با قنبر در بازار

امام صادق(ع) فرمودند: وقتي حضرت امير(ع) به حكومت رسيد به منبر رفت و پس از حمد و ثناي الهي فرمودند:

«به خدا قسم تا يك درخت خرما در مدينه داشته باشم، درهمي از اموال عمومي شما را براي خود برنمي‌دارم. بايد به خودتان راست بگوييد (خودتان را گول نزنيد) آيا فكر مي‌كنيد، مني كه خود را محروم مي‌كنم، آن را به شما خواهم داد؟»1

عدّه‌اي از مريدان حضرت اميرمؤمنان(ع) براي جلوگيري از جذب اشراف و سران قبايل به سوي معاويه پيشنهاد تبعيضي در تقسيم بيت المال به نفع آنها را نمودند. حضرت فرمود: «نه به خدا قسم من چنين نمي‌كنم. اگر براي خودم مالي حرام شود، در تقسيم آن از مساوات بيرون نمي‌روم و تبعيضي روا نمي‌دارم، پس وقتي مال متعلّق به خود مردم است، چگونه مي‌توانم تبعيض قائل شوم؟»2

حضرت با قنبر به بازار رفتند كه پيراهن بخرند، مغازه‌دار حضرت را شناخت، حضرت عبور كرد و به مغازة ديگري رفت كه پسرش در مغازه بود، 2 پيراهن 2 و 3 درهمي خريد، 3 درهمي را به قنبر داد، او اعتراض كرد، حضرت فرمود: «تو جواني و آراستگي جواني را داري و من شرم دارم كه خود را بر تو برتري دهم. از پيامبر(ص) شنيدم فرمودند: «به غلامان خود همان لباس را بپوشانيد كه خود مي‌پوشيد و از همان غذا بدهيد كه خود مي‌خوريد.»3

فرمود:

«اي مردم، به خدا سوگند من شما را به هيچ طاعتي وادار نمي‌كنم، مگر اينكه پيش از شما خودم به آن عمل كردم و شما را از معصيتي نهي نمي‌كنم، مگر اينكه خودم پيش از شما (از آن)كناره‌گيري مي‌كنم.»

پي‌نوشت‌ها: