عروسی در یک تالار شیک و مجلل برگزار شده بود با میزهای چیده شده با گل و شیرینی. چند مهمان‌دار در حال پذیرایی و رسیدگی از مهمانان بودند.
یکی از مهمان‌دارها در قسمت غربی در سالن، مدعوین را به قسمت سنتی دعوت می‌کرد. در آن جا انواع و اقسام تنقلات مثل، آلوچه، آجیل، برگه‌های آلو و زردآلو، آجیل، چایی به همراه قلیان و موسیقی سنّتی وجود داشت که هرکسی مشغول خوردن یکی از تنقلات بود که مهمانان با صدای هل کشان متوجه ورود عروس و داماد شدند.
با کنجکاوی تمام، بیشتر مهمانان به بدرقه عروس و داماد رفتند که در آن جا همه چشم‌ها به ماشین عروس و تزئین آن خیره شد. ماشین عروس از نوع آخرین مدل و بالای چند صد میلیون تومان قیمت داشت.
تمام گل‌های به کار رفته از گران‌قیمت‌ترین گل‌ها بود. لباس عروس نیز با سنگ های تزئینی زیادی کار شده بود که به آن جلوة خاصّی بخشیده بود و مشخّص بود که قیمتی میلیونی دارد.
پس از کمی هل کشیدن و شاباش ریختن و آشنایی مهمانان با عروس و داماد، چند موزیک شاد در سالن پخش شد و جنب و جوشی به راه افتاد. بعد از گذشت یکی دو ساعت، از پای بلندگو مهمانان را به صرف شام دعوت کردند.
روی میز شام انواع و اقسام غذاها، دسرها و انواع نوشیدنی‌ها چیده شده بود، به طوری که در وهلة اوّل آدم از دیدن این همه غذا و دسر سردرگم می‌شد. بعد از صرف شام و پایان مراسم، یک نفر که معلوم بود ازنزدیکان عروس یا داماد است یک عکس بزرگ از این زوج خوشبخت(!) را در بین مهمانان می چرخاند و به همه نشان می داد.
تمام مراسم این عروسی مثل یک رؤیای زیبا و باورنکردنی بود که شاید جوانان حاضر در این جشن همه آرزوی اتّفاق چنین روزی را برای خود می‌کردند. امّا اگر آنها از مشاجرات قبل و بعد از برگزاری جشن باخبر بودند، به طور قطع دیگر چنین آرزویی نمی‌کردند و همان عروسی ساده والدینشان را به این همه زرق و برق پوشالی ترجیح می دادند.
یکی از دلایل اصلی برگزاری چنین جشن‌هایی همان حس حسادت یا چشم و هم چشمی‌های افراد به اطرافیانشان است که همیشه این حس مخرّب و دشمن زندگی در تمام طول عمر با آن ها همراه بوده و مانع لذّت بردن و شاد بودن زندگیشان می‌شود. به راستی یک انسان به چه قیمت حاضر به فروختن خوشبختی و سعادتش است؟
امان الله قرایی مقدم جامعه‌شناس و کارشناس علوم تربیتی، دربارة مصرف گرایی در بین جوانان امروزی می‌گوید: مصرف‌گرایی به طور کلی از دو زاویه مورد بررسی است، یکی از دید مثبت و دیگری از دید منفی.
در حال حاضر کشورهای پیشرفته سعی می‌کنند تا از طریق انواع تبلیغات و رسانه‌ها، مردم را به مصرف گرایی و خرید اجناس تشویق کنند؛ چون اگر مردم مبادرت به خرید اجناس نکنند، کارگر بی کار شده، اعتصابات، شورش‌ها و پس‌افتادگی اقتصادی به وجود می‌آید. پس مصرف گرایی از این منظر خوب و مثبت است.
افراد در ازدواج خود باید از افراط و تفریط بپرهیزند و جشن خود را در حدّ توان اقتصادی طرفین ازدواج برگزار کنند. همچنین دخترها نیز باید به میزان مورد نیاز زندگی دو نفره وسایل خریداری کنند.
قرایی با بیان اینکه بنیان ازدواج نباید بر پایه مصرف گرایی بنا شود می‌افزاید: اگر الگوی زندگی جوانان بر اساس شیوة زندگی حضرت زهرا(س) و زینب(س) باشد، زندگیشان پایدار است. هرچه ازدواج ساده‌تر و بنیانش بر مبنای عشق و دوستی باشد، دوامش بیشتر است. امّا ازدواجی که بر اساس قباله باشد پایبندی نداشته و بنیان خانواده را سست می‌کند به طوری که در همان روزهای ابتدایی به جدایی کشیده می‌شود.
آمارها نشان می‌دهد که تهران که دارای بالاترین تأثیر از فرهنگ مصرفی غرب است، بیشترین آمار طلاق و کمترین آمار ازدواج را در میان استان‌های کشور دارد
این استاد «دانشگاه تربیت معلم» این طور ادامه می‌دهد: سابقة 32 ساله تحقیقات و مطالعات من در زمینة طلاق، نشان داده است که مصرف گرایی مهم ترین عامل بروز طلاق و جدایی در بین جوانان امروزی است. طبق مطالعات به دست آمده، بروز طلاق بین طبقة پایین و مرفّه جامعه کم است و بیشترین آمار طلاق در بین افراد متوسط جامعه اتفاق می‌افتد.
یک ضرب المثل زیبا در زبان ما از دیرباز وجود داشته است که «هر کسی پایش را به اندازة گلیمش دراز کند» این ضرب المثل باید مصداق زن و شوهرهای جوانی باشد که به تازگی ازدواج کرده یا در شرف ازدواج هستند. امّا چنین مثالی نباید باعث قانع بودن زن و مرد از وضعیّتشان شده به طوری که دیگر هیچ گونه تلاش و فعّالیتی جهت پیشرفت زندگیشان نکنند.
منبع: خبرگزاری برنا