ترمينولوژي طنز حقوقي

محمّدرضا محمّدي جرقويه‌اي

پاكدامني: هدية خداوند به بشر براي دوران پيري؛

خدا: واجب الوجودي كه با اينكه از او نمي‌ترسيم، دوست داريم ديگران از او بترسند؛

ديوانه: آدمي كه به هر چه مي‌گويد، اعتقاد دارد؛

سرنوشت: دادگاهي كه ما را از همة گناهان و اشتباهاتمان تبرئه مي‌كند؛

فكر: چيزي است شبيه ناخن كه بايد هر چند وقت يك بار آن را كوتاه كرد؛ زيرا ميكروب زير آن جمع مي‌شود؛

زن: موجودي است كه بدون فكر حرف مي‌زند؛ بر‌خلاف مرد كه بدون فكر، عمل مي‌كند؛

عرف: سعي جامعه در فضيلت وانمود كردن اشتباهاي گذشتگان كه توان اصلاح آن را ندارد؛

فضيلت: عتيقة معنوي، كالاي با ارزشي كه به دليل با ارزش بودن، معمولاً در پستو نگهداري مي‌شود و كسي از آن استفاده نمي‌كند؛

آقازاده: استثنا در خلقت؛

اخلاق: علمي است كه به ما مي‌آموزد زشتي و زيبايي يك فعل، بستگي به فاعل آن دارد؛

استرداد دعوا: بخشيدن عطاي عدل به لقاي عدليه؛

بالغ: كسي كه ديگر نبايد از او انتظار شنيدن حرف راست را داشت؛

جرم: هر چيزي است جز آنچه كه انجامش ايرادي ندارد؛

جلسة اوّل دادرسي: جلسه‌اي است كه خطّ بطلان روي ضرب المثل «حرف نزده را هميشه مي‌توان زد» مي‌كشد؛

خيار: اجازة قانون براي عهدشكني؛

دفاع مشروع: مجازات نكردن كسي كه زير بار ظلم نرفته است؛

شهروند: رعيت مدرن؛

عُدّه: مدّت زماني كه اجباراً به زن داده مي‌شود تا در مورد خواستگارانش به درستي بيانديشد تا مرتكب اشتباه قبلي خود نشود؛

فمينيسم: جنبشي است زنانه به قصد رهاسازي مردان از قيد زنان؛

فوت پدر: يكي از اسباب تملّك؛

قرار سقوط دعوي: قراري است كه دعوا را آن‌چنان به زمين مي‌كوبد كه ديگر امكان بلند شدن آن وجود ندارد؛

قرار عدم استماع دعوا: قراري است كه به موجب آن، دادگاه رسماً نداشتن گوش شنوا براي شنيدن دعوا را اعلام مي‌كند؛

قطع يد: صاف كردن دست كج؛

وكيل: سربازي است كه با اينكه دشمن را نمي‌شناسد، به جنگ او مي‌رود.

٭ برگرفته از : خبرنامة کانون وکلای دادگستری اصفهان.