ديدار يار غائب

صفحات چاپی ۲۰ تا ۲۲

مطالعه در کتاب‌خوان

ملاقات حضرت آية الله العظمي مرعشي نجفي، قدس سره

در ايام تحصيل علوم ديني و فقه اهل بيت، عليهم‏السلام، در نجف اشرف، شوق زيادي جهت ديدارجمال مولايمان بقية الله الاعظم، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، داشتم با خود عهد كردم چهل شب چهارشنبه پياده به‏مسجد سهله بروم، به اين نيت كه جمال آقا صاحب الامر، عليه‏السلام، را زيارت كنم و به اين فوز بزرگ نايل شوم.

تا 35 يا 36 شب چهارشنبه ادامه دادم تصادفا در اين‏شب رفتنم از نجف به تاخير افتاد و هوا ابري و باراني‏بود نزديك شب وحشت و ترس وجود مرا فرا گرفت‏مخصوصا از زيادي قطاع الطريق و دزدها، ناگهان‏صداي پايي را از پشت‏سر شنيدم كه بيشتر موجب ترس‏و وحشتم گرديد.برگشتم به عقب، سيد عربي را با لباس‏اهل باديه ديدم، نزديك من آمد و با زبان فصيح گفت: اي‏سيد! سلام عليكم.

ترس و وحشت‏بكلي از وجودم رفت و اطمينان وسكون نفس پيدا كردم و تعجب آور بود كه چگونه اين‏شخص در تاريكي شديد، متوجه سيادت من شد و در آن‏حال من از اين مطلب غافل بودم.به هر حال سخن‏مي‏گفتيم و مي‏رفتيم از من سؤال كرد:

كجا قصد داري؟

گفتم: مسجد سهله.

فرمود: به چه جهت؟

گفتم: به قصد تشرف و زيارت ولي عصر، عليه‏السلام.

مقداري كه رفتيم به مسجد زيد بن صوحان كه مسجدكوچكي است نزديك مسجد سهله رسيديم داخل مسجدشده و نماز خوانديم و بعد از دعايي كه سيد خواند كه، مثل آن بود كه ديوار و سنگها با او آن دعا را مي‏خواندند؛احساس انقلابي عجيب در خود نمودم كه از وصف آن‏عاجزم.

بعد از دعا سيد فرمود: سيد تو گرسنه‏اي، چه خوب‏است‏شام بخوري.

پس سفره‏اي را كه زير عبا داشت‏بيرون آورد و درآن‏سه قرص نان و دو يا سه خيار سبز تازه بود.مثل اينكه‏تازه از باغ چيده و آن وقت چله زمستان و سرماي‏زننده‏اي بود و من منتقل به اين معنا نشدم كه اين آقا اين‏خيار تازه سبز را در اين فصل زمستان از كجا آورده؟طبق دستور آقا شام خوردم.

سپس فرمود: بلند شو تا به مسجد سهله برويم.

داخل مسجد شديم آقا مشغول اعمال وارده درمقامات شد و من هم به متابعت آن حضرت انجام وظيفه‏مي‏كردم و بدون اختيار نماز مغرب و عشا را به آقا اقتداكردم و متوجه نبودم كه اين آقا كيست؟

بعد از آنكه اعمال تمام شد، آن بزرگوار فرمود:

اي سيد آيا مثل ديگران بعد از اعمال مسجد سهله به‏مسجد كوفه مي‏روي يا در همين جا مي‏ماني؟

گفتم: مي‏مانم و سپس در وسط مسجد در مقام امام‏صادق، عليه‏السلام، نشستيم.

به سيد گفتم: آيا چاي يا قهوه يا دخانيات ميل داري‏آماده كنم؟

در جواب كلام جامعي را فرمود: اين امور از فضول‏زندگي است و ما از اين فضولات دوريم.

اين كلام در اعماق وجودم اثر گذاشت‏به نحوي كه‏هرگاه يادم مي‏آيد اركان وجودم مي‏لرزد به هر حال‏

صفحهٔ ۲۱

مجلس نزديك دو ساعت طول كشيد و در اين مدت‏مطالبي رد و بدل شد كه به بعضي از آنها اشاره مي‏كنم؟

1.در رابطه با استخاره سخن به ميان آمد.سيد عرب‏فرمود:

اي سيد با تسبيح به چه نحو استخاره مي‏كني؟

گفتم: سه مرتبه صلوات مي‏فرستم و سه مرتبه‏مي‏گويم: استخير الله برحمته خيرة في عافية‏ پس‏قبضه‏اي از تسبيح را گرفته مي‏شمارم، اگر دو تا بماند بداست و اگر يكي ماند خوب است.

