گاپ؛ پروژه‌ای صهیونیستی

تصیر صاحب خلق

هر جا كه‌ قدم‌ بگذارید به‌ شما تعلّق‌ خواهد داشت‌. مرزهایتان‌ از بیابان‌ نِگِب‌ در جنوب‌ تا لبنان‌ در شمال‌، و از رود فرات‌ در مشرق‌ تا دریای‌ مدیترانه‌ در مغرب‌ خواهد بود. هیچ كس‌ یارای‌ مقاومت‌ در برابر شما را نخواهد داشت‌؛ زيرا‌ خداوند، خدایتان‌ همان‌طور كه‌ قول‌ داده‌ است،‌ هر جا كه‌ بروید ترس‌ شما را در دل‌ مردمی‌ كه‌ با آنها روبه‌رو می‌شوید، خواهد گذاشت‌.1

توسعه‌طلبی صهیونیست‌هاي کابالائیست این بار پس از «فلسطین» متوجّه سرزمین‌هایی است که به زعم آنها، حسّاس‌ترین و محوری‌ترین بخش از سرزمین‌هاي به اصطلاح نشان شدة توراتی را تشکیل مي‌دهد. منطقة جنوب شرق «ترکیه»، منطقه‌ای که ده‌ها سال است که پروژة بزرگ توسعة اقتصادی موسوم به گاپ (پروژه جنوب شرقي آناتولي) در آن در حال اجراست؛ هم اکنون به جولانگاه صهیونیست‌هاي یهودی و مسیحی بدل گردیده است.

منطقة جنوب شرقي تركيه بنا بر آموزه‌هاي توراتي بخشي از سرزمين‌هاي ارض موعود است كه داراي اهمّيت چندگانه براي يهوديان كابالائيست است.این منطقه، هم به دليل ایدئولوژیک، هم به علّت اهمّيت ژئواستراتژيك و هم به جهت موقعيّت ژئوپليتيكي خود در برپايي اسرائيل بزرگ، از محوري‌ترين مناطق واقع در قلمرو ارض موعود به حساب مي‌آيد. اين منطقه داراي منابع آبي بسيار غني و اراضي و مراتع بسيار مناسب و مساعد براي كشاورزي و دامداري است و ظرفیت‌هاي قابل توجّه و بسياري را در راستای رشد و توسعة اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی داراست؛ ظرفيت‌هايي كه براي صهيونيست‌هاي كابالائيست اهمّيت بسيار زيادي دارد.

هر چند که گفته شده است که با اجرای این پروژة تغییرات بسیار بزرگی در زندگی مردم منطقه، از نظر وضعیّت اقتصادی و معیشتی به وجود خواهد آمد و این پروژه، نقطة پایانی خواهد بود، بر فقر وچالش‌های سیاسی، اجتماعی خشونت‌باری که سالیان سال است در این منطقه جریان دارد؛ امّا گویا حقیقت چیز دیگری است و دلایل و شواهد، حاکی از اقداماتی برنامه‌ریزی شده و هدفمند برای یهودی‌سازی این منطقه است. به تعبیری دیگر، این پروژة برنامه‌ای است در راستای محقّق ساختن راهبرد اسرائیل بزرگ و انضمام این منطقة ژئواستراتژیک به گسترة ارض موعود!

پروژة گاپ، پروژه‌ای صهیونیستی

این پروژه که از اواسط دهة هفتاد، مراحل برنامه‌ریزی آن آغاز شد، از اواخر دهة هشتاد، وارد پروسة اجرایی گردید. روند اجرای این پروژه از همان ابتدا با مشکلات برنامه‌ریزی شدة عدیده‌ای مواجه گردید؛ به عنوان مثال عدم حمايت مالي بانك جهاني از پروژة گاپ، به دليل فشار‌هاي اعمال شده از جانب كشور‌هاي منطقه که در ظاهر ناشی از نگرانی آنها نسبت به قرار داشتن سرچشمه‌هاي رود‌هاي دجله و فرات در این منطقه بود، به نوعی زمینه‌سازی برای ورود رژیم صهیونیستی به بهانة سرمايه‌گذاري و انتقال تكنولوژي، به این پروژه گردید. مسلّماً رژیم صهیونیستی بر اساس نظر بعضی از یهودیان سرشناس ترکیه، مثل اسحاق آلاتون یکی از صاحبان صنایع و از اعضای

