اختیار جنّیان

صفحات چاپی ۵۰، ۵۲ تا ۵۶

مطالعه در کتاب‌خوان

جنّ

جنّ در لغت به معناي پوشيده بودن چيزي از حواس است 1 و آن نوعي از موجودات آفريده شده از آتش، صاحب اراده و شعورند كه از حواس ما پنهاند.2

آميزش جنّيان

امكان آميزش جنسي، براي جنّيان

«فِيهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ؛3

در آن [باغ‌ها دلبراني] فروهشته‏نگاهند كه دست هيچ انس و جنّي پيش از ايشان به آنها نرسيده است.»

«حُورٌ مَّقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ٭ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ؛4

حوراني پرده‏نشين در [دل] خيمه‏ها؛ دست هيچ انس و جنّي پيش از ايشان به آنها نرسيده است.»

توليد مثل جنّيان

جنّيان، داراي ذريّه و بهره‌مند از توليد مثل

«وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاء مِن دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا؛5

[ياد كن] هنگامي را كه به فرشتگان گفتيم آدم را سجده كنيد پس [همه] جز ابليس سجده كردند كه از [گروه] جنّ بود و از فرمان پروردگارش سرپيچيد آيا [با اين حال] او و نسلش را به جاي من دوستان خود مي‏گيريد و حال آنكه آنها دشمن شمايند و چه بد جانشيناني براي ستمگرانند.»

صفحهٔ ۵۲

اجل جنّيان

جنّيان، داراي اجل (عمري) و مرگي تعيين شده از سوي خداوند

«وَيَوْمَ يِحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُم مِّنَ الإِنسِ وَقَالَ أَوْلِيَآؤُهُم مِّنَ الإِنسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِيَ أَجَّلْتَ لَنَا...؛6

و [ياد كن] روزي را كه همة آنان را گرد مي‏آورد [و مي‏فرمايد] اي گروه جنّيان از آدميان [پيروان] فراوان يافتيد و هواخواهان آنها از [نوع] انسان مي‏گويند پروردگارا برخي از ما از برخي ديگر بهره‌برداري كرد و به پاياني كه براي ما معيّن كردي رسيديم.»

اختلاف انگيزي جنّيان

اختلاف انگيزي برخي از جنّيان در ميان انسان‌ها

«... وَلَكِنَّ الشَّيْاطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنزِلَ عَلَي الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ ... فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ...؛7

ليكن آن شيطان[صفت]ها به كفر گراييدند كه به مردم سحر مي‏آموختند ... و[لي] آنها از آن دو [فرشته] چيزهايي مي‏آموختند كه به وسيلة آن ميان مرد و همسرش جدايي بيفكنند ...»

«وَلَوْ شَاء رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلاَ يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ٭ إِلاَّ مَن رَّحِمَ رَبُّكَ وَلِذَلِكَ خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لأَمْلأنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ؛8

و اگر پروردگار تو مي‏خواست قطعاً همة مردم را امّت واحدي قرار مي‏داد در حالي كه پيوسته در اختلافند، مگر كساني كه پروردگار تو به آنان رحم كرده و براي همين آنان را آفريده است و وعدة پروردگارت [چنين] تحقّق پذيرفته است [كه] البتّه جهنّم را از جنّ و انس يكسره پر خواهم كرد.»

اختيار جنّيان

جنّيان موجوداتي مختار در عقيده و اجراي كارها:

«وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نِبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَي بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاء رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ؛9

و بدين گونه براي هر پيامبري دشمني از شيطان‌هاي انس و جنّ برگماشتيم بعضي از آنها به بعضي براي فريب [يكديگر] سخنان آراسته القا مي‏كنند و اگر پروردگار تو مي‏خواست چنين نمي‏كردند پس آنان را با آنچه به دروغ مي‏سازند واگذار.»

«وَيَوْمَ يِحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُم مِّنَ الإِنسِ وَقَالَ أَوْلِيَآؤُهُم مِّنَ الإِنسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِيَ أَجَّلْتَ لَنَا قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ...؛10

و [ياد كن] روزي را كه همه آنان را گرد مي‏آورد [و مي‏فرمايد] اي گروه جنّيان از آدميان [پيروان] فراوان يافتيد و هواخواهان آنها از [نوع] انسان مي‏گويند پروردگارا برخي از ما از برخي ديگر بهره برداري كرد و به پاياني كه براي ما معين كردي رسيديم [خدا] مي‏فرمايد جايگاه شما آتش است...»

«يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُواْ شَهِدْنَا عَلَي أَنفُسِنَا ... وَشَهِدُواْ عَلَي أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَافِرِينَ؛11

اي گروه جنّ و انس آيا از ميان شما فرستادگاني براي شما نيامدند كه آيات مرا بر شما بخوانند و از ديدار اين روزتان به شما هشدار دهند گفتند ما به زيان خود گواهي دهيم [كه آري آمدند] و زندگي دنيا فريبشان داد و بر ضد خود گواهي دادند كه آنان كافر بوده‏اند.»

«قَالَ ادْخُلُواْ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّن الْجِنِّ وَالإِنسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّي إِذَا ادَّارَكُواْ فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لأُولاَهُمْ رَبَّنَا هَؤُلاء أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَكِن لاَّ تَعْلَمُونَ ٭ وَقَالَتْ أُولاَهُمْ لأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ فَذُوقُواْ الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ؛12

مي‏فرمايد در ميان امّت‌هايي از جنّ و انس كه پيش از شما بوده‏اند داخل آتش شويد هر بار كه امتي [در آتش] درآيد همكيشان خود را لعنت كند تا وقتي كه همگي در آن به هم پيوندند [آنگاه] پيروانشان در باره پيشوايانشان مي‏گويند پروردگارا اينان ما را گمراه كردند پس دو برابر عذاب آتش به آنان بده [خدا] مي‏فرمايد براي هر كدام [عذاب] دو چندان است ولي شما نمي‏دانيد. و پيشوايانشان به پيروانشان مي‏گويند شما را بر ما امتيازي نيست پس به سزاي آنچه به دست مي‏آورديد عذاب را بچشيد.»

تعلّق مشيّت خداوند به مختار بودن جنّيان

«وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نِبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَي بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاء رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ؛13

و بدين گونه براي هر پيامبري دشمني از شيطانهاي انس و جنّ برگماشتيم بعضي از آنها به بعضي براي فريب [يكديگر] سخنان آراسته القا مي‏كنند و اگر پروردگار تو مي‏خواست چنين نمي‏كردند پس آنان را با آنچه به دروغ مي‏سازند واگذار.»

صفحهٔ ۵۳

استعاذه به جنّيان

پناه بردن انسان‌ها به جنّ، از رسول جاهليّت

«وَ أَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْإِنسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا؛14

و مرداني از آدميان به مرداني از جنّ پناه مي‏بردند و بر سركشي آنها مي‏افزودند.»

دعوت جنّيان به پذيرش اسلام از سوي جنّيان مسلمان

«وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَي قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ ٭ يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللهِ وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ؛15

و چون تني چند از جنّ را به سوي تو روانه كرديم كه قرآن را بشنوند پس چون بر آن حاضر شدند [به يكديگر] گفتند گوش فرا دهيد و چون به انجام رسيد هشداردهنده به سوي قوم خود بازگشتند. اي قوم ما دعوت‏كننده خدا را پاسخ [مثبت] دهيد و به او ايمان آوريد تا [خدا] برخي از گناهانتان را بر شما ببخشايد و از عذابي پر درد پناهتان دهد.»

پذيرش اسلام از سوي برخي جنّيان

«وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَي قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ ٭ يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللهِ وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ؛16

و چون تني چند از جنّ را به سوي تو روانه كرديم كه قرآن را بشنوند پس چون بر آن حاضر شدند [به يكديگر] گفتند گوش فرا دهيد و چون به انجام رسيد هشداردهنده به سوي قوم خود بازگشتند. اي قوم ما دعوت‏كننده خدا را پاسخ [مثبت] دهيد و به او ايمان آوريد تا [خدا] برخي از گناهانتان را بر شما ببخشايد و از عذابي پر درد پناهتان دهد.»

اطاعت جنّيان

اطاعت جنّيان از خداوند، براي خدمت به سليمان(ع)

«وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَي الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ ٭ وَمِنَ الشَّيَاطِينِ مَن يَغُوصُونَ لَهُ وَيَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذَلِكَ وَكُنَّا لَهُمْ حَافِظِينَ؛17

و براي سليمان تندباد را [رام كرديم] كه به فرمان او به سوي سرزميني كه در آن بركت نهاده بوديم جريان مي‏يافت و ما به هر چيزي دانا بوديم. و برخي از شياطين بودند كه براي او غوّاصي و كارهايي غير از آن مي‏كردند و ما مراقب [حال] آنها بوديم.»

«وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ وَأَسَلْنَا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ وَمِنَ الْجِنِّ مَن يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَمَن يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيرِ ٭ يَعْمَلُونَ لَهُ مَا يَشَاء مِن مَّحَارِيبَ وَتَمَاثِيلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُورٍ رَّاسِيَاتٍ اعْمَلُوا آلَ دَاوُودَ شُكْرًا وَقَلِيلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ؛18

و باد را براي سليمان [رام كرديم] كه رفتن آن بامداد يك ماه و آمدنش شبانگاه يك ماه [راه] بود و معدن مس را براي او ذوب [و روان] گردانيديم و برخي از جنّ به فرمان پروردگارشان پيش او كار مي‏كردند و هر كس از آنها از دستور ما سر برمي‏تافت از عذاب سوزان به او مي‏چشانيديم. [آن متخصّصان] براي او هر چه مي‏خواست از نمازخانه‏ها و مجسمه‏ها و ظروف بزرگ مانند حوضچه‏ها و ديگهاي چسبيده به زمين مي‏ساختند اي خاندان داوود شكرگزار باشيد و از بندگان من اندكي سپاسگزارند.»

اغواگري جنّيان براي گمراه كردن انسان‌ها

«وَيَوْمَ يِحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُم مِّنَ الإِنسِ وَقَالَ أَوْلِيَآؤُهُم مِّنَ الإِنسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ ...؛19

و [ياد كن] روزي را كه همه آنان را گرد مي‏آورد [و مي‏فرمايد] اي گروه جنّيان از آدميان [پيروان] فراوان يافتيد و هواخواهان آنها از [نوع] انسان مي‏گويند پروردگارا برخي از ما از برخي ديگر بهره برداري كرد و به پاياني كه براي ما معين كردي رسيديم [خدا] مي‏فرمايد جايگاه شما آتش است در آن ماندگار خواهيد بود مگر آنچه را خدا بخواهد [كه خود تخفيف دهد] آري پروردگار تو حكيم داناست.»

«وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا رَبَّنَا أَرِنَا الَّذَيْنِ أَضَلَّانَا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ أَقْدَامِنَا لِيَكُونَا مِنَ الْأَسْفَلِينَ؛20

و كساني كه كفر ورزيدند گفتند پروردگارا آن دو [گمراه‏گري] از جنّ و انس كه ما را گمراه كردند به ما نشان ده تا آنها را زير قدم‌هايمان بگذاريم تا زبون شوند.»

صفحهٔ ۵۴

افساد جنّيان

جنّيان ساكن در زمين، پيش از آدم(ع)، موجوداتي فسادگر

«وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلاَئِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ؛21

و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت من در زمين جانشيني خواهم گماشت [فرشتگان] گفتند آيا در آن كسي را مي‏گماري كه در آن فساد انگيزد و خونها بريزد و حال آنكه ما با ستايش تو [تو را] تنزيه مي‏كنيم و به تقديست مي‏پردازيم فرمود من چيزي مي‏دانم كه شما نمي‏دانيد.»

غل و زنجير شدن گروهي از جنّيان، به علّت عصيان و افساد

«وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاء وَغَوَّاصٍ ٭ وَآخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ؛22

و شيطان‌ها را [از] بنّا و غوّاص تا [وحشيان] ديگر را كه جفت جفت با زنجيرها به هم بسته بودند [تحت فرمانش درآورديم].»

امتحان جنّيان

امتحان خدا از جنّيان، با فراواني آب و نعمت

«قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا ٭ وَأَلَّوِ اسْتَقَامُوا عَلَي الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُم مَّاء غَدَقًا ٭ لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَمَن يُعْرِضْ عَن ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًا؛23

بگو به من وحي شده است كه تني چند از جنّيان گوش فرا داشتند و گفتند راستي ما قرآني شگفت‏آور شنيديم. و اگر [مردم] در راه درست پايداري ورزند قطعا آب گوارايي بديشان نوشانيم. تا در اين باره آنان را بيازماييم و هر كس از ياد پروردگار خود دل بگرداند وي را در قيد عذابي [روز]افزون درآورد.»

امّت‌هاي جنّيان

جنّيان، داراي امّت‌ها و گروه‌هاي متعدّد

«قَالَ ادْخُلُواْ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّن الْجِنِّ وَالإِنسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّي إِذَا ادَّارَكُواْ فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لأُولاَهُمْ رَبَّنَا هَؤُلاء أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَكِن لاَّ تَعْلَمُونَ؛24

مي‏فرمايد در ميان امّت‌هايي از جنّ و انس كه پيش از شما بوده‏اند داخل آتش شويد هر بار كه امتي [در آتش] درآيد همكيشان خود را لعنت كند تا وقتي كه همگي در آن به هم پيوندند [آنگاه] پيروانشان در باره پيشوايانشان مي‏گويند پروردگارا اينان ما را گمراه كردند پس دو برابر عذاب آتش به آنان بده [خدا] مي‏فرمايد براي هر كدام [عذاب] دو چندان است ولي شما نمي‏دانيد.»

صفحهٔ ۵۵

انبياي جنّيان

جنّيان، همانند انسان‌ها داراي پيامبراني از جنس خود

«يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُواْ شَهِدْنَا عَلَي أَنفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُواْ عَلَي أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَافِرِينَ؛25

اي گروه جنّ و انس آيا از ميان شما فرستادگاني براي شما نيامدند كه آيات مرا بر شما بخوانند و از ديدار اين روزتان به شما هشدار دهند گفتند ما به زيان خود گواهي دهيم [كه آري آمدند] و زندگي دنيا فريبشان داد و بر ضد خود گواهي دادند كه آنان كافر بوده‏اند.»

انذارهاي جنّيان

بازگشت جنّيان مؤمن، پس از ملاقات با پيامبر(ص)، براي ابلاغ پيام الهي و انذار قوم خود

«وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَي قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ ٭ قَالُوا يَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا كِتَابًا أُنزِلَ مِن بَعْدِ مُوسَي مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَي الْحَقِّ وَإِلَي طَرِيقٍ مُّسْتَقِيمٍ؛26

و چون تني چند از جنّ را به سوي تو روانه كرديم كه قرآن را بشنوند پس چون بر آن حاضر شدند [به يكديگر] گفتند گوش فرا دهيد و چون به انجام رسيد هشداردهنده به سوي قوم خود بازگشتند. گفتند اي قوم ما ما كتابي را شنيديم كه بعد از موسي نازل شده [و] تصديق‏كننده [كتاب‌هاي] پيش از خود است و به سوي حق و به سوي راهي راست راهبري مي‏كند.»

پي‌نوشت‌ها:

صفحهٔ ۵۶

پانویس‌های این مقاله

  1. ۱

    1. مفردات، ص 203، جن.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  2. ۲

    2. ر.ك: الميزان، ج 20، ص 39.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  3. ۳

    3. سورة الرحمن (55)، آية 56.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  4. ۴

    4. همان، آيات 72 و 74.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  5. ۵

    5. سورة كهف (18)، آية 50.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  6. ۶

    6. سورة انعام (6)، آية 128.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  7. ۷

    7. سورة بقره (2)، آية 102.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  8. ۸

    8. سورة هود (11)، آيات 118 ـ 119.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  9. ۹

    9. سورة انعام (6)، آية‌ 112.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  10. ۱۰
  11. ۱۱
  12. ۱۲

    12. سورة اعراف (7)، آيات 38 و 39.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  13. ۱۳

    13. سورة انعام (6)، آية 112.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  14. ۱۴

    14. سورة جن‌ (72)، آية 6.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  15. ۱۵

    15. سورة احقاف (46)، آيات 29 و 31.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  16. ۱۶
  17. ۱۷

    17. سورة انبياء (21)، آيات 81 و 82.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  18. ۱۸

    18. سورة سبأ (34)، آيات 12 و 13.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  19. ۱۹

    19. سورة انعام (6)، آية 128.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  20. ۲۰

    20. سورة فصّلت (41)، آية 29.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  21. ۲۱

    21. سورة بقره (2)، آية 30.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  22. ۲۲

    22. سورة ص (38)، آيات 37 و 38.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  23. ۲۳

    23. سورة جن (72)، آيات 1 و 16 و 17.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  24. ۲۴

    24. سورة اعراف (7)، آية 38.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  25. ۲۵

    25. سورة انعام (6)،‌آية 130.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  26. ۲۶

    26. سورة احقاف (46)، آيات 29 و 30.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