. عاقبت نيز اين تشويق‌‌هاكار خودش را كرد و باعث شد كه من شعر را از حاشيه به متن زندگي خودم وارد كنم، تا اينكه در سال 1368ش. با حضور در جلسات شعرخواني «انجمن نغمه‌سرايان مذهبي» كه زير نظر شادروان محمّدعلي مرداني اداره مي‌شد، شعر يكي از دغدغه‌هاي اصلي زندگي من شد.
در ادامه، با حضور در جلسات نقد شعر حوزة هنري سازمان تبليغات اسلامي كه زير نظر استاد فقيه مهرداد اوستا و عبّاس براتي‌پور اداره مي‌شد، در وادي ادبيّات گام‌هاي بلندتري برداشتم و مطالعات خود را در اين حوزه گسترش دادم، تا جايي كه امروز حضرت شعر براي من همچون همزاد و هم‌نفسي صميمي است كه لحظات خلوت و تنهايي‌ام را از حضور خجستة خويش سرشار مي‌سازد. فرشته‌اي كه در دقيقه‌هاي روشن سير و سلوك، مرا از حضيض خاك برمي‌گيرد و به ملكوت افلاك پرتاب مي‌كند.
دل مشغولي من در حال حاضر ـ علاوه بر شغل شريف زندگي! ـ همكاري با مطبوعات، «خانه فرهنگ حافظيه» و «فرهنگسراي سالمند» است.
در سال 1376ش. با چند تن از دوستان شاعر، دفتر شعري با عنوان «در ساية غزل» را منتشر كرديم. اين دفتر، نخستين دفتر شعري است كه از من به چاپ رسيده است.
و امّا در مورد برنامه‌هاي آينده بايد بگويم كه به توفيق حضرت حق، مشغول آماده‌سازي مجموعه‌اي از اشعارم براي چاپ هستم. اين مجموعه كه هنوز عنواني براي آن انتخاب نكرده‌ام در بر دارندة اشعاري در قالب‌هاي: غزل، مثنوي، رباعي، دو بيتي و... است كه اميدوارم در آيندة نزديك منتشر شود و در اختيار علاقه‌مندان قرار گيرد ـ والسّلام.