اهل بيت(ع)، جلوة تام و كامل مهر و محبّت و مهرورزي به انسان‌ها در تمام ابعاد و زمينه‌ها هستند. آن ذوات مقدّس با تمام وجود از حقّ‌النّاس دفاع نموده و حاضر نبودند ذرّه‌اي به حقوق انسان‌ها، تعدّي شود. جلوه‌اي از اين حقيقت، در روايت بسيار با ارزشي از حضرت امام صادق(ع) بيان شده است كه:
حضرت غلامي به نام مصادف داشت كه روزي او را نزد خود خواست و هزار دينار به او عنايت كرد و فرمود: «براي داد و ستد آمادة رفتن به «مصر» باش، زيرا اهل و عيال من فراوان شده‌اند و من ناچار از كسب و كارم.» او بار سفر بست و همراه تاجران به سوي مصر روانه شد، هنگامي كه نزديك شهر رسيدند با قافله‌اي كه از مصر بيرون مي‌آمد روبه‌رو شدند، از ارزش متاعي كه با خود داشتند و مورد نياز همة مردم بود و مي‌خواستند در «مصر» به فروش برسانند، پرسيدند، اهل قافله گفتند: زمينة اين جنس به كلّي در بازار مصر خالي است، دارندگان متاع هم‌قسم شدند كه متاعشان را با سودي به قيمت خود متاع و به قول امروزي‌ها، تومان به تومان بفروشند و چيزي از سود آن نكاهند!.
هنگامي كه جنس را فروختند و به «مدينه» بازگشتند، مصادف به خدمت امام صادق(ع) رسيد و دو كيسه كه در هر يك هزار دينار بود، تقديم امام كرد و گفت: يك كيسه اصل مال و كيسة ديگر سود مال است. حضرت فرمود: «سود فراواني است، مگر نسبت به جنس چه كرديد؟» مصادف داستان برخورد با قافله و هم‌قسم شدن با دوستانش را در فروش جنس تومان به تومان براي حضرت حكايت كرد، حضرت فرمود: «سبحان الله! چگونه بر ضدّ گروهي از مسلمانان سوگند خورديد كه جنس را تومان به تومان به آنان بفروشيد.»
سپس يكي از دو كيسه را گرفت و فرمود: «اين اصل مال و سرماية من و به كيسة ديگر(كه از راه فشار بر مسلمانان به دست آمده) نيازي ندارم»، آن‌گاه فرمود: «اي مصادف! جنگ با شمشير از به دست آوردن [مال] حلال آسان‌تر است.»
٭ برگرفته از كتاب «با كاروان نور» استاد شيخ حسين انصاريان.