جابر بن يزيد جُعفي به نقل از حضرت باقرالعلوم(ع) حكايت نمايد:
روزي حضرت اميرالمؤمنين، امام علي(ع) بر منبر مسجد كوفه مشغول سخنراني و موعظة مردم بود و جمعيّت بسياري نيز در آن مجلس حضور داشت كه ناگهان موجودي به صورت افعيِ بزرگي وارد مسجد شد و مردم حمله بردند تا آن را از بين ببرند.
در اين هنگام امام عليّ بن ابي طالب(ع) خطاب به مردم كرد و فرمود: «اي جماعت! آن را به حال خود رها كنيد و مانع حركتش نشويد.»
مردم، افعي را آزاد گذاشتند و در كمال حيرت مشاهده مي‌كردند كه آهسته به سمت منبر حضرت حركت كرد، هنگامي كه نزديك منبر رسيد، سر خود را بلند كرد و به حضرت امير(ع) سلام داد.
حضرت ضمن جواب سلام، فرمود: «آرام باش تا من سخنراني خود را تمام كنم.»
وقتي اميرالمؤمنين علي(ع) سخنراني خود را به پايان رسانيد، خطاب به آن موجود نمود و فرمود: «تو كيستي؟»
پاسخ داد: من عمرو بن عثمان هستم و پدرم نماينده و خليفة شما در بين جنّيان بود و او اكنون مُرده است و مرا وصيّت كرده تا به محضر شما شرفياب گردم و نظر شما را دربارة خود و ديگر جنّيان جويا شوم؟
حضرت فرمود: «من تو را به رعايت تقواي الهي توصيه مي‌نمايم، تو از طرف من جانشين پدرت و نمايندة من در بين تمام جنّيان خواهي بود.»
امام باقر(ع) افزود: «پس عمرو در بين جنّيان به نمايندگي از طرف آن حضرت برگزيده شد و سپس با امام علي(ع) خداحافظي كرد و رفت.»
جابر گويد: به امام باقر(ع) عرض كردم: آيا او نزد شما هم مي‌آيد و از شما نيز كسب تكليف مي‌كند؟
فرمود: «بلي.»1
1. اصول كافي: ج 1، ص 396، ح 6، هداية الكبري: ص 147،