سلمان هراتی
زمین فقط
پنج تابستان به عدالت تن داد
و سبزی این سالها
تتمه آن جویبار بزرگ است
که از سرچشمه ناپیدایی جوشید
وگرنه خاک را
بی تو جرات آبادانی نیست
تو را با دیدنیهای مانوس می سنجم
من اگر می دانستم
پشت آسمان چیست
تو همانی
تو آن بهار ناتمامی
که زمین عقیم
دیگر هیچگاه
به این تجربت سبز تن نداد
آن یکبار نیز
در ظرف تنگ فهم او نگنجیدی
شب و روز
بی قراری پلکهای توست
وگرنه خورشید
به نورافشانی خود امیدوار نیست
صبح
انعکاس لبخند توست
که دم مرگ به جای آوردی
آن قسمت از زمین
که نام تو را نبرد
یخبندان است
ای پهناوری که
عشق و شمشیر را
به یک بستر آوردی
دنیا نمی تواند بداند
تو کیستی
قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم:
یا معشر الانصار: الا ادّلکم علی ما ان تمسّکتم به ان تضلوا ابدا. رسول خدا(ص) فرمود: ای گروه انصار: آیا نمیخواهید من شما را بر چیزی دلالت کنم که اگر بدان تمسک جویید هیچگاه گمراه نشوید؟ انصار گفتند: بلی یا رسول الله!
رسول خدا(ص) گفت:
هذا علیٌ فأحبّوه بحبّی: و اکرموه بکرامتی: فان جبرائیل امرنی بالذّی قلت لکم عن الله عز و جل.
این است علی(ع)! او را دوست داشته باشید، به همان محبّتی که به ن دارید! و او را مکرّم و معزّز دارید به همان کرامت و عزّتی که از من دارید! حقّا این مطلبی را که برای شما گفتم، جبرئیل از ناحیة خدای عزوجلّ فرموده است.
(حلیة الاولیاء، ج1، ص 63)