تاريخ تولّد 2/1/1322، محلّ تولد: قم.
پدرم مرحوم آيت الله ميرزا محمّد مجاهدي تبريزي، از اساتيد طراز اوّل دورة سطح و خارج «حوزة علمية قم» بود كه بيش از 80% از اساتيد و بزرگان فعلي حوزه يا مستقيماً از ايشان تلمّذ كرده‌اند يا با واسطه از شاگردان ايشان بوده‌اند. جدّم، مرحوم حجّت الاسلام و المسلمين حاج ميرزا علي اكبر مجاهد، از علماي با نفوذ و طراز اوّل «تبريز» در اواخر دورة احمدشاه و از پيش‌قراولان نهضت مشروطيّت در «آذربايجان» به حساب مي‌آيند و در زمان رضاخان به دلیل آزادمنشي بارها تبعيد و به زندان افتاده است. مدركم ليسانس حقوق قضايي است. در حال حاضر مسئوليّت سه انجمن ادبي: «حرم»، «محيط» و «كوثر» در قم و مسئوليّت شوراي شعر استان قم را بر عهده دارم. اغلب شعراي امروز قم، از پرورش یافتگان انجمن ادبي محيطند و خود نيز به این موضوع اذعان دارند.
آثاري كه تاكنون از من به چاپ رسيده است، عبارتند از:
1. «فغان دل»: ديوان خطّي شرر بيگدلي، فرزند آذر بيگدلي، با تصحيح و مقابلة سه نسخة خطّي؛
2. «گنجينة الاسرار و غزليّات وحدت كرمانشاهي»، که تاكنون هجده بار تجديد چاپ شده است؛
3. «تذكرة سخنوران قم»، ج 1، حاوي شرح احوال و آثار 110 تن از شعراي قديم قم؛
4. «در محفل روحانيان»: حاوي شرح احوال و آثار 36 تن از علماي شاعر؛
5. «خوشه‌هايي طلايي»: گردآوری اشعاری در مناقب حضرت وليّ عصر(عج)؛
6. «سيري در ملكوت»: اوّلين مجموعة شعري من؛
7. «يك قطره از دريا»: گردآوری اشعاری در مناقب و مراثي اميرمؤمنان، علي(ع)؛
8. «گرية اشك»: گردآوری گزيده‌ای از اشعار عاشورايي؛
9. «بال سرخ قنوت»: گردآوری بهترين آثار عاشورايي؛
10. «ياس كبود»: گردآوری بهترين سوک‌سروده‌ها در رثاي حضرت زهرا(س)؛
11. «آه عاشقان در انتظار موعود(عج)»: گردآوری اشعاری دربارة امام مهدی(ع)؛
12. «مجموعه شعر بقيع»: در مناقب و مراثي ائمة مدفون در بقيع(ع).
و كتبي كه آمادة چاپ است:
1. «يك صحرا جنون»: مجموعة شعر دوم من،
2. «ديوان حافظ»: با تصحيح و مقابلة مجدّد نسخة مرحوم قزويني با نسخة مرحوم خلخالي و تذكّر اختلافات اين دو نسخه، همراه با فهرست تفكيكي غزليّات حافظ بر اساس اوزان عروضي و شرح برخي از غموض و معضلات شعر خواجه؛
3. «لطايف شاعرانه»: حاوي حاضر جوابي‌ها و لطيفه‌هاي شعرا بر اساس تذكره‌ها و مدارك تاريخی و ادبي؛
4. «آينه در آينه»: در 3 جلد، حاوي بهترين اشعار در مناقب و مراثي حضرات چهارده معصوم(ع)؛
5. «تذكرة سخنوران قم»، ج 2: حاوي بيش از يكصد شرح احوال از ديگر شعراي قم (از قاجاريه تا حال).
چشم به راه
استغاثه به درگاه حضرت وليّ عصر(عج)
ستاره باز به دامان شب دويد، بيا
سرشك شوق ز چشمان شب چكيد، بيا
فروغ نقره‌اي مه به گِرد خيمة شب
كشيد هاله‌اي از پرتوي اميد، بيا
نيامدي كه شفق، دامني پر از خون داشت
كنون كه دست فلق جيب شب دريد، بيا
ستارة سحري كور سو زنان از دور
گشود پنجرة صبح و آرميد، بيا
ستاره چشم به راه تو ماند تا دم صبح
سحر دميد و شد از ديده ناپديد، بيا
عروسِ چرخ، حرير فروغ خود برچيد
افق دوباره بساط سپيده چيد، بيا
بيا كه قافلة شب ازين ديار گذشت
سپيده سر زد و مهر از افق دميد، بيا
نيامدي كه دل من حديث شب مي‌گفت
كنون كه قصّه به پايان خود رسيد، بيا
به رغم فتنة بيدار و بخت خواب آلود
دو چشم منتظر من رخ تو ديد، بيا
بيا كه گوش دل من به كوچه كوچة شوق
صداي پاي تو را بارها شنيد، بيا
بيا كه سير غزالان دشت خاطره‌ها
هزار شوق غزل در من آفريد، بيا
بيا، بيا كه دل بي‌قرار پروانه
به شوق روي تو از ديده سركشيد، بيا
دل ما را درياب!
زمزمه‌اي با محبوب دل‌ها، امام زمان(عج)
گاه‌گاهي به نگاهي دل ما را درياب
جان به لب آمده از درد، خدا را درياب
اگر از دولت وصل تو مرا نيست نصيب
گاه‌گاهي به نگاهي دل ما را درياب
به اميدي به سر كوي تو روي آورديم
شهريارا! به در خويش گدا را درياب
دل ما را به شب هجر فروغي بفرست
شبروِ وادي اندوه و بلا را درياب
سنگ‌ها مي‌خورم از دست جنونِ دل خويش
منِ ديوانة انگشت نما را درياب
به وفاداري تو شهرة شهرم اي دوست
ز وفا معتكف كوي وفا را درياب
سال‌ها رفت كه از جام محبّت مستم
منِ دُردي كشِ صهباي ولا را درياب
كاروان رفت و من از همسفران دورم، دور
منِ از قافلة شوقْ جدا را درياب
راهْ باريك و بسي پر خطر و تاريك‌ست
سببي ساز و درين مهلكه ما را درياب
تا دلم بار غم عشق به منزل فکند
شهسوارا! من افتاده ز پا را دریاب
دوش رؤیای لب نوش تو با من می‌گفت
کای شهید غم من، آب بقا را دریاب
سوی (پروانه) نظر کن که دعاگوی تو باد
گنه آلودة خود را به مدارا دریاب