وسوسه‌های شیطانی

شبی شاگرد شیخ انصاری خواب بسیار بدی دید. وقتی بیدار شد، عرق سرد روی پشانی‌اش را پاک کرد و به هیئت ناموزون شیطان و طناب‌های ضخیمی که در دست داشت، اندیشید. سپس با خود گفت: این چه خوابی بود که دیدم؟ عجب طناب‌هایی! کاش می‌شد انسان این طناب‌ها را برگردن خود احساس کند و بفهمد کاری که انجام می‌دهد، وسوسة شیطان است! به این ترتیب، دیگر در پی گناه و اشتباه نمی‌رود؛ یعنی شیطان توانسته یکی از طناب‌های محکم را به گردن شیخ انصاری بیندازد و او را از اتاقش تا وسط کوچه بکشاند؟ آنگاه خواب را در ذهنش تجزیه و تحلیل کرد و در پی تعبیر آن برآمد تا اینکه دریافت جز شیخ انصاری هیچ کس نمی‌تواند در تعبیر این خواب به وی کمک کند. بنابراین به سراغ شیخ رفت و خوابش را تعریف کرد و با پافشاری از شیخ خواست بگوید شیطان به او راست گفته است یا نه. وقتی شیخ سخنان شاگردش را شنید، سخن شیطان را تصدیق کرد و گفت: «شیطان راست گفته است. او دیروز می‌خواست مرا فریب دهد و اگر لطف خدا شامل حالم نمی‌شد، فریبش را خورده بودم و نمی‌توانستم از دامی که برایم پهن کرده بود، بگریزم. داستان این است که دیروز پولی نداشتم و در منزل به چیزی نیاز پیدا کردیم. تصمیم گرفتم یک ریال از سهم امام را که نزدم بود و هنوز وقت مصرفش فرا نرسیده بود، به عنوان قرض بردارم و نیازم را برطرف سازم و سپس قرض خود را ادا کنم. آن یک ریال را برداشتم و به منظور خرید از منزل خارج شدم، ولی همین که خواستم آن چیز مورد نظر را بخرم، با خود گفتم چه تضمینی وجود دارد که بعدها بتوانم این قرض را ادا کنم؟ بنابراین چیزی نخریدم و به خانه برگشتم و آن پول را سرجایش گذاشتم».

پی‌نوشت: