ميعادگاه منتظران

صفحات چاپی ۶۸ تا ۷۰

مطالعه در کتاب‌خوان

بيش از هزار سال است كه مسجدمقدس جمكران ميعادگاه منتظران وسجده‌گاه مشتاقان كوي مهدي، عليه‌السلام، است.و هر شب‌چهارشنبه هزاران عاشق دلسوخته ازگوشه و كنار ايران اسلامي و ديگركشورها به اين مسجد رو مي‌آورند تاشايد نشاني از آن يار غايب از نظربيايند.

به منظور فراهم آوردن امكان‌ارتباط گسترده‌تر خوانندگان موعودبا مسجد شريف جمكران بر آن شديم‌كه در هر شماره صفحاتي را به اين‌مسجد اختصاص دهيم.

مطالبي كه در اين صفحات درج‌مي‌شود همگي توسط معاونت‌فرهنگي مسجد مقدس جمكران تهيه وتدوين شده و در اختيار علاقه‌مندان‌موعود قرار گرفته است.

برادر عليرضا سالار از تهران:

آيا درست است كه مي‌گويند امام‌زمان، عليه‌السلام، در بين مردم‌هستند و زندگي مي‌كنند؟

1.امام زمان، عليه‌السلام، از آن روكه پيشوا و مقتداي انسانهاست، و از آن‌جهت كه حجت‌خدا بر بندگان است و به‌عنوان نمونه عملي و الگوي عيني اسلام‌و احكام متعالي قرآن براي همه‌مسلمانان معرفي شده است، بايدخصوصيات و نيازهاي ساير انسانهارا داشته باشد، تا عذري براي مردم‌باقي نماند.نگويند او چون غرايز واميال بشري در وجودش نبود ونيازهايي مانند ما نداشت، قادر بودزندگاني خود را بر طبق خواسته خدا ومطابق با احكام اسلام قرار دهد.

پس مي‌توان گفت: امام زمان، عليه‌السلام، نيز همچون ساير انسانهاغرايز و نيازهاي بشري دارد، همانندآنها نيازمند زندگي اجتماعي است و دربين مردم زندگي مي‌كند، همچون آنان‌غذا مي‌خورد و همانند آنان در بازاررفت و آمد دارد.و اين ويژگي نه فقطبراي امام، عليه‌السلام، بلكه براي همه‌پيامبران، عليهم‌السلام، نيز ابت‌بوده‌است.

و ما ارسلنا من قبلك من المرسلين‌الا انهم لياكلون الطعام و يمشون في‌الاسواق.(1)

پيش از تو نيز هيچ پيامبري رانفرستاديم مگر اينكه آنان نيز غذامي‌خوردند و در بازارها راه مي‌رفتند.

2.اين كه در روايات آمده است كه‌مردم امام زمان، عليه‌السلام، رامي‌بينند ولي نمي‌شناسند، مي‌توانددليل ديگري باشد بر اينكه او در ميان‌مردم زندگي مي‌كند و با آنان معاشرت‌دارد، اما به خاطر حكمتهاي خاصي كه‌غيبت او را اقتضا مي‌كند، مردم ازشناختن او محروم هستند. يجعل الله بينه و بين الخلق‌ججابا يرونه و لا يعرفونه.(2) امام‌صادق، عليه‌السلام.

3.در روايات متعدد آمده است كه‌حضرت مهدي، عليه‌السلام، هر سال درمراسم عبادي حج‌حاضر مي‌شود وهمراه با مردم، مناسك و اعمال حج راانجام مي‌دهد.

يفقد الناس امامهم فيشهد الموسم‌فيراهم و لا يرونه.(3) امام صادق، عليه‌السلام.

عثمان بن سعيد عمري - اولين نايب‌خاص امام زمان، عليه‌السلام - گويا درصدد اثبات همين حضور مستمر آن‌بزرگوار در بين مردم است كه سوگندياد مي‌كند و مي‌فرمايد:

والله ان صاحب الامر ليحضرالموسم كل سنة، فيري الناس ويعرفهم و يرونه و لا يعرفونه.(4)

به خدا سوگند، حضرت صاحب‌الامر، عليه‌السلام، هر سال در موسم‌حج‌حاضر مي‌شود، مردم را مي‌بيند ومي‌شناسد اما مردم او را مي‌بينند ونمي‌شناسند.

4.در جريان يكي از تشرفات به‌محضر امام زمان، عليه‌السلام، كه‌براي شخصي به نام حسن بن وخباءالنصيبي‌ حاصل شده است، اومي‌گويد:

پس از طواف، زير ناودان كعبه به‌سجده رفته بودم و به تضرع و زاري ازخدا طلب حاجت مي‌كردم كه كسي مراتكاني داد و گفت: برخيز اي حسن بن‌وخباء! برخاستم و به دنبال او رفتم تابه خانه حضرت خديجه، عليها السلام، رسيدم.در آنجا صداي مولايم امام‌زمان، عليه‌السلام، را شنيدم كه فرمود:بالا بيا، اي حسن!

صفحهٔ ۶۹

از پلكاني كه بود بالا رفتم و دم درايستادم.فرمود:

اي حسن! آيا كمان كردي كه ازديدگان ما پنهان مي‌ماني؟ به خداسوگند، در هيچ يك از اوقات حج از توجدا نبودم، من در همه لحظات حج‌با توبودم.

