حقّ بيمار

از جمله سفارش‌هاي مهمّ اسلام، عيادت از بيماران است. امام علي(ع) مي‌فرمايد: «مِنْ أَحْسَنِ الحَسَناتِ عِيادَةُ الْمَرْيضِ؛ عيادت مريض يكي از بهترين نيكي‌هاست».1

عيادت از بيمار آدابي دارد كه رعايت آنها، ثواب اين عمل پسنديده را بالا مي‏برد. در برخي سفارش‏ها گفته شده هنگام عيادت، دست بر دست بيمار بگذاريد و احوال او را بپرسيد تا دلش را به دست آوريد و اگر جسمش مريض است، روحش سالم و با نشاط باشد. همچنين براي اينكه عيادت موجب خستگي و آزردگي بيمار نشود، فرموده‌اند در مدّت عيادت، رعايت حال مريض را بكنيم و عيادت طولاني نشود كه اين نيز فضيلت دارد.

در توصيه‌هاي ائمه(ع) تهية هديه براي بيماران، عبادت شمرده شده

است. امام صادق(ع) مي‌فرمايد: «أَما تَعْلَمُونَ أَنَّ الْمَرِيضَ يَسْتَرِيحُ إِلي ما أُُدْخِلَ عَلَيْهِ؛ آيا نمي‌دانيد كه هديه باعث آرامش خاطر و راحت روان مريض است.»2

البته به رعايت حال بيماران نيز سفارش‏هايي شده است، چنان‌كه حضرت علي(ع) مي‌فرمايد:

«نَهي رَسُولُ اللهِ(ص) أنْ يَأْكُلَ العائِدُ عِنْدَ الْعَلِيلِ فَيَحْبِطُ اللهُ أَجْرَ عِيادَتِهِ؛3

رسول خدا(ص) از خوردن در كنار مريض نهي كرده است؛ زيرا اين كار موجب از ميان رفتن پاداش عيادت او مي‌گردد.»

همچنين به كم نشستن در كنار بيمار و زود ترك كردن وي سفارش شده است. امام ‌صادق(ع) در مورد مقدار نشستن بر بالين بيمار مي‌فرمايد: «اَلْعِيادَةُ قدْرَ فُواقِ ناقَةٍ أَوْ حَلْبِ ناقَةٍ؛ طول مدّت عيادت مريض به اندازة فاصلة ميان دو دوشيدن ناقه يا به اندازة وقتي است كه ناقه‌اي را بدوشند».4

پي‌نوشت‌ها: