علّامه شيخ محمّد العمري معروف به ليث الشّيعه (پدر روحاني شيعيان) پس از دو هفته بستري در بيمارستان مدينه دارفاني را وداع گفت.
او در سال1911م. در مدينه منوّره به دنيا آمد، 16 ساله بود كه همراه پدرش شيخ علي بن احمد العمري وارد حوزة نجف اشرف شد.
ايشان از شاگردان علّامه ناييني وآيت الله سيّد ابوالحسن اصفهاني بود.پس از مدّت‌ها تحصيل در نجف در سال
1950م. به مدينه براي تبليغ مكتب اهل بيت(ع) بازگشت. بيش از 60 سال خدماتي را به اقليت شيعة عربستان ارائه داد؛ بسياري از زائران مدينه در نماز جماعت وي شركت و پشت سر ايشان نماز خوانده‌اند.
دفتر و محلّ كار ايشان در مزرعه‌اي به نام «نخاوله» شيعيان بود. يكي از ساكنان منطقة نخاوله مي‌گويد: محلّ كار ايشان در حسينيه در نزديكي مسجد‌النبي(ص) قرار داشت و او با دست خود آن حسينيه را در نزديكي حرم پيامبر(ص) و قبرستان بقيع ساخت و نگهداري كرد امّا چون آن مكان را به بهانه ساخت خيابان تخريب كردند در قسمت حاشيه‌اي شهر مدينه و در جوار نخلستان‌ها سكنا گزيد.
اين عالم شيعي عربستان مثل ديگر شيعيان اين كشور از دست دستگاه وهّابي سعودي در امان نبود و ۴۵ سال از عمرش را در زندان‌هاي وهّابيون عربستان سپري كرد و چند سال پس از پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي ايران، از زندان آزاد شد.
حمايت از انقلاب اسلامي و شيعيان لبنان
شيرازي در ادامه صحبت‌هايش دربارة علّامه العمري از حمايت او از انقلاب اسلامي مي‌گويد و مي‌افزايد: شيخ محمّد علي العمري در نجف درس خوانده و مقدار كمي هم در ايران؛ ايشان به تهران و قم و مشهد زياد آمده است و با ايران ارتباط دارد البتّه خودش در اين خصوص چيزي به ما نگفته امّا بسيار مؤيّد انقلاب است و مسائل ايران را به دقت دنبال مي‌كند.
وي دربارة كمك‌هاي او و شيعيان مدينه به شيعيان لبنان مي‌گويد: شيعيان يك صندوق صدقات دارند كه آن را به شيخ محمّدعلي العمري مي‌دهند تا در ميان نيازمندان توزيع كند. براي مثال، در جريان جنگ ۳۳ روزه لبنان، من ديدم كه آنها پول‌هايشان را جمع مي‌كنند و به شيخ مي‌دهند؛ در نماز يك كيسه‌اي را مي‌چرخاندند و پول‌ها را در آن مي‌ريختند؛ مبلغ زيادي براي كمك به حادثه ديدگان لبنان جمع شد كه البتّه سعي مي‌كردند اين كار پنهاني باشد.
بخشي از كرامات ايشان
علّامه العمري ۴۵ سال زندان دولت عربستان سعودي را تحمل كرد.
شيرازي از آگاهان به مسائل شيعيان عربستان در اين باره مي‌گويد: شيخ محمّد علي العمري فرد بسيار مبرز و زجر كشيده‌اي است؛ دولت سعودي چندين بار حكم اعدام ايشان را صادر كرد امّا خوشبختانه اجرا نشد و كساني كه حكم را صادر كرده بودند، مشكلاتي برايشان به وجود آمد و دچار بلا شدند.
علّامه العمري در يكي از اين جريان‌ها سال‌ها پيش با انتشار اعلاميه‌هايي در دفاع از شيعيان و حقوق آنها در عربستان و به‌ويژه شهر مدينه بين اقشار مختلف مردم، به اصرار وهّابي‌ها به زندان افتاد و دادگاه سعودي وي را به اعدام محكوم كرد امّا علّامه العمري از اعدام جان سالم به در برد.
وي خاطرة آن حادثه را اين چنين تعريف كرده است: همه چيز دست به دست هم داد تا من را اعدام كنند و پس از چندماه زنداني شدن سرانجام روز اعدام فرا رسيد؛ من را در ملأ عام و مقابل هزاران شيعه و برخي عاملان حكومت به پاي چوبه دار بردند و طناب را به گردنم انداختند؛ به حضرت زهرا(س) توسل كرده و زير لب با خودم گفتم: يا حضرت زهرا! من فقط براي دفاع از شما و آبروي شما به پاي چوبة دار آمده‌ام. ياري‌ام كن! وقتي طناب دار را كشيدند پس از حدود ۳۰ ثانيه طناب پاره شد و من بيهوش شدم و ديگر چيزي از آن لحظه هم به ياد نمي‌آورم و وقتي به هوش آمدم ۳۵ روز گذشته بود و در يكي از بيمارستان‌هاي مدينه بستري بودم و فهميدم نجات يافته‌ام.
و سرانجام اين عالم ربّاني دو هفته پيش در اثر جمع شدن آب در كبدش به كما رفت و در بخش مراقبت‌هاي ويژة بيمارستان ملّي مدينة منوّره بستري شد.
هرچند شيعيان مدينة منورّه در طول اين دو هفته با تضرّع به درگاه احديت شفاي او را از خداوند خواستند امّا صبح ديروز در اربعين حسيني دار فاني را وداع گفت.