حضرت اميرالمؤمنين(ع) فرمود:
«به خدا سوگند، اگر بخواهم هر كدام از شما را به تمامي كارهايتان و رفت و آمدتان خبر دهم، خواهم داد؛ ولي مي‌ترسم كه به پيامبر اكرم(ص) دربارة من كافر شويد. بدانيد كه من اين اخبار را به عدّه‌اي كه از اين نظر مصون هستند، خواهم داد.
و سوگند به آن خدايي كه پيامبر(ص) را به حقّ به پيامبري برگزيد و از ميان مردم انتخاب كرد، من جز سخن راست نمي‌گويم، تمامي اينها را او (پيامبر اكرم(ص)) به من سپرده است، جايگاه هلاكت هر هلاك شونده و نجات هر نجات يابنده و سرانجام اين امر و (خلاصه) هيچ مسئله‌اي نماند كه بر سرم بگذرد؛ مگر اينكه در گوش من نهاد و به من تعليم نمود.
اي مردم: به خدا سوگند من شما را به هيچ طاعتي تشويق نمي‌كنم؛ مگر اينكه خودم به آن سبقت مي‌گيرم و از هيچ معصيتي شما را دور نمي‌كنم؛ مگر اينكه خودم زودتر از شما از آن دوري مي‌كنم.1
و در روايت ديگري مي‌فرمود: «سلوني عن اسرار الغيوب فاءنّي وارث علوم الانبياء و المرسلين؛ از من در مورد اسرار پنهاني بپرسيد كه من وارث علوم همة انبيا و مرسلين هستم.»2
عباية بن ربعي گويد: حضرت علي(ع) بسيار مي‌فرمود: «سلوني قبل ان تفقدوني؛ از من بپرسيد قبل از اينكه مرا نيابيد، به خدا سوگند كه هيچ زمين سبز يا خشكي نيست و نه گروهي كه صد نفر را گمراه كند يا صد نفر را هدايت كند؛ مگر اينكه من مي‌شناسم، جلودار آن و محرّك آن و سخنگوي آن را تا قيامت.»3
علّامه اميني اين جمله را از حضرت امير(ع) نقل مي‌كند كه فرمود:
«سلوني و الله لا تسساءلوني عن شي ء يكون الي يوم القيامة الا اخبرتكم؛
از من بپرسيد كه به خدا سوگند از هيچ حادثه‌اي تا قيامت نمي‌پرسيد؛ مگر آنكه به شما خبر خواهم داد.»
پي‌نوشت‌ها:
پانویس‌های این مقاله
- ۱
1. ينابيع المودّة، ص 66.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. همان.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. همان، ص 73.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