در كتاب «صفوة الأخبار» از أعمش نقل مي‌كند: كنيزي سياه چهره و كور را ديدم كه به مردم آب مي‌داد و مي‌گفت: دوستي و محبّت حضرت علي بن ابي طالب را بياشاميد.
سپس او را در مكّه ديدم كه بينا گشته و به مردم آب مي‌دهد و اين بار مي‌گويد: بياشاميد به محبّت كسي كه خدا به خاطر او بينايي را به من برگردانيد.
اعمش مي‌گويد: قضيّه را با او در ميان گذاشتم و گفتم: تو را در مدينه نابينا ديدم كه آب مي‌دادي و مي‌گفتي: به محبّت علي بن ابي طالب(ع) آب بياشاميد و اكنون مي‌بينم بينا گشته‌اي، مرا از اين مطلب باخبر كن.
كنيز گفت: مردي را ديدم كه به من فرمود: اي كنيز! آيا تو اهل ولايت و محبّت عليّ بن ابي طالب(ع) هستي؟ گفتم: بلي، آنگاه دعا كرد و گفت: خدايا! اگر راست مي‌گويد بينايي‌اش را به او برگردان، به خدا قسم، به بركت دعاي او فوراً ديدگانم روشن و چشمانم بينا گرديد.
به او گفتم: تو كيستي؟ گفت: «من خضر و از شيعيان عليّ بن ابي طالب(ع) مي‌باشم.»1
پي‌نوشت:
پانویس‌های این مقاله
- ۱
1. صفوة الاخبار (كتابي است خطّي كه هنوز به چاپ نرسيده است)، مجلسي(ره)، بحارالانوار، ج 42، ص 9، ح 11. به نقل از: القطره، ج 1، تأليف علّامه سيّد احمد مستنبط.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