فرمود: براي اين استخاره، باقي مانده‏اي است كه به‏شما نرسيده و آن اين است كه هرگاه يكي باقي ماند فوراحكم به خوبي استخاره نكنيد بلكه توقف كنيد و دوباره‏بر ترك عمل استخاره كنيد اگر زوج آمد كشف مي‏شوداستخاره اول خوب است اما اگر يكي آمد كشف مي‏شودكه استخاره اول ميانه است.

به حسب قواعد علميه مي‏بايست دليل بخواهيم و آقاجواب دهد به جاي دقيق و باريكي رسيديم پس به مجرداين قول تسليم و منقاد شدم و در عين حال متوجه نيستم‏كه اين آقا كيست.

2.از جمله مطالب در اين جلسه تاكيد سيد عرب بر تلاوت‏و قرائت اين سوره‏ها بعد از نمازهاي واجب بود.بعد ازنماز صبح سوره ياسين و بعد از نماز ظهر سوره عم بعداز نماز عصر سوره نوح و بعد از مغرب سوره واقعه وبعد از نماز عشاء سوره ملك.

3.ديگر اينكه تاكيد فرمودند: بر دو ركعت نماز بين‏مغرب و عشا كه در ركعت اول بعد از حمد هر سوره‏اي‏خواستي مي‏خواني و در ركعت دوم بعد از حمد سوره‏واقعه را مي‏خواني و فرمود: كفايت مي‏كند اين از خواندن‏سوره‏واقعه بعد از نماز مغرب، چنانكه گذشت.

4.تاكيد فرمود كه: بعد از نمازهاي پنجگانه اين دعا رابخوان:

اللهم سرحني عن الهموم و الغموم و وحشة‏الصدر و وسوسة الشيطان برحمتك يا ارحم‏الراحمين‏.

5.و ديگر تاكيد بر خواندن اين دعا بعد از ذكر ركوع درنمازهاي يوميه خصوصا ركعت آخر:

اللهم صل علي محمد و آل محمد و ترحم علي‏عجزنا و اغثنا بحقهم‏.

6.در تعريف و تمجيد از شرايع الاسلام مرحوم محقق‏حلي فرمود:

تمام آن مطابق با واقع است مگر كمي از مسايل آن.

7.تاكيد بر خواندن قرآن و هديه كردن ثواب آن، براي‏شيعياني كه وارثي ندارند يا دارند و لكن ياد از آنهانمي‏كنند.

8.تحت الحنك را از زير حنك دور دادن و سر آن را درعمامه قرار دادن چنانكه علماي عرب به همين نحو عمل‏مي‏كنند و فرمود: در شرع اينچنين رسيده است.

9.تاكيد بر زيارت سيد الشهدا، عليه‏السلام.

10.دعا در حق من و فرمود: قرار دهد خدا تو را ازخدمتگزارن شرع.

11.پرسيدم: نمي‏دانم آيا عاقبت كارم خير است و آيا من‏نزد صاحب شرع مقدس رو سفيدم؟

فرمود: عاقبت تو خير و سعيت مشكور و روسفيدي.

گفتم: نمي‏دانم آيا پدر و مادر و اساتيد و ذوي الحقوق‏از من راضي هستند يا نه؟

فرمود: تمام آنها از تو راضي‏اند و درباره‏ات دعامي‏كنند.

استدعاي دعا كردم براي خودم كه موفق باشم براي‏تاليف و تصنيف.

دعا فرمودند.

در اينجا مطلب ديگري است كه مجال تفصيل و بيان‏آن نيست پس خواستم از مسجد بيرون روم به خاطرحاجتي، آمدم نزد حوض كه در وسط راه قبل از خارج‏شدن از مسجد قرار دارد به ذهنم رسيد چه شبي بود واين سيد عرب كيست كه اينهمه با فضيلت است؟ شايدهمان مقصود و معشوقم باشد تا به ذهنم اين معني‏خطور كرد، مضطرب برگشتم و آن آقا را نديدم و كسي‏هم در مسجد نبود.يقين پيدا كردم كه آقا را زيارت كردم‏و غافل بودم، مشغول گريه شدم و همچون ديوانه اطراف‏مسجد گريه مي‏كردم تا صبح شد، چون عاشقي كه بعد ازوصال مبتلا به هجران شود.

اين بود اجمالي از تفصيل كه هر وقت آن شب يادم‏مي‏آيد بهت زده مي‏شوم.

صفحهٔ ۲۲