لابی یهود در این کشور، پیشاپیش مطالعات و اطّلاعات جامعي دربارة این پروژه و چگونگی موفّقيت آن در اختیار داشته است! و به همین علّت نیز آمادگی خود برای مشارکت در این پروژه و ورود به تمامي مسائل مربوط به گاپ را در ملاقاتي كه در سال 1993 م. بین هیئت بيست نفرة بازدیدکنندة خود از گاپ و «اتاق بازرگاني غازي آنتپ» صورت مي‌گيرد، اعلام مي‌دارد.

قرائن و شواهد حاکی از آن است که منطقة جنوب شرق ترکیه و پروژة گاپ، همچون شرایط منطقه، بافت جمعیّتی، مشکلات و چالش‌هاي قومی و فرهنگی موجود در آن به طور جدّی از سوی صهیونیست‌ها مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است و این امر بدون کمک و مساعدت عوامل داخلی صهیونیسم بین الملل در ترکیه نمی‌توانست امکان پذیر باشد! نباید فراموش کرد که در براندازی امپراتوری عثمانی و تأسیس و بنیان‌گذاری جمهوری جدید ترکیه نقش یهودیان صهیونیست بسیار پررنگ بود.

موقعیّت گاپ در گسترة سرزمینی ترکیه با توجّه به موقعيّت عراق و سوريه

این نفوذ و تأثیرگذاری بر تصمیم‌گیری‌هاي دولت‌هاي ترکیه از آغازین سال‌های مهاجرت، برنامه‌ریزی شدة یهودیان سفاردی به سرزمین‌هاي عثمانی ادامه داشته و دارد! با این حال چرا نباید این احتمال قریب به یقین مطرح شود که پروژه گاپ یک پروژة کاملاً صهیونیستی و بخشی از تلاش‌هاي آنها برای برپایی اسرائیل بزرگ است!؟ در این باره این سخنان پروفسور دکتر رمضان دمیر، یکی از صاحب نظران ترک جای تأمّل بسیار دارد:

موضوع مطرح در رسانه‌ها اين است كه تا به امروز، هیچ یک از گروها، اعمّ از ملّی‌گرا یا اسلامی، امکان ابراز وجود نداشته‌اند، حتّی و حتّی پروژة جنوب شرق آناتولی (گاپ) نیزکه در اصل و با احتمال بسیار زیاد با حمایت «امپراتوری جهانیِ مالی و اقتصادیِ یهود» و از جانب کانون‌های قدرت غربی برای اسرائیل به اجرا در آمده است، محصول طرحی است که در راستای تحقّق دولت اسرائیل بزرگ و ارض موعود، به عنوان باور آرمانی یهود، قدم به قدم پیش برده می‌شود...2

همچنین گفته مي‌شود که از سه هزار خانواده‌ای که در حال حاضر ترکیه را اداره مي‌کنند، «یهودیان دونمه (ظاهراً مسلمانِ یهودی الاصل) ساباتئیست» هستند و تمامي مؤسّسات و سازمان‌هاي دولتی توسط این گروه اداره مي‌شود... .3

بدین ترتیب این احتمال بیش از پیش تقویت مي‌شود که پروژة گاپ، پروژه‌ای کاملاً صهیونیستی است و در یک هماهنگی کامل بین یهودیان سفاردی داخل ترکیه و رژیم صهیونیستی به عنوان کارگزار صهیونیسم بین الملل که هویّتی کاملاً قومی و ایدئولوژیک دارد، در دست اجراست.

