حبيب الله طاهري
رسول اكرم(ص) است:
«هر كس عدل را تمجيد نكند و از جور و بيداد مذمّت ننمايد، به جنگ با خداي تعالي برخاسته است».1
آيات و روايات دربارة شرافت، عظمت و اهمّيت «عدالت» به قدري زياد است كه از گنجايش اين نوشتار خارج است.
بنابراين كلمة عدل، واژة غريبي نيست; امّا حقيقتي قريب هم نيست. بشر در طول تاريخ زندگي خود، همواره منتظر بوده كه روزي، اين خواب تعبير شود و عدل در جوامع بشري حاكم گردد.
«السَّلامُ علي العَدل المُشتَهر» و «اللّهُمُّ صَلِّ عَلي وَليّ أمركَ القائِم المُؤمَّل وَ العَدلِ المُنتَظَر».2
دو چيز از شاخصههاي اصلي حكومت امام زمان(ع) است:
1. حكومت واحد جهاني كه تنها اوست كه چنين حكومتي را ايجاد ميكند؛
2. عدل جهاني كه تنها در جامعهاي كه او تشكيل ميدهد و خود در رأس آن قرار ميگيرد، عدل با تمام ابعادش گسترده ميشود. همان گونه كه حكومت او جهاني است، عدل او نيز گسترده و جهاني است و در روايات، اين شاخصه از ساير شاخصههاي ديگر حكومتحضرت مهدي(عج)، بارزتر و بيشتر مورد توجّه قرار گرفته است.
«يَملَا الله الاَرضَ قِسطاً وَ عَدلاً كَما مُلِئَتْ ظُلماً وَ جوراً».
رسول خدا در حديثي فرمود: «مژده ميدهم شما را به مهدي كه او در امّت من، به هنگام اختلاف و سختيها بر انگيخته ميشود. پس زمين را پر از قسط و عدل ميسازد؛ همان طوري كه از جور و ستم پر شده باشد. ساكنان آسمان و زمين از او راضي ميشوند و...».3
بنابراين در مدينة فاضلة اسلامي و در عصر ظهور آن منجي عالم، عمدتاً از عدل و قسط سخن به ميان ميآيد.4
پينوشتها:
پينوشتها:
پانویس‌های این مقاله
- ۱
1. اسدالغابه، ج 4، ص 408.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. مفاتيح الجنان، دعاي افتتاح.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. معجمالاحاديث الامامالمهدي، جلد 1، ص 92.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4. بحارالانوار، ج 52، ص 362.
علم در عصر ظهور
عصر ظهور، زمان گسترش و شكوفايي علم و دانايي است و مدينة فاضلة اسلامي، شهر علم و دانش است. با آمدن منجي عالم، همان گونه كه ظلم و بيداد جاي خود را به عدل و دادگري ميسپارد و نابهسامانيهاي اجتماعي به سامان ميگرايد; جهل و ناداني نيز جاي خود را به علم و دانايي ميدهد و جهان از نور عقل و دانش آكنده ميشود. علوم و دانشهايي كه در طول اعصار و قرون در پشت پردهها مكنون مانده بود، ابراز ميگردد و مرز دانايي و يادگيري تا سراپردة منازل و اعماق وجود تك تك انسانها، گسترش مييابد.
امام صادق (ع) در اين باره فرموده است:
«علم و دانش 27 حرف است و 27 شعبه و شاخه دارد. تمام آنچه پيامبران الهي براي مردم آوردند، دو حرف بيش نبود و مردم تا كنون جز آن دو حرف را نشناختهاند؛ امّا هنگامي كه قائم ما قيام كند. 25 حرف و شاخه و شعبة ديگر را آشكار و در ميان مردم منتشر ميسازد و دو حرف ديگر را به آن ضميمه ميكند تا 27 حرف كامل و منتشر گردد».1
اين حديث به روشني، جهش فوق العادّة علمي عصر انقلاب مهدي(عج) را مشخّص ميسازد؛ يعني، تحوّل و پيشرفتي به ميزان بيش از دوازده برابر، نسبت به تمامي علوم و دانشهايي كه در عصر همة پيامبران راستين به بشريت اعطا شده است، پيش ميآيد و درهاي تمامي رشتهها و شاخههاي علوم مفيد و سازنده به روي انسانها گشوده ميشود و راهي را كه بشر طيّ هزاران سال پيموده، به ميزان بيش از دوازده برابر آن در اندك زماني پيموده ميشود.
حضرت امام باقر(ع) نيز فرموده است:
«هنگامي كه قائم ما قيام كند، خداوند دست محبّتش را به سر بندگان ميگذارد و عقول آنها را با آن كامل و افكارشان را پرورش داده تكميل ميكند».2
بدين ترتيب، در پرتو ارشاد و هدايت حضرت مهدي(عج) و در زير دست عنايت او، مغزها در مسير كمال به حركت در ميآيد و انديشهها شكوفا ميشوند.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱
1. بحارالانوار، ج 52، ص 336.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. همان، ص 328.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