صهيونيسم و بهاييّت

صفحات چاپی ۵۱ تا ۵۴، ۵۶ تا ۵۸

مطالعه در کتاب‌خوان

علي جديد بناب

پس از آنکه در سال 1920 م. دستور قيموميّت «انگليس» براي مهاجرت در «سان رمو» امضا شد، دولت انگليس به ادارة اين منطقه اقدام کرد و سر هربرت ساموئل که از خانواده‌هاي معروف يهودي‌هاي انگليس بود، به مقام نخستين کميسر عالي «فلسطين» انتخاب شد.1

سرهربرت ساموئل، به بهاييان و عبّاس افندي که در ماجراي تصرّف فلسطين و اشغال آن به وسيلة نيروهاي انگليس، جاسوسي انگلستان را به عهده داشتند، توجّهي خاص نمود و ضمن شرکت در تشييع جنازة عبّاس افندي، بهاييان را برخلاف مسلمانان عرب که همواره از استعمار بريتانيا کينه داشتند، تجليل کرد.2

خواسته‌هاي زعيم بهاييان از صهيونيسم

بهاييان هيچ‌گونه حسّاسيتي به غصب سرزمين فلسطين به وسيلة رژيم صهيونيستي نداشتند؛ بلکه در عمل، از صهيونيست‌ها حمايت نيز مي‌کردند. شوقي افندي در نامه‌اي رسمي به رئيس کميسيون مخصوص سازمان ملل متّحد، دربارة قضية فلسطين، نه تنها از حقوق مسلمانان عرب در سرزمين فلسطين هيچ‌گونه دفاع و از آن همه آثار ستم ناشي از استعمار، اظهار تأسّف نکرد، بلکه موقعيّت و علايق بهاييان و يهوديان را به سرزمين ياد شده، ريشه‌دارتر و مهم‌تر از توجّه مسلمانان به «قدس» و سرزمين فلسطين خواند!

از آنچه شوقي افندي در اين نامه به دستور حاميان انگليسي و صهيونيستي خود نوشته است، صرفاً حفظ منافع بهاييّت، قبول علي محمّد شيرازي، ميرزا حسينعلي و عبّاس افندي مورد تأکيد قرار گرفته است بي‌آنکه ظاهراً براي بهاييّت و رهبرشان تفاوتي داشته باشد، يهوديان يا مسلمانان بر اين سرزمين حاکم شوند. متن کامل اين نامه را که در مجلة «بهايي نيوز» مورّخ سپتامبر 1947م.، شمارة 7 مجلة «اخبار امري» ارگان بهاييان ايران، در آبان 1326ش. در «ايران»، منتشر شده است، مي‌خوانيم:

آقاي اميل سندراستورم؛ رئيس کميسيون مخصوص سازمان ملل متّحد در قضية فلسطين!

جناب رئيس! مرقومة شما مورّخ 9 جولاي واصل و خوشوقتم از اينکه

صفحهٔ ۵۲

فرصتي دست داده تا مختصري در خصوص ارتباط ديانت بهايي با فلسطين و نظرية ما نسبت به تغييراتي که ممکن است در اوضاع آيندة اين اراضي مقدّسه و متنازع فيه روي دهد، به اطّلاع شما و همکاران محترمتان برسانم.

براي استحضار شما، به ضميمة اين نامه، شرح مختصري دربارة تاريخ و مقاصد و اهمّيت ديانت بهايي و همچنين جزوة وجيزه‌اي مشتمل بر عقايد و نظريّات آن نسبت به وضع فعلي دنيا و تحوّلاتي که ما اميدوار و عقيده‌منديم در آن روي خواهد داد، ارسال مي‌دارم.

موقعيّت بهاييان در اين کشور، تا حدّي منحصر به فرد است؛ زيرا اورشليم مرکز روحاني عالم مسيحيّت است؛ ولي مرکز اداري کليساي روم با هيچ يک از مذاهب ديگر ديانت عيسوي نمي‌باشد و نيز هر چند اورشليم در نظر مسلمانان، نقطه‌اي است که يکي از مقدّس‌ترين مقامات اسلامي در آن قرار دارد، مع ذلک اعتاب متبرّکة ديانت محمّدي و مرکزي که براي ادامة فريضة حج بدانجا مي‌روند، در سرزمين عربستان است نه در فلسطين، تنها يهوديان هستند که علاقة آنها به فلسطين تا اندازه‌اي قياس با علاقة بهاييان به اين کشور است؛ زيرا که در اورشليم، بقاياي معبد مقدّسشان قرار داشته و در تاريخ قديم، آن شهر، مرکز مؤسّسات مذهبي و سياسي آنان بوده است. با وصف اين، موقف آنها نيز از يک جهت با بهاييان متفاوت است؛ زيرا خاک فلسطين، محل استقرار عرض سه طلعت اعظم ديانت بهايي بوده و نه تنها محلّ توجّه و زيارت بهاييان دنيا است، بلکه در عين حال مقرّ دائمي نظم اداري بهايي است که افتخار رياست آن را به عهده دارم...

... امّا تصميماتي که نسبت به آيندة فلسطين اتّخاذ مي‌شود و مطلبي که براي ما اهمّيت دارد، اين است که هر کس حکومت حيفا و عکا را به دست بگيرد، به اين نکته واقف باشد که در اين منطقه، مرکز اداري و روحاني يک آيين جهان‌آرا قرار دارد و بايد استقلال آن آيين و اختيار ادارة بين‌المللي آن به وسيلة اين مرکز و همچنين حقّ بهاييان عموم کشورها در مسافرت به منطقة مزبوره براي زيارت (با همان امتيازاتي که در اين خصوص بهاييان و مسلمانان و عيسويان براي زيارت بيت‌المقدّس دارند) رسماً شناخته و براي هميشه محفوظ و رعايت گردد.

با بررسي و تأمّل در محتواي نامة ياد شده، علاقة بهاييان به روي کار آمدن يک حکومت صهيونيستي روشن مي‌شود. اينکه شوقي افندي تصريح مي‌کند: عدّة زيادي از پيروان آيين ما از اعقاب يهوديان و مسلمانان بوده...، يکي از بزرگ‌ترين ترفندهاي شوقي افندي در جلب توجّه بيش از پيش يهوديان به شمار مي‌رود؛ در حالي که حدّاقل ده قرن، اجداد و آباي رؤساي بابيّت و بهاييّت، همگي مسلمان بودند و تمام بهاييان، به استثناي تعدادي کم، در آن ايّام از خانواده‌هاي مسلمان شمرده مي‌شدند.

صفحهٔ ۵۳

ديدگاه بهاييان دربارة تشکيل اسرائيل!

شوقي افندي رسماً و به طور آشکار در «لوح نوروز 108 بديع»، خطاب به بهاييان، نظرية بهاييّت را در خصوص تشکيل کشور اسرائيل چنين اظهار داشته بود:

مصداق وعدة الهي به ابناي خليل و وراث کليم ظاهر و باهر و دولت اسرائيل در ارض مقدّس مستقر و به روابط متينه به مرکز بين‌المللي جامعة بهايي مرتبط و به استقلال و اصالت آيين الهي مقرّ و معترف و به ثبت عقدنامة بهايي و معافيّت کافة موقوفات امريه در مرج عکا و جبل کرمل و لوازم ضروريّه بناي بنيان مقام اعلا از رسوم دولت به رسميّت ايّام تسعة متبرّکه محرّمه، موفّق و مؤيّد؛3

بنابراين، با وجود اين مدرک و سند رسمي بهاييان، تشکيل دولت اسرائيل از نظر بهاييّت و بنا به تصريح شوقي افندي، وعدة الهي بوده است که ميرزا حسينعلي و عبّاس افندي يهوديان را به آن بشارت داده بودند!4

بين صهيونيست و بهاييّت، هميشه روابط به خوبي برقرار بوده و اين روابط ديرينه، به خوبي از زبان رئيس‌جمهوري اسرائيل آشکار مي‌شود که وقتي وي از رهبران صهيونيسم بوده و زمينة يهودي کردن فلسطين را دنبال مي‌کرده، با عبّاس عبدالبها، ملاقات و مذاکره‌اي داشته است که از چنين ملاقاتي به خشنودي و رضايت ياد مي‌کند؛ حال آنکه در آن ايّام، ميان صهيونيسم و انگلستان از يک سو و مردم مسلمان عرب از سوي ديگر، منازعات شديدي بروز کرده بود و اين فقط بهاييان بودند که از يک سو با انگلستان و از سوي ديگر با کارگزاران يهودي در فلسطين روابط حسنه‌اي داشته‌اند؛ از اين رو بيان شوقي افندي، در نامه‌اي خطاب به رئيس کميسيون قضية فلسطين، از روي سياست و محافظه‌کاري بوده است و او به خوبي مي‌دانست که اگر مسلمانان عرب روي کار آيند و حکومت فلسطين را از دست انگليسي‌ها خارج سازند، به طور مسلّم چنين موقعيّتي براي بهاييّت فراهم نخواهد شد و چه بسا اشتباهي که به دليل اعطاي الواح و ارسال نامه‌هايي از سوي عبّاس افندي در عظمت امپراتوري انگلستان و تعريف و تمجيد از آنان در خصوص استعمار فلسطين و همچنين هتک حرکت اسلام، نسخ اسلام، دعوي پيغمبري و کتاب جديد و خدايي که از رهبران بابيّت و بهاييّت سرزده بود، به هيچ وجه قابل تحمّل نبوده باشد؛ چنان‌که تاکنون هيچ يک از جوامع اسلامي جهان، وجود بهاييان را تحمّل نکرده و به همزيستي با آنان حاضر نشده‌اند؛ به ويژه آنکه مُهر بيگانگي و سرسپردگي به بيگانه بر پيشاني همة رهبران بابيّت و بهاييّت نقش بسته است.

منافع بهاييّت در فلسطين، در صورتي محفوظ مي‌ماند که يا انگلستان به استعمار خود در آن ادامه مي‌داد يا صهيونيسم در جايگاه حافظ منافع امپرياليسم انگلستان و بهاييّت دير يا زود به دست مسلمانان به صورت مرکز جاسوسي و دشمني آشکارا با منافع ملّي مسلمان برچيده مي‌شد؛ بنابراين، بهاييان و رهبرانشان در فلسطين و اسرائيل، به هيچ وجه خلاف مصالح اسرائيل و صهيونيسم، سخني به ميان نياوردند و با صدها هزار آوارة فلسطيني و غصب حقوق ساکنان آن هيچ همدردي نکردند؛ در حالي که براي برقراري و تحکيم روابط خويش با صهيونيسم، آمادة هرگونه همکاري شدند.5

صفحهٔ ۵۴

وابستگي شوقي افندي به صهيونيسم

شوقي افندي در تلگرافي که در مورّخة 4 مه 1945م.، به محفل بهاييان ايران ارسال داشته است، با کمال افتخار، پيروزي‌هاي اخير جامعة بهاييّت را برشمرده و ذيل آن به ملاقات خود با رئيس‌جمهوري اسرائيل مباهات کرده، مي‌نويسد:

رئيس‌جمهوري دولت اسرائيل به اتّفاق قرينة محرمه ميسيس بن زوي بر حسب قرار قبلي، پس از پذيرايي که به افتخار ايشان در بيت مبارک حضرت عبدالبها به عمل آمد، اعتاب مقدّسة حضرت اعلا و مرکز ميثاق حضرت بهاءالله به عمل آمده است...6

همان‌طور که ميرزا حسينعلي در سرسپردگي به سفارت روس و عبّاس افندي در سرسپردگي به انگلستان از هيچ کوششي براي جلب رضايت آنان دريغ نداشتند، شوقي افندي نيز تصميم گرفت راه سرسپردگي بهاييّت را که به صهيونيسم ختم شده بود، با اداي امانت به صهيونيسم و خيانت آشکارا به جهان اسلام و منافع ملّي کشورهاي مسلمان ادامه دهد.

هيئت بين‌المللي حيفا در نامه‌اي به محفل روحاني ملّي بهاييان ايران در اوّل ژوئيه 1952م.، رابطة شوقي افندي را با حکومت اسرائيل، به گونه‌اي کاملاً سربسته و محرمانه، اين‌گونه به اطّلاع بهاييان ايران مي‌رساند:

روابط حکومت اسرائيل با حضرت وليّ‌امرالله و هيئت بين‌المللي بهايي دوستانه و صميمانه است و في الحقيقة جاي بسي خوشوقتي است که راجع به شناسايي امر در ارض اقدس موفّقيت‌هايي حاصل گرديده است... .7

توافق دولت اسرائيل مبني بر گسترش موقعيّت و اراضي اماکن بهاييان در اسرائيل، معلول توجّهي بوده است که سياست آمريکا و صهيونيسم براي تقويت بهاييان و تأسيسات مرکز جهاني آنان، جهت گسترش اقدام‌هاي بهاييّت در ديگر کشورها و حفظ منافع اسرائيل، به ويژه در کشورهاي اسلامي بوده است. طرح نقشه‌هاي جهاني بهاييان آمريکا كه هم‌زمان با برنامه‌هاي اطّلاعاتي اسرائيل تطبيق و هماهنگ شده بود، ضرورت چنين مساعدت‌هايي از سوي اسرائيل، سازمان و رهبران صهيونيسم را به اتّخاذ هر نوع همکاري لازم در برابر سرسپردگي بهاييان را ايجاب مي‌كرد. بنابراين، شوقي افندي تصميم گرفت به کمک اسرائيل دو کار اساسي را تحقّق بخشد:

1. احداث تأسيسات مرکز جهاني بهاييان در اسرائيل ضمن سامان بخشيدن به سازمان رهبري بهاييانگ؛

2. رفع بزرگ‌ترين مانع راه رهبري شوقي افندي، يعني بازماندگان خانوادة ميرزا حسينعلي بها که به همکاري با عبّاس افندي و قبول جانشيني شوقي افندي حاضر نشده بودند.

در خصوص کار نخست، شوقي افندي خود ضمن ارسال تلگرافي به تاريخ 24 دسامبر 1951م. به محفل ملّي بهاييان آمريکا، با صراحت تأکيد مي‌کند: با تشکيل دولت اسرائيل و حمايت آن، کار احداث تأسيسات مرکز جهاني بهاييان و تشکيل سازمان رهبري بهاييان... ممکن و ميسّر شده و اين امر از برکت وجود دولت جديدالتأسيس اسرائيل است. وي در ادامه، اقدام‌هاي صورت گرفته در اين زمينه و تأسيس بناها را به اطّلاع رسانده است.

در خصوص کار دوم، از آنجا که بازماندگان ميرزا حسينعلي بها، مردمي بي‌سياست و افرادي فاقد روابط پنهاني با انگلستان و صهيونيسم بودند، پس از تشکيل دولت اسرائيل، مأموران اسرائيلي نظر خوبي به آنان نداشتند. شوقي افندي از فرصت استفاده و آنان را تضعيف و به طور کلّي آنان را به وسيلة دولت اسرائيل منزوي کرد و کلّية امور مربوط به بهاييّت را به دست گرفت.8

نظر شوقي افندي در جهت اين طرح، معطوف به ايجاد تأسيساتي بود که در شهر و کشور بتواند به صورت يکي از بزرگ‌ترين معابد مذهبي، جلوه‌آرايي کند و از اين طريق، بزرگي بهاييّت را به اروپاييان و آمريکايي‌هاي ظاهربين که به اسرائيل سفر مي‌کنند، نشان دهد. بي‌ترديد در اين راه به حمايت صهيونيسم و سرماية هنگفتي نياز داشت.

