بیانات مقام معظّم رهبری دربارة محرّم و عزاداری

صفحات چاپی ۲۸ تا ۳۰

مطالعه در کتاب‌خوان

عاشورا؛ روح انقلاب اسلامي ايران: دربارة مسئلة محرّم و عاشورا، بايد بگويم كه روح نهضت ما و جهت‌گيري كلّي و پشتوانة پيروزي آن، همين توجّه به حضرت ابي عبدالله(ع) و مسائل مربوط به عاشورا بود.

11/5/68

٭ ٭ ٭

الهام امام خميني از نهضت عاشورا: در دو فصل، امام(ره) مسئلة نهضت را به مسئلة عاشورا گره زدند: يكي در فصل اوّل نهضت - يعني روزهاي محرّم سال 42 - كه تريبون بيان مسائل نهضت، حسينيه‌ها و مجالس روضه‌خواني و هيئات سينه‌زني و روضة روضه‌خوان‌ها و ذكر مصيبت گويندگان مذهبي شد و ديگري، فصل آخر نهضت - يعني محرّم سال 57 - بود كه امام(ره) اعلام فرمودند: ماه محرّم گرامي و بزرگ داشته بشود و مردم مجالس برپا كنند. ايشان، عنوان اين ماه را ماه پيروزي خون بر شمشير قرار دادند و مجدّداً همان طوفان عظيم عمومي و مردمي به وجود آمد؛ يعني ماجراي نهضت كه روح و جهت حسيني داشت، با ماجراي ذكر مصيبت حسيني و ياد امام حسين(ع) گره خورد.

11/5/68

صفحهٔ ۲۹

٭ ٭ ٭

ما بيشتر از گذشتگان، قدر نهضت حسيني را مي‌دانيم: آنچه كه نهضت ما را جهت مي‌داد و امروز هم بايد بدهد، دقيقاً همان چيزي است كه حسين بن علي(ع) در راه آن قيام كرد. ما امروز، براي شهداي خود كه در جبهه‌هاي گوناگون و در راه اين نظام و حفظ آن، به شهادت مي‌رسند، با معرفت عزاداري مي‌كنيم. آن شهيد و جواني كه يا در جنگ تحميلي يا در برخورد با انواع و اقسام دشمنان و منافقان و كفّار به شهادت رسيده، هيچ شبهه‌اي براي مردم ما وجود ندارد كه اين شهيد، شهيد راه همين نظام است و براي نگه داشتن و محكم كردن ستون‌هاي همين نظام و انقلاب، به شهادت رسيده است.

٭ ٭ ٭

اگر عاشورا نبود..: اگر در جامعة ما، عشق به امام حسين(ع) و ياد او و ذكر مصائب و حوادث عاشورا معمول و رايج نبود، معلوم نبود كه نهضت با اين فاصلة زماني و با اين كيفيّتي كه پيروز شد، به پيروزي مي‌رسيد.

٭ ٭ ٭

قوي كردن نگاه عاطفي لازمة عزاداري: امام(ره) با ظرافت، آن تصوّر غلط روشنفكر مآبانه قبل از پيروزي انقلاب را كه در برهه‌اي از زمان رايج بود، از بين بردند. ايشان، جهت‌گيري سياسي مترقّي انقلابي را با جهت‌گيري عاطفي در قضية عاشورا پيوند و گره زدند و روضه‌خواني و ذكر مصيبت را احيا كردند و فهماندند كه اين، يك كار زائد و تجمّلاتي و قديمي و منسوخ در جامعة ما نيست؛ بلكه لازم است و ياد امام حسين(ع) و ذكر مصيبت و بيان فضايل آن بزرگوار - چه به صورت روضه‌خواني و چه به شكل مراسم عزاداري گوناگون - بايد به شكل رايج و معمول و گريه‌آور و عاطفه‌برانگيز و تكان دهندة دل‌ها، در بين مردم ما باشد و از آنچه كه هست، قوي‌تر هم بشود. ايشان، بارها بر اين مطلب تأكيد مي‌كردند و عملاً هم خودشان وارد مي‌شدند.

٭ ٭ ٭

اثر محسوس محرّم در زندگي ما: محرّم دوران انقلاب، با محرّم‌هاي قبل از انقلاب و دوران عمر ما و قبل از ما، متفاوت است. اين محرّم‌ها، محرّم‌هايي است كه در آن، معنا و روح و جهت‌گيري، واضح و محسوس است. ما نتايج محرّم را در زندگي خود مي‌بينيم. حكومت و حاكميّت و اعتلاي كلمة اسلام و ايجاد اميد به بركت اسلام در دل مستضعفان عالم، آثار محرّم است.

٭ ٭ ٭

عزاداري ميداني براي پيشرفت روحي: پروردگارا! اين ماه محرّم و ايام عزاداري را، براي ما ميدان پيشرفتي در معارف و عمل اسلامي قرار بده.

20/4/70

٭ ٭ ٭

درس از محرّم فقط به معني كشته شدن نيست: در ايّام محرّم و صفر، ملّت عزيز ما، بايد روح حماسه را، روح عاشورايي را، روح نترسيدن از دشمن را، روح توكّل به خدا را، روح مجاهدت فداكارانه در راه خدا را، در خودشان تقويت كنند و از امام حسين(ع) مدد بگيرند. مجالس عزاداري براي اين است كه دل‌هاي ما را با حسين بن علي(ع) و اهداف آن بزرگوار نزديك و آشنا كند. يك عدّة كج فهم نگويند كه امام حسين(ع) شكست خورد. يك عدّة كج فهم نگويند كه راه امام حسين(ع) معنايش اين است كه همة ملّت ايران كشته شوند. كدام انسان ناداني، چنين حرفي را ممكن است بزند. يك ملّت از حسين بن علي(ع) بايد درس بگيرد؛ يعني از دشمن نترسد، به خود متّكي باشد، به خداي خود توكّل كند.

10/4/71

٭ ٭ ٭

نوحه‌خواني و عروج معنوي مردم: نوحة سينه‌زني خواندن هم شرايط دارد. بايد آن كساني كه اينها را تهيه مي‌كنند، مي‌سرايند، مي‌خوانند، مواظب باشند كه درست بر طبق معارف اسلامي حرف بزنند تا اين سينه‌زني، اين روضه‌خواني، اين نوحه‌خواني، قدمي باشد در راه عروج مردم به اوج قلّة افكار اسلامي.

26/3/72

بهانه‌اي براي نوشيدن از چشمة عاشورا: از همان روزي كه موضوع ذكر مصيبت حسين بن علي(ع) مطرح شد، چشمة جوشاني از فيض و معنويت، در اذهان معتقدان و محبّان اهل بيت(ع) جاري گشت. اين چشمة جوشان، تا امروز همچنان ادامه و جريان داشته است، بعد از اين هم خواهد داشت و بهانة آن هم، يادآوري خاطرة عاشوراست.

17/3/73

٭ ٭ ٭

وسيله‌اي براي ارتباط روحي و قلبي با اهل بيت(ع): مسلّماً شركت در مجالس ياد شده، ثواب اخروي دارد؛ امّا ثواب اخروي مجالس عزا، از چه ناحيه و به چه جهت است، مسلّماً مربوط به جهتي است كه اگر آن جهت نباشد، ثواب هم نيست. بعضي از مردم متوجّه اين نكته نيستند. همه بايد در اين مجالس شركت كنند، قدر مجالس عزاداري را بدانند، از اين مجالس استفاده كنند و روحاً و قلباً، اين مجالس را وسيله‌اي براي ايجاد ارتباط و اتّصال هر چه محكم‌تر ميان خودشان و حسين بن علي(ع) و خاندان پيغمبر و روح اسلام و قرآن قرار دهند. اين، از وظايفي كه در اين باره مربوط به مردم است.

٭ ٭ ٭

سه ويژگي عزاداري حسين بن علي(ع): مجالس عزاداري ماه محرّم، اين سه ويژگي را بايد وجود داشته باشد