كوير براي حضورت نوراني مي‌شود وپنجره‌هابه شوق رويت، نيمه شبي رابه سوي خورشيد باز نمي‌شوند. كوچه پس كوچه هاي قم به يمن حضورت نوراني مي‌شوند و سروهاي آزاد به احترامت قيام مي‌كنند.
آرام آرام، بر پهنه كوير حضور پرولايت شكوفه مي‌دهد ; غربت به يمن غريب معنا مي‌يابد.
دلم مي‌خواهد برايتان از بانويي سخن بگويم كه خيال سبزتان نيمه شبي بر اقامه سبزش سلام مي‌دهد و در آينه حرمش چهره آرايد.
برايتان از بانويي سخن مي‌گويم كه همانند زينب(س) كه براي قيام قرباني داد و خورشيد عاشورا را با صبرش تعريف كرد، او هم با قدمهاي پرحياتش، به سرزمين كويري قم حيات بخشيد ودر رگ ايرانيان خون حمايت از ولايت را جاري ساخت.
برايتان از بانويي سخن مي‌گويم كه به يمن حضورش، شهر قم، مركز صدور علم ودانش علوي شد و محل رشد وبالندگي.
برايتان از بانويي سخن مي‌گويم كه بارگاه زيبايش، پناهگاه دل هاي عاشقي است كه شب هاي چهارشنبه در جمكران بيتوته مي‌كنند. به نيابت از شيعه در نيمه شب هاي كويري قم، سربرآستان حرم حضرت دوست مي‌سايند و براي ظهور گل نرگس دعا مي‌كنند و از بانوي كرامت، براي شكوفه دادن درخت اجابت استمداد مي‌طلبند.
معصومه …
معصومه تفسير معصوميت است كه روزگاري در مدينه طلوع كرد، معصومه اقامت غربت است در روزگار غربت نگاه ها، معصومه تفسير بلند تبعيت است از ولايت.
معصومه نگاه سبزي است كه از معصوميت سرچشمه مي‌گيرد، معصومه، روزگار دلداگي است واز غربت به قربت رسيدن.
معصومه ترجمان بلند عاشوراست و قصه با زينب هم سفرشدن.
معصومه فلسفه شيدايي است و غزل ماندن و بودن، معصومه نگين ايران است كه درقم، شهر اقامه مي‌درخشد.
معصومه ضريب بالاي ارادت به ولايت است، معصومه، قصه بلند مدينه تامشهد است.
معصوم انتهاي متبلور است. معصومه سرسلسله تنهايي است، معصومه فاني في الله است.