از مطالعة نامه‌نگاري‌ها و تلگراف‌هاي متعدّد بهاييان بين اسرائيل و ايران به خوبي معلوم مي‌شود که صهيونيسم از اين بيان و استدلال بهاييان متقاعد شده بود که با احداث مرکز بزرگ جهاني، قلوب بهاييان متوجّه اسرائيل خواهد شد و همين امر، نتايج سياسي مهمّي مبني بر توجّه مردم به کشور اسرائيل به بار خواهد آورد؛ بنابراين، شوقي افندي، اسرائيل را «قلب العالم» و سرزمين آن را «ارض اقدس» تلقّي کرده بود؛ البتّه در خصوص احداث مرکز جهاني بهاييان مدارکي وجود دارد که نشان مي‌دهد آن مرکز با سرماية آمريکايي‌ها و حمايت صهيونيسم بنا شده است.9

تبليغ بهاييّت به وسيلة صهيونيسم

به نظر مي‌رسد صهيونيست‌ها به دليل بهره‌برداري‌هاي فراوان از بهاييّت در زمينه‌هاي گوناگون، جهت تقويت آنان، اقدام‌هاي بسياري را انجام داده و حمايت قاطع خويش را از بهاييّت اثبات کرده‌اند. در آنچه پيش‌تر گذشت، تا حدودي به مواردي از حمايت‌هاي صهيونيست از بهاييّت اشاره شد و در اينجا نيز به حمايت تبليغاتي صهيونيسم پرداخته مي‌شود.

پس از اتمام ساختمان‌ها و بناهاي بهاييّت در اسرائيل، وسايط ارتباط جمعي اسرائيل به دستور دولت اسرائيل، به ترويج و شرح معبد بهاييان پرداخت تا از اين طريق، اهمّيت بقعة ياد شده را در نظر اعراب مناطق اسرائيلي و مسلمانان کشورهاي همجوار بالا برند. دکتر لطف‌الله حکيم، عضو هيئت بين‌المللي بهاييان در اسرائيل، نامه‌اي از اسرائيل به محفل ملّي بهاييان ايران نوشته که در آن، به شرح انعکاس چگونگي تأسيسات مرکز جهاني بهاييّت در مطبوعات اسرائيل مبادرت ورزيده است. وسايل ارتباط جمعي اسرائيل چنان با آب و تاب، عقايد بهاييّت را شرح و تعريف کرده‌اند که هيچ کس جز دستور صريح صهيونيسم و دولت نمي‌تواند يهودياني را چنين وا دارد که دربارة بهاييّت با عظمت و بزرگي ياد و عقايد بهاييان را اصولي و منطقي قلمداد و در نهايت تبليغ کنند. آنچه در نامة دکتر حکيم آمده، نقش سرماية آمريکايي‌ها در احداث مرکز جهاني بهاييان را پيش‌تر تببين مي‌کند.10

کوشش شوقي افندي براي قانوني کردن اموال و املاک بهاييان، به ويژه در کشورهاي اسلامي، با حمايت صهيونيسم به نتيجه رسيد و مسئولان دولت اسرائيل، خلاف مصالح داخلي کشورهاي مسلمان که گردهمايي‌هاي بهاييان را غيرقانوني مي‌دانست و با توجّه به روابط بهاييان با بيگانگان و تجارب تلخ ملّت‌هاي مسلمان از وقايع بابيان و بهاييان، مانع گسترش سازمان‌هاي بهايي در خاک خود مي‌شدند. تشکيلات بهاييان چنين مناطقي که در کشورهاي متبوعة خود غيرقانوني بودند، در اسرائيل، به طور رسمي و قانوني به ثبت رسيده بود تا بهاييان بتوانند تحت حمايت دولت اسرائيل، موجوديّت محافل خود را در کشورهاي اسلامي حفظ كنند و فعّاليت‌هاي آنان تداوم يابد.

ارتباط بهاييّت با صهيونيسم در گزارش‌هاي ساواک

گويا صهيونيست‌ها از همان ابتداي تشکيل رژيم صهيونيستي، با بهايي‌ها رابطة حسنه داشتند و شايد بتوان گفت که به صورت ستون پنجم براي رژيم صهيونيستي در کشورهاي گوناگون، به ويژه ايران عمل مي‌کردند؛ بدين سبب از حمايت کامل صهيونيست‌ها بهره‌مند

صفحهٔ ۵۶

بودند. گزارش ساواک در اين زمينه شاهد بر مدّعا است؛ چرا که در گزارش ساواک در مورّخة 22/1/1325 ش.آمده است:

به: ادارة کلّ سوم

از: ادارة کلّ دوم

موضوع: انتخابات اعضاي محافل مرکزي بهايي‌هاي جهان در اسرائيل

طبق اظهارات امان فتح اعظم، عضو محافل مرکزي بهايي‌ها در اسرائيل قرار است در تاريخ 6/2/52 انتخابات ... و جهت رهبري کردن محافل مرکزي بهايي‌هاي جهان در اسرائيل به مدّت 20سال آينده آغاز شود.

همچنين قرار است نه... از هر محفل بهايي از 113 کشور جهان به منظور شرکت در انتخابات فوق‌الذّکر به اسرائيل عزيمت نمايند.

نظريه: اسرائيل، مذهب بهايي را به عنوان مذهب رسمي در سال 1352 ش. به رسميّت شناخته است. دولت اسرائيل با اجراي برنامه‌هايي از افراد ياد شده مي‌کوشد از اقلّيت فوق‌الذّکر در ساير کشورهاي جهان به ويژه ايران بهره‌برداري سياسي ـ اطّلاعاتي و اقتصادي نمايد.11

بهاييّت از همان ابتدا، ارتباط تنگاتنگي با صهيونيسم داشته و در اجراي سياست‌هاي صهيونيستي کمک شاياني به آنان کردند؛ بنابراين، عالمان شيعه از ابتداي تشکيل اين فرقة ضالّه، خطر آن را به جهان اسلام گوشزد کردند؛ به طوري که در گوشه‌اي از اعلامية آنان آمده است:

... واسفا واسفا که شاه شيعه و دولت مسلمان او، با فرقة ضالّة بهاييه هم‌عنان گرديده و از ياران قواي صهيونيه الهام گرفته، طبيب مخصوص خود و معاون وزارت جنگ و رئيس دارايي ارتش را که از بيت‌المال ارتزاق مي‌کنند، از اغنام الله انتخاب کرده است.12

محافل بهاييان يا مراکز جاسوسي اسرائيل

شدّت گرفتن درگيري‌ها و دشمني‌هاي بين اعراب و اسرائيل، نياز صهيونيسم و اسرائيل را به گسترش عوامل «اطّلاعاتي» به ويژه در کشورهاي عرب ـ اسلامي، دو چندان ساخت. از همين جا نقش محفل ملّي بهاييان در اجراي قسمتي از طرح‌هاي وزارت اطّلاعات اسرائيل براي پوشش هرچه بيشتر عوامل اطّلاعاتي در کشورهاي عربي و اسلامي آشکار مي‌شود.

حدود 40 سال پيش، وقتي يکي از شرکت‌کنندگان ايراني در مجمع عمومي مؤتمر اسلامي (بيت‌المقدّس، رجب، 1960م./1279ش.) از نقش اطّلاعاتي بهاييان براي اسرائيل سخن به ميان آورد، به طور مسلّم دولت «اردن»، همانند ديگر کشورهاي عربي، اين فکر را جدّي نگرفته و در اثر عدم اطّلاع از چگونگي عوامل گستردة صهيونيسم در کشورهاي عربي ـ اسلامي که از ضعف تشکيلات اطّلاعاتي آنان ناشي بود، به آن توجّهي خاص مبذول نشد.

براي کارشناسان مسائل سياسي ـ مذهبي ايران روشن بود زماني که طرح دوستي و روابط عبّاس افندي با صهيونيسم، پي‌ريزي نشده بود، در ايران، يهودي ـ بهايي وجود داشت و تحت چنين عنواني افرادي را نمي‌يافتيم؛ ولي پس از انعقاد چنين سرسپردگي و تداوم آن در زمان شوقي افندي، به ويژه پس از تشکيل دولت اسرائيل در اراضي فلسطين مشاهده شد که در ايران، افراد بسياري يهودي در بهاييّت ثبت نام کردند و هر دوي آنان صميمانه تشکيل سازمان دادند و موجد افرادي شدند که جز «يهودي ـ بهايي» لقبي ديگر نمي‌توان به آنها داد و همين، چه از جانب يهوديان ايران و چه از جانب بهاييان، مورد گفت‌وگوي صريح محافل بهايي در ايران قرار مي‌گرفت و اسرائيل، «قلب العالم»، اصطلاحي مشترک براي حفظ منافع هر دو گروه، از جانب شوقي افندي ابداع و زبانزد بهاييان و يهوديان صهيونيست شد؛13 البتّه نقش اطّلاعاتي و جاسوسي بهاييّت براي صهيونيست‌ها زماني آشکار شد که از يک سو شبکة اطّلاعاتي اعراب گسترش يافته و بر اوضاع سياسي اقتصادي خويش حاکم شده بودند و از سوي ديگر، روابط متقابل مجامع اسلامي جهان و تشکيل کنفرانس‌هاي بين‌المللي اسلامي، در سطح نمايندگان سياسي و عالمان اسلامي کشورهاي مسلمان گسترش يافته بود که اين دو عامل از روي فعّاليت‌ها و نقش محافل ملّي بهاييان در

صفحهٔ ۵۷

حفظ و ترويج منافع صهيونيسم و اسرائيل پرده برداشت و يک‌باره، کشورهاي عربي توجّه يافتند که عوامل بهايي، از جملة مهم‌ترين عوامل اسرائيل و صهيونيسم در جهان، به ويژه در کشورهاي اسلامي و آفريقايي شده‌اند.

پس از پيگيري جدّي و کسب اطّلاعات و مدارک سياسي از چنين سرسپردگي رهبران بهاييّت به صاحبان منافع صهيونيسم و اسرائيل، جامعة اتحادية کشورهاي عربي متقاعد شد که موضوع بهايي‌گري را در کشورهاي عربي ـ اسلامي جزو دستور کار «دفتر تحريم اعراب عليه اسرائيل» وابسته به اتحادية عرب قرار دهد. اين دفتر از طرف کشورهاي عربي مسئوليّت داشت که به طور کامل تمام شرکت‌ها و مجتمع‌هاي صنعتي و اقتصادي آمريکايي و اروپايي را که با اسرائيل منافع مشترک داشتند و به زيان اعراب مي‌کوشيدند، شناسايي و فهرست سياهي از آنها تهيّه کند و به استحضار دولت‌هاي عرب جهت تحريم هر نوع معامله و همکاري اقتصادي با آنها برساند. بدين‌ترتيب، تحريم اعراب ضدّ اسرائيل آغاز شد.

خبرگزاري رويتر در تاريخ 10 ژانوية 1975م. از «دمشق» گزارش داد:

محمّد محجوب، کميسر عالي «دفاتر تحريم اعراب عليه اسرائيل» در دمشق اظهار داشت: کنفرانس، ماه آينده، دفاتر تحريم... پيرامون مبارزه با گروه بهايي را مورد بررسي جدّي قرار خواهد داد.

محمّد محجوب، گروه بهايي را جنبش طرفدار اسرائيل و صهيونيسم برشمرده است.14

همين مضمون را «خبرگزاري خاورميانه» در دهم ژانوية 1975م.، به نقل از محمّد محجوب و ديگران ناظر آگاه بر «جامعة اتحادية عرب» چنين مخابره کرد:

روز 23 فورية سال جاري، افسران دفتر تحريم اسرائيل در کنفرانس قاهره گرد خواهند آمد تا موضوع گروه مذهبي بهايي‌ها را که داراي اهداف و فعّاليت‌هاي صهيونيستي در کشورهاي عربي ـ اسلامي هستند، مورد بررسي قرار دهند... .

در حال حاضر، بهاييان در کشورهاي عربي و اسلامي، فعّاليت‌هاي چشمگيري داشته و با پشتيباني صهيونيسم جهاني و اسرائيل، در بسياري از نقاط جهان، به ويژه ايالات متّحدة آمريکا، مراکز مهمّي را براي اهداف صهيونيستي زير پوشش بهاييّت ايجاد کرده‌اند. به همين منظور، سي و هفتمين کنفرانس تحريم اسرائيل، وابسته به جامعة عرب، در 23 فورية 1975م. در قاهره گشايش يافت و در روز 25 فوريه، نتايج مهم و تصميم‌هاي گرفته شده در کنفرانس تحريم، در مطبوعات جهان منتشر شد. روزنامة «المحرّر» چاپ بيروت، در 25 فورية 1975م. تحت عنوان «مؤتمر مکاتب مقاطعة اسرائيل» تصميم کنفرانس تحريم را به نقل از محمّد محمود محجوب و ديگر ناظران آگاه در خصوص رابطة محافل و مراکز بهاييان با صهيونيسم و اسرائيل چنين اعلام کرد:

و همچنين دفتر تحريم اسرائيل... مقرّر داشت که بايستي دولت‌هاي عربي از جنبش بهايي‌ها و تشکيل محافل آنها شديداً جلوگيري کند؛ زيرا براي اعضاي کنفرانس مسلّم گرديد صهيونيسم به طور پنهاني، پشتيبان جنبش و محافل بهاييان است.15

پي‌نوشت‌ها:

صفحهٔ ۵۸

پانویس‌های این مقاله

  1. ۱

    1. ژرژ لنچافسکي، تاريخ خاورميانه، ص 325.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  2. ۲

    2. سيّد محمّد باقر نجفي، بهاييان، ص 686.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  3. ۳
  4. ۴

    4. همان، صص 695 و 696، به نقل از مجلة اخبار امري، ارگان محفل ملّي بهاييان، ايران، شمارة 3، تير ماه 1333.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  5. ۵

    5. همان، ص 696، به نقل از کتاب توقيعات مارکه، حضرت وليّ امرالله، آپريل 1952م.ـ1945م.، تهران: مؤسّسة ملّي مطبوعات امري، 125 بديع، ص 290.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  6. ۶
  7. ۷
  8. ۸

    8. همان، ص 698 و 699، به نقل از مجلة اخبار امري، ارگان محفل ملّي بهاييان، ايران، شماره 11، فروردين 1332.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  9. ۹

    9. همان، صص 16 و 699، همان، شماره 5، شهريور 1331.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  10. ۱۰

    10. ر.ک: همان، صص 702ـ721.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  11. ۱۱

    11. ر.ک: همان، صص 721ـ740.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  12. ۱۲

    12. ر.ک: همان، صص 732ـ740.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  13. ۱۳

    13. همان، صص 739 و 740.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  14. ۱۴

    14. سازمان اسناد انقلاب اسلامي، بخش آرشيو اسناد، کد 1/12137، شمارة بازيابي 341818، ج 1، ص 171.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  15. ۱۵

    15. همان، کد 5/12024، شمارة بازيابي 115/م، به نقل از مشير شاکر، گوشه‌اي از تاريخ ايران، ديروز و امروز ايران، ص 7.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  16. ۱۶

    16. سيد محمّد باقر نجفي، بهاييان، صص 740 و 741.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  17. ۱۷

    17. همان، ص 743، به نقل از بولتن خبر سازمان راديو تلويزيون ملّي ايران، دفتر مرکزي خبر، ش 232، 21 دي 1353.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  18. ۱۸