از ویژگیهای خانوادة مهدی باور، شناخت آسیبها و آفتهاي نگه داشتن خانوادگی در دوران آخرالزّمان، حفاظت و پاک نگه داشتن حریم خانه و خانواده از آسیبها و آفات آخرالزّمانی و جایگزینی «فرهنگ انتظار» در برابر «فرهنگ ابتذال» است.
نابهسامانی عاطفی در روابط خانوادگی
از مهمترین ناهنجاری های خانوادگی در آخرالزّمان ایجاد گسست شدید عاطفی بین اعضای خانواده و از هم گسیختگی خانوادههاست. از منظر احادیث اسلامی، در آخرالزّمان بنیاد خانودهها به شدّت سست و آسیب پذیر خواهد شد و فسادها، فتنهها و آفتهای فراگیر این دوران، در متن تمام خانههای شرق و غرب عالم نفوذ خواهد یافت و نه تنها فرزندان که پدران و مادران را نیز فراخواهد گرفت:
«در آخرالزّمان، خواهی دید که پدران و مادران از فرزندان خود به شدّت ناراضی اند و عاقّ والدین شدن رواج یافته است.1 حرمت پدران و مادران سبک شمرده ميشود.2 فرزند به پدرش تهمت میزند، پدر و مادرش را نفرین ميکند و از مرگ آنها مسرور میشود.3 در آن هنگام، طلاق و جدایی در خانوادهها بسیار خواهد شد.4 در آن زمان، فتنه ها چونان پارههای شب تاریک، شما را فرا ميگیرد و هیچ خانهای از مسلمانان در شرق و غرب عالم نمیماند؛ مگر اینکه فتنهها در آن داخل ميشوند.»5
شهوتگرایی و لذّتجویی
عفّت و نجابت زنان و مردان آخرالزّمانی در تاخت و تاز اسب وحشی شهوت تاراج میگردد و روح ایشان به لجن زاری بدبو از بیعفّتی و هواپرستی تبدیل میگردد:
«همّ و غم مردم (در آخرالزّمان) به سیر کردن شکم و رسیدگی به شهوتشان خلاصه ميشود، دیگر اهمیّت نميدهند که آنچه
ميخورند حلال است یا حرام؟ و اينکه آیا راه اطفای غرایزشان مشروع است یا نامشروع؟!6
زنان در آن زمان، بی حجاب و برهنه و خودنما خواهند شد.7 آنان در فتنهها داخل، به شهوتها علاقهمند و با سرعت به سوی لذّتها روی میآورند.8 خواهی دید که زنان با زنان ازدواج میکنند.9 درآمد زنان از راه خودفروشی و بزهکاری تأمین میگردد.10 آنان حرامهای الهی را حلال میشمارند و بدین سان در جهنّم وارد و در آن جاودان میگردند.11
بیغیرتی خانوادگی
مردان و زنان آخرالزّمانی، دچار نوعی «قحط غیرت» میشوند تا جایی که در دفاع از کیان عفّت و نجابت خانوادههای خود دچار نوعی بیحسّی و بیمیلی میگردند و گاه به عمد، ناموس خویش را در معرض دید نامحرمان قرار میدهند و حتّی به بیعفّتیها و خودفروشی ایشان رضایت میدهند:
«مرد از همسرش انحرافات جنسی را میبیند و اعتراضی نمیکند. از آنچه از طریق خودفروشی به دست میآورد، میگیرد و میخورد. اگر انحراف سراسر وجودش را فرا گیرد، اعتراض نمیکند، به آنچه انجام ميشود و در حقّش گفته ميشود، گوش نمیدهد. پس چنین فردی دیّوث است (که بیگانگان را بر همسر خود وارد میکند).»12
زنپرستی
یکی از آفات و ناهنجاریهای خانوادگی در آخرالزّمان، زنسالاری تا سر حدّ زنپرستی و قبله قرار دادن زنان است:
«(در آخرالزّمان) تمام همّت مرد، شکم او و قبلهاش، همسر او و دینش، درهم و دینار او خواهد بود.13 مرد از همسرش اطاعت میکند، ولی پدر و مادرش را نافرمانی میکند.14 در آخرالزّمان زن را ببینی که با خشونت با همسرش رفتار میکند، آنچه را که او نمیخواهد، انجام ميدهد، اموال شوهرش را به ضرر وی خرج میکند.»15
مانع تراشی در تربیت دینی فرزندان
از دیگر ناهنجاریهای خانوادگی در آخرالزّمان، کم توجّهی والدین به تربیت دینی فرزندان و مانعتراشی برای علم آموزی دینی و گرایشهای الهی آنان است:
«وای بر فرزندان آخرالزّمان از روش پدرانشان! نه از پدران مشرکشان، بلکه از پدران مسلمانشان که چیزی از فرایض دینی را به آنها یاد نمیدهند و اگر فرزندشان نیز از پی فراگیری معارف دینی بروند، منعشان میکنند و تنها از این خشنودند که آنها درآمد آسانی از مال دنیا داشته باشند، هر چند ناچیز باشد. من از این پدران بیزارم و آنان نیز از من بیزارند.»16
آشناگریزی و همسایه آزاری
از آسیبهای خانوادگی دورة آخرالزّمان، قطع رحم، آشناگریزی و همسایهآزاری به شیوههای گوناگون است:
«هنگامی که پیوند خویشاوندی قطع شود و برای اطعام و مهمانی دادن بر یکدیگر منّت گذارند... .17 همسایه به همسایهاش آزار و اذیّت میکند و کسی جلوگیری نمیکند.18 و همسایه را میبینی که همسایهاش را از ترس زبانش اکرام و احترام ميکند.»19
حرامخوری و آلودگیهای اقتصادی
در آخرالزّمان بحران اقتصادی حرام به حدّ اعلای خود میرسد، خانوادهها تقوای اقتصادی را از دست داده و در منجلاب آلودگیهای اقتصادی همچون ربا، کم فروشی، رشوهخواری و گرانفروشی غوطهور میگردند:
«هنگامی که ببینی اگر مردی یک روز گناه بزرگی همچون فحشا، کم فروشی، کلاهبرداری و شرب خمر انجام نداده باشد، بسیار غمگین و اندوهگین ميشود که گویی آن روز عمرش تباه شده است20 و میبینی که زندگی مردم از کمفروشی و تقلّب تأمین ميشود.21 در آن زمان ربا شایع ميشود، کارها با رشوه انجام مییابد، مقام و ارزش دین تنزّل مینماید و دنیا در نظر آنها ارزش پیدا میکند.»22
پینوشتها:
پانویسهای این مقاله
- •
٭ منبع: خانواده و تربیت مهدوی،ص 39 الی 45، آقاتهرانی و حیدری کاشانی.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱
1. اصول کافی، ج8، ص41.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. همان.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. بحار الانوار، ج52، ص259، باب 25.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4. إلزام الناصب، ص182؛ منتخب الأثر، ص 433..
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵
5. الملاحم و الفتن، ص 38.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶
6. اصول کافی، ج8، ص42.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷
7. من لایحضره الفقیه، ج3، ص390، ح4374.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸
8. همان.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹
9. وسائل الشّیعه، ج 16، ص 275، ح 21554.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۰
10. همان.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۱
11. همان.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۲
12. إلزام الناصب، ص195.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۳
13. بشار\ الاسلام، ص 132.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۴
14. إلزام الناصب، ص181، یزدی حائری.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۵
15. اصول کافی، ج 8، ص 38.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۶
16. جامع الأخبار، ص 106، فصل 62.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۷
17. بحار الانوار، ج 52، ص 263.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۸
18. وسائل الشّیعه، ج 16، ص 275.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۹
19. اصول کافی، ج 8، ص 40.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۰
20. وسائل الشّیعه، ج 16، ص 279.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۱
21. اصول کافی، ج 8، ص 40.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۲
22. وسائل الشّیعه، ج 15، ص 348.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