آورده‌اند كه در آن وقت كه شاه مردان را ضربت زده بودند، صعصعة بن صوحان پيش وي آمد و گفت: يا اميرالمؤمنين! مدّتي است كه مسائلي چند در خاطر من مي‌گردد. من خواستم كه از حضرتت سؤال كنم، هيبت تو مرا مانع شد. اگر اجازت فرمايي بپرسم؟
گفت: «بپرس.»
گفت: يا امير! تو فاضل‌تري، يا آدم؟
گفت: «يا صعصعه! قبيح است كه مرد خود را بستايد؛ امّا چون مي‌پرسي، (مي‌گويم) آدم را از يك چيز نهي كردند، وي بدان نزديك شد (و بخورد) و بسيار چيزها بر من مباح كردند و من گرد آن نگشتم و بدان نزديك نشدم.»
گفت: تو فاضل‌تري، يا نوح؟
گفت: «نوح بر قوم خود دعاي بد كرد و من نكردم و پسر نوح كافر بود و پسران من سيّدان جوانان اهل بهشتند.»
گفت: تو فاضل‌تري، يا ابراهيم؟
گفت: «ابراهيم گفت: «پروردگارا! به من نشان بده چگونه مردگان را زنده مي‌كني!»
و من گفتم: «اگر پرده‌ها بالا برود، يقين من زياد نخواهد شد.»
گفت: «تو فاضل‌تري، يا موسي؟»
گفت: «حق تعالي وي را به رسالت فرستاد پيش فرعون، گفت: «من مي‌ترسم كه مرا بكشند كه من يكي را از ايشان كشته‌ام. برادرم هارون را با من بفرست» و چون رسول(ص) مرا فرمودند كه سورة برائت بر اهل مكّه خوانم و من صناديد قريش را كشته بودم نترسيدم و برفتم و بر ايشان خواندم و تهديد و وعيدشان كردم.»
گفت: تو فاضل‌تري، يا عيسي؟
گفت: «مريم در بيت‌المقدّس بود، چون وضع حملش شد، آواز آمد كه برون رو كه اين خانة عبادت است نه خانة ولادت و مادر مرا چون وضع حمل شد برون كعبه، آواز آمد كه به اندرون كعبه آي و من در اندرون كعبه در وجودم آمدم.»
گفت: راست گفتي يا اميرالمؤمنين.
پی‌نوشت:
پانویس‌های این مقاله
- •