برنامه‌هاي رژیم صهیونیستی در منطقة جنوب شرق ترکیه

برنامه‌هاي تأمّل برانگیز رژیم صهیونیستی در منطقة گاپ، چنان گسترده و همه جانبه است که توجّه رسانه‌هاي ارتباطی و افکار عمومی ترکیه وجهان را به طور جدّی به خود معطوف داشته است. واکنش و سخنان مقامات صهیونیستی از سال 1994 م. یعنی سال آغاز فعّالیت‌هاي رسمی این رژیم در پروژة گاپ، ورود شرکت‌هاي ریز و درشت اسرائیلی به پروژه، باز گردانیدن مهاجران کرد و ترک یهودی الاصل به منطقه، خرید و اجارة مستقیم يا با واسطة اراضی گسترده در منطقه و ورود هم‌پیمانان مسیحی صهیونیست آن به منطقه، همه و همه حکایت از هدف‌گذاری جدّی منطقة جنوب شرق آناتولی از سوی صهیونیست‌هاي کابالائیست، در راستای استراتژی بزرگ آنان، یعنی ايجاد اسرائیل بزرگ است.

دلایل اهمّیت ژئو استراتژیک و ژئوپلیتیک منطقة گاپ

گاپ در برگیرندة اراضی وسیع و گستردة واقع در بین دو رود «دجله» و «فرات» است، که مراکز هیدروالکتریک سدها، تأسیسات مواصلاتی، همه گونه زیرساخت‌های لازم و مربوط به کشاورزی، توریسم، صنایع و تأسیسات مربوط به توریسم و پروژه‌هاي بسیار دیگر است. هفت گروه پروژه‌ای بزرگ در این منطقه فعّالند. در گاپ بيست و دو سد و نوزده سانترال هیدروالکتریک در قالب سيزده پروژه در دست اجراست. این پروژه، پروژة بسیار عظيمی است که در مساحتی بالغ بر 75.000 کیلومتر مربّع در حال اجراست. با ایجاد تأسیسات آبیاری در این منطقه 1.800.000هکتار از اراضی منطقه، تحت آبیاری قرار خواهد گرفت.

این درحالی است که عموماً کمبود آب در منطقة «خاورمیانه» مشکلی بسیار جدّی است و در این میان، رژیم صهیونیستی از

نقطه نظر نیازهای آبي به شدّت در مضیقه است.

اصولاً در خاورمیانه، مشکلی به نام مشکل آب وجود دارد. شاید هم بتوان گفت که در ارتباط با آب، مشکلات اقتصادی و استراتژیک وجود دارد ...

در سال 1986 م. برای اوّلین بار، احتمال بروز جنگ بر سر مسئلة آب در منطقة خاورمیانه از طرف مرکز بین المللی بررسی‌هاي استراتژیك «سازمان سیا» مطرح گردید. این مؤسّسه که دفتر مرکزی آن در «واشينگتن» است، بدون هیچ مقدّمه‌ای گزارشی دربارة مسئلة آب در خاورمیانه منتشر کرد. در این گزارش، مسائلی همچون، افزایش بیابان‌هاي خشک،کاهش روند جریان آب‌هاي رودخانه‌ها و پيش ارزش و اهمّيت آب، نسبت به نفت، به عنوان نتایج گزارش درج گریده بود. ضمناً یک پیش‌گویی نیز صورت پذیرفته بود: ... جنگ‌های آینده در خاورمیانه با موضوع تقسیم آب سه رود بزرگ نیل، اردن و فرات رخ خواهد داد.4

میزان آب مصرفي مقرّر شده برای هر نفر در سرزمین‌هاي اشغالی، هر روز کمتر مي‌شود. «لیبی» و «عربستان سعودی» نیز منابع زیرزمین آب خود را مورد بهره‌برداری قرار داده‌اند. سوریه و عراق نیز در ارتباط با آینده بسیار نگران هستند. ترکیه و «ایران» نيز کمی بیش از آب مورد نیاز خود را دارا هستند. قیمت آب رفته رفته همانند نفت اهمّیت مي‌یابد. افزایش رقابت بین همسایگان دربارة آب، روز به روز آنها را به سمت و سوی رویارویی‌هاي نظامی احتمالی سوق مي‌دهد. بعضی از دولت‌هاي منطقه قدرت انحصاری کردن منابع آب با بهره‌گیری از سدها و به کارگیری تأسیسات آبی را دارا مي‌باشند.

هم اکنون اسرائیل از آب‌های رودخانه‌هاي شریعة غربی، «نهر اردن» و «یرموک» کمال بهره‌برداری را می‌نماید. گفته مي‌شود که کشور کلیدی آغاز‌گر بحران در منطقة خاورمیانه، اسرائیل است. در حال حاضر بخش بزرگی از آب مورد نیاز اسرائیل از منابع آبی «دریاچة طبریّه» تأمین مي‌شود. آبشخور آب دریاچة طبریّه نیز «رود لیتانی» است که از لبنان جریان داشته و کنترل آن در خارج از اسرائیل قرار دارد. در هنگامة اشغال جنوب لبنان این مشکل برطرف شده بود. در نقشة سرزمین‌هاي اشغالی ارائه شده در «کنفرانس صلح ورسای» در سال 1919 م. توسط صهیونیست‌ها، نهر لیتانی نیز در آن گنجانیده شده بود و اسرائیل درحمله سال 1982 م. به لبنان در صدد بود تا نهر لیتانی را ضمیمة سرزمین‌های اشغالی نماید.5

کاسته شدن سطح آب دریاچة طبریّه، به عنوان مهم‌ترین منبع آب رژیم صهیونیستی نگرانی‌هاي جدّی‌ای را موجب گردیده است. رافائل ايتان، رئیس شاخة نظامی موساد در دهة 60 موسوم به LAKAM و رئیس ستاد ارتش اسرائیل در سال‌هاي 1978 ـ 1983 م. و عامل كشتار «صبرا» و «شتيلا» که در سال 1968 م. به عنوان مشهورترین جاسوس اسرائیل در رأس لاکام قرار داشت، به عنوان وزیر کشاورزی در دهة نود هشدار می‌دهد که: هیچ گاه تاکنون حجم آب دریاچة طبریّه تا به این قدرکاسته نشده بود. منابع ذخیرة آب اسرائیل با خطر رو به روست.6 او همچنین اعلام داشته بود که کمبود منابع آب، اسرائیل را تهدید می‌کند.7

این امر نشانگر آن است که اسرائیل براي به دست آوردن آب هیچ گریزی از جنگ ندارد. چنان‌که نخست وزیر اسرائیل، اسحاق رابین نيز اعلام داشته بود: امیدوارم که مسئلة آب نیاز به راه حلّ نظامی نداشته باشد.8

یکی از مهم‌ترین علل اشغال مناطق شریعة غربی و جنوب لبنان از جانب رژیم صهیونیستی نیز وجود منابع غنی آب در این مناطق بوده است. «تپه‌هاي جولان» مناطقی بارانی و پر آب است. اسرائیل نمی‌تواند از این مناطق چشم‌پوشی کند. از طرف دیگر اسرائیل بخشي از دریاچة طبریّه راكه متعلّق به سوریه را نیز به اشغال خود در آورده است و آب تمام دریاچه را به خود اختصاص داده است؛ زيرا مشروب نمودن آب دریا اقدامی بسیار پر هزینه است. این امر تورّم را نیز در اسرائیل دامن

مي‌زند...

بر اساس برآورد وزارت کشاورزی رژیم صهیونیستی، جمعیّت سرزمین‌هاي اشغالی در سال 2020 م. با ضریب رشد 42% به هشت و نیم میلیون بالغ خواهد گردید. به تبع افزایش جمعیّت شهری نیاز به مسکن نیز پدید خواهد آمد و برای تأمین آن حدّاقل 18% از اراضی کشاورزی از دست خواهد رفت. علاوه بر اين اگر در نظر گرفته شود که بیش از نصف میزان آب مورد نیاز برای مصارف کشاورزی که در حال حاضر بالغ بر 700 میلیون متر مکعب است نیز در آینده قابل تأمین نخواهد بود، رژیم صهیونیستی در آینده، از نقطه‌نظر محصولات کشاورزی نیز در مضیقة شدیدی قرا خواهد گرفت. کارشناسان اعلام مي‌دارند که در سال 2020 م. به نسبت افزایش جمعیّت، میزان نیاز به محصولات کشاورزی نیز احتمالاً افزایش خواهد یافت؛ بنابراين، این کشور که در حال حاضر صادر کنندة محصولات کشاروزی است، با درنظر گرفتن 360 هزار هکتار اراضی کشاورزی و منابع آبی ناکافی، در آینده، قادر به تولیدات کافی در این زمینه نخواهد بود.

در این باره که رژیم صهیونیستی به عنوان کارگزار صهیونیسم بین الملل در صدد محقّق ساختن راهبرد دولت بزرگ اسرائیل به وسعت از نیل تا فرات است، هیچ تردیدی وجود ندارد. شاید امروز رژیم صهیونیستی بتواند با تکنولوژی نظامی و قابلیت‌هاي خود، بسیاری از اهداف مربوط به این راهبرد بزرگ را محقّق سازد؛ امّا نمی‌تواند آنچه را که به دست آورده است، به علّت کمی نیروی نظامی و جمعیّت خود، در طولانی مدّت حفظ کند؛ حال برای محقّق ساختن این امر، تنها کاری که باید انجام دهد افزایش نیروی نظامی خود است؛ برای توسعة نیروی نظامی خود لاجرم باید جمعیّت خود را افزایش دهد. بر اساس برآوردهای انجام گرفته در این باره حدّاقل جمعیّت لازم برای این کار دست یازی به جمعیّتی 20 میلیونی است؛ در صورت وجود چنین جمعیّتی نیز تأمین نیازهای غذایی آنان در وسعت فعلی سرزمین‌هاي اشغالی ممکن و مقدور نخواهد بود؛ بدین ترتیب جای طرح این سؤال است که این نیازها از کجا تأمین خواهد شد؟ تنها جای مناسب برای این امر در منطقه نیز گاپ است؛ برای اینکار نیز ابتدا باید زیرساخت‌ها را آماده ساخت؛ یعنی باید در گاپ صاحب زمین شد، در آن نیازهای لازم خود را فراهم ساخت و به اين ترتيب به جمعیّت مورد نیاز خود دست یافت.9

به همين دليل منطقة گاپ، در اين ارتباط گزينه‌اي راهبردي به حساب آمده و تلاش مي‌شود تا راهبرد دولت اسرائیل بزرگ نه در سرزمین‌هاي بیابانی و خشک که با پروژه‌های «آب صلح»،10 در سرزمین‌هاي سرسبز و حاصلخیز تحقّق یابد. از نقطه‌نظر رهبران اسرائیل نیز محور بحران آب در منطقة خاورمیانه، اسرائیل است. رافائل ایتان، وزیر کشاورزی اسرائیل در این باره گفته بود که: موضوع آب در منطقه، همچون بمب ساعتی است.11

حال با توجّه به این موارد و مشکل فزایندة آب در منطقة خاورمیانه، قطعاً آب فراوان موجود در منطقة گاپ، می‌تواند از دلایل راهبردی تلاش‌هاي اسرائیل برای مسلّط شدن بر این منطقه به حساب آید؛ تا در فرایند این سیطره، امکانات لازم برای رشد جمعیّتی و تأمین موادّ غذایی مورد نیاز جمعیّت چند ده میلیونی آتی یهودی را برای دست یازی به اهداف توسعه‌طلبانة خود در ارتباط با ارض موعود و محقّق ساختن دولت اسرائیل بزرگ فراهم آيد.

زِوی اِلپلی12 نيز در سال 1995 م. به عنوان سفیر رژیم صهیونیستی این نیاز را مورد اشاره قرار داده و اعلام داشته بود: در ترکیه هم آب، فراوان است و هم خاک (مستعدّ برای کشاورزی)؛ در حالی که ما (رژیم صهیونیستی) فاقد هر دوی آنها هستیم.

ادامه دارد

پي‌نوشت‌ها: