حارث اعور كه از دوستداران امام علي(ع) بود، به خدمت آن حضرت رسيد و عرض كرد: يا اميرالمؤمنين! دوست دارم مرا مورد اكرام و عنايت خود قرار دهي و در منزل من مهمان شوي و غذا بخوري. امام(ع) فرمود: «مي‌آيم به شرط آنكه خود را به تكلّف و زحمت نيندازي.» حارث شرط امام(ع) را پذيرفت و آن حضرت به منزل او رفت. ميزبان كه قول داده بود، خود را به زحمت نيندازد، مقداري نان كه در منزل داشت، براي حضرت آورد و امام شروع به خوردن كرد. حارث با نشان دادن چند درهمي كه با خود داشت، عرض كرد: اگر به من اجازه دهي چيزي غير از نان هم براي شما خريداري مي‌كنم . امام(ع) فرمود: «اين نان چيزي است كه در خانة تو بود و براي آوردن آن به زحمت نيفتادي.» (و من با تو شرط كردم كه براي من خود را به زحمت و تكلّف نيندازي).
پي‌نوشت:
صفحهٔ ۱۲
پانویس‌های این مقاله
- •
قصّه‌هاي تربيتي چهارده معصوم (عليهم السّلام) / محمّد رضا اکبري
بازگشت به ابتدای مقاله ↑