يا حسن اتراك خفيت علي و الله مامن وقت في حجك الا و انا معك فيه.(5)

5.مرحوم ميرزا حسين نوري دركتاب جنة الماوي‌ جريان يكي ازتشرفات را از زبان مولي علي رشتي‌نقل كرده است كه طي آن جواني به نام‌ياقوت از اهالي حله پس از گم شدن وسرگرداني فراوان در صحراها به امام‌زمان، عليه‌السلام، توسل مي‌يابد وزماني كه به دست آن حضرت به‌قريه‌اي راهنمايي مي‌شود، مي‌پرسد:آقاي من! آيا شما با من به اين روستانمي‌آييد؟

امام زمان، عليه‌السلام، پاسخ‌مي‌دهند: نه، زيرا هزاران نفر در گوشه‌و كنار بلاد مختلف مرا مي‌خوانند، مي‌خواهم به فريادشان برسم‌ (6)

اين همراهيها و فرياد رسيها نشانه‌خوبي بر همزيستي امام زمان، عليه‌السلام، با مردم مي‌تواند به شمارآيد.

6.صريح‌ترين پاسخ مثبت‌به چنين‌سؤالي در فرمايش امام صادق، عليه‌السلام، روايت‌شده است كه‌فرمود:

صاحب هذا الامر يترد بينهم، ويمشي في اسواقهم و يطا قرشهم و لايعرفونه.(7)

صاحب اين امر - امام زمان، عليه‌السلام - در بين مردم رفت و آمدمي‌كند، در بازارهاي آنان راه مي‌رود وبر فرشهاي آنان قدم مي‌گذارد ولي‌مردم او را نمي‌شناسند.

امام صادق، عليه‌السلام، اين بيان‌را در مقايسه بين امام زمان، عليه‌السلام، و حضرت يوسف، عليه‌السلام، آورده كه برادرانش با اوسخن مي‌گفتند؛ تجارت كردند و او راداشتند و با اين كه برادران وي در برابراو...اما تا زماني كه خود را معرفي‌نكرد، آنان نيز نتوانستند او رابشناسند.بنابراين چگونه مي‌شودمنكر شد كه خداي تعالي، آخرين حجت‌خويش - امام‌زمان، عليه‌السلام - را نيزهمچون حضرت يوسف، عليه‌السلام، در ميان مردم به طور ناشناخته باقي‌بدارد تا زمان ظهور فرا برسد.(8)

7.اين كه در برخي روايات، سخن‌از عزلت امام زمان، عليه‌السلام‌ به‌ميان آمده، با آنچه كه طي بندهاي‌گذشته ذكر شد، منافاتي ندارد زيرا درهيچ يك از اين نمونه روايات، به‌استمرار اين عزلت و گوشه نشيني ودوري از مردم اشاره نشده است.

صريح‌ترين روايتي كه بيانگر چنين‌ديدگاهي است، روايتي است از امام‌صادق، عليه‌السلام، كه فرمود:

لابد لصاحب هذا الامر من غيبة، ولا بد له في غيبته من عزلة، و نعم‌المنزل طيبة و ما بثلاثين من وحشة.(9)

صاحب اين امر - حضرت مهدي، عليه‌السلام - را ناگزير غيبتي خواهدبود و در غيبتش بناچار عزلتي خواهدداشت و بهترين منزل، مدينه طيبه است‌و با حضور سي نفر ديگر وحشتي‌نخواهد بود.

اولا: عزلتي كه در عزلتگاهي‌همچون مدينه منوره صورت گيرد، باعزلت اصطلاحي تفاوت دارد.

ثانيا: او در همين عزلت هم سي نفربه همراه دارد، سي نفري كه ازبرگزيدگان همين مردم هستند.

ثالثا: نكره بودن عزلة‌ با موقتي‌بودن و مقطعي و گاه گاه انجام يافتن‌آن سازگارتر است.

8.اين كه بدانيم امام زمان، عليه‌السلام، حتي در زمان غيبت نيز باما زندگي مي‌كند اثرات اجتماعي وتربيتي فراوان دارد:

احساس انس ما را با امام، عليه‌السلام، بيشتر مي‌سازد.

بركات وجود او، زندگي و جامعه مارا شامل مي‌شود.

باور ما نسبت‌به اجابت او درفريادخواهيها و استغاثه‌ها و توسلهاي‌ما بيشتر مي‌كند.

جستجو را براي عاشقان ديدار، آسان‌تر مي‌كند.

حس احترام به ديگران و پرهيز ازاهانت و تند خويي نسبت‌به مردم‌ناشناس را در وجود ما تقويت‌مي‌نمايد.

و بسياري اثرهاي ديگر...والسلام

پي‌نوشتها:

صفحهٔ ۷۰

پانویس‌های این مقاله

  1. ۱

    1.سوره فرقان، آيه 20.

    بازگشت به متن ↑
  2. ۲

    2.كمال الدين، صدوق، ج 2، ص 351.

    بازگشت به متن ↑
  3. ۳

    3.مدرك پيشين، ص 440.

    بازگشت به متن ↑
  4. ۴

    4.مدرك پيشين، همان صفحه، حديث 8.

    بازگشت به متن ↑
  5. ۵

    5.مدرك پيشين، ص 444.

    بازگشت به متن ↑
  6. ۶

    6.جنة الماوي، ص 292، حكايت 47.

    بازگشت به متن ↑
  7. ۷

    7.بحار الانوار، ج 52، ص 154.

    بازگشت به متن ↑
  8. ۸

    8.همان مدرك، همان حديث‌شريف.

    بازگشت به متن ↑
  9. ۹

    9.بحار الانوار، ج 52، ص 157.

    بازگشت به متن ↑