روزی در کتاب یکی از بزرگان اهل علم که درباره امام مهدی، علیه السلام، به رشته تحریر درآمده می خواندم که: در تشکیلات اطلاعاتی انگلستان پرونده ای درباره مهدویت گردآوری شده که تنها عکس امام، صلواة الله علیه، را کم دارد.شاید این سخن کمی اغراق آمیز به نظر بیاید اما، مطالعه نحوه عمل و حضور استعمار در سرزمینهای اسلامی از یکی دو قرم قبل تا به امروز و آثاری که منتشر ساخته اند پرده از واقعیتی در خور تامل برمی دارد.بی گمان بسیاری خاطرات مستر همفری همان جاسوس انگلیسی را که به قصد جمع آوری اطلاعاتی از اوضاع سرزمینهای اسلامی وارد این منطقه شده بود مطالعه کرده اند.
در این اثر خواننده بخوبی درمی یابد که استعمار برای بسط سلطه سیاسی و اقتصادی خود دهها سال پیش چگونه وارد عمل شده و چه طرحهایی را در افکنده است.وهابیت، حاصل طرحی بود که در افکنده شد، به همان سال که بهایی گری ارمغان شوم استعمار در ایران بود و بسیاری از فرقه سازیهای دیگر در سرزمین بزرگ اسلامی.
استعمار طی همه سالهای حضورش به این نکته واقف شده بود که خط اصلی و مانع جدی بسط اهدافش را باید درمیان شیعیان جستجو کند، همان جمعیتی که پرچم سرخ حسینی را طلایه دار خویش ساخته اند تا با بر هم زدن وضع انفعالی و مطلوب استعمارگران و برچیدن بساط ظالمانه آنها قدم در راهی نهند که جهان را مهیای تشکیل و تاسیس دولت کریمه امام مهدی، علیه السلام، می سازد.از این رو شیعیان طی یکی دو قرن اخیر زیر بار ضربات پی در پی تازیانه استعمار قرار گرفته اند.چنانچه بسیاری از فرقه سازیها، رواج فراماسونری و سایر ترفندهای استکباری متوجه این جماعت بوده تا امکان روی پای ماندن آنها فراهم نیاید.طی بیست سال اخیر نیز بعینه دیده ایم که با انواع حیل سعی در برهم زدن ثبات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی مردم ایران اسلامی داشته اند.
یک سال پس از پیروزی انقلاب، فیلمی با نام نوستر آداموس به ایران آمد، فیلمی که پرده از یک توطئه برمی داشت.سازنده فیلم جمعی از یهودیان بودند که با به تصویر کشیدن زندگی و اقوال یک پیشگو سعی در القای این نکته داشتند که بزودی حکومت جهانی زیر لوای یهود در بیت المقدس به وجود می آید.
نوستر آداموس آخرین فیلم نبود چنانکه از آن پس، آثار مکتوب و فیلمهای بسیاری ساخته شد که جملگی سخن از نبرد نهایی داشتند.نبردی که منابع مسیحی و یهودی از آن خبر داده اند و بسیاری از منابع روایی اسلامی وشیعی نیز به گونه ای دیگر بر آن تاکید دارند.در واقع آثار فرهنگی استعمار همیشه عهده دار ایجاد جو روانی و تبلیغی لازم است، چنانکه دستگاه‌های سیاسی و نظامی آنها نیز وظیفه ایجاد امکان لازم برای مقابله با حوادث و رخدادهای
آینده را که به همان نبرد نهایی است عهده دار شده اند.
واقعه انقلاب اسلامی، خود تاییدی بر این امر بود.چنانکه حضرت امام خمینی، رحمة الله علیه، در میان سخنان خودهمواره بر این نکته تاکید می ورزیدند که قرن حاضر، پایان سلطه استکبار است و انقلاب اسلامی زمینه ساز ظهور امام مهدی، علیه السلام، بی گمان جمله معروف ما در انتظار رؤیت خورشیدیم را همه به یاد دارند.
طی دهه های اخیر آمادگی برای نبرد نهایی به عنوان یک استراتژی سیاسی و نظامی و فرهنگی در دستور کارآمریکا و انگلیس قرار گرفت.استراتژی ویژه ای که منابع مکتوب و فیلمهایی چون آرماگدون و نوستر آداموس و...آن را آشکار می ساختند.
متاسفانه مقارن با همین سالها، استکبار سعی در القای استراتژی دیگری (متفاوت با استراتژی ویژه خود) به ملتهای مسلمان داشت، امری که آنان را دیگر بار از آنچه پیش می آمد و می بایست آمادگی لازم را برای آن حاصل نماید غافل می ساخت و دیگر بار آنان را تابع منفعل سیاستهای استعماری می نمود.
خروج مسلمین از شرایط تحمیل شده سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و نظامی استعمارگران غربی در گرو اتخاذ یک استراتژی ویژه و مبتنی بر دریافتهایی از جهان آینده و آینده جهان (بر اساس دریافتهای دینی و گرفته از کلام معصومین، علیهم السلام) است.اما، فقدان سازمانهای مطالعاتی در کنار القائات سوء دشمن که سعی در دور ساختن مسلمین از هویت حقیقی ایشان دارد، مانع از اتخاذ این استراتژی است.
بی گمان آنچه که پیش از این با عناوینی چون نقطه عطف و استراتژی انتظار مطرح کرده ایم، ناظر بر این تذکرویژه است.امری که در میان غوغای سیاستمداران و طالبان قدرت پنهان می ماند و آخرین فرصتها را برای تحقق آرمانهای خمینی کبیر و ایجاد آمادگی برای ورود به عصری که همگان شاهد ورود پیک پی خجسته ایمان و رستگاری انداز بین می برد.
اما بعد؛
با پوزش از خوانندگان عزیزمان؛
از آنجا که موعود، همواره شاهد کم لطفیهای بسیاری از دست اندرکاران امور فرهنگی کشور بوده و بسیاری ازشیعیان متمکن نیز از حداقل حمایت درباره نشر مجموعه ای از آثار فرهنگی ویژه این موضوع مهم و حیاتی دریغ ورزیده اند؛ متاسفانه در این غوغای گرانی کاغذ ناگزیر به تغییر نوع کاغذ مجله شدیم.
والسلام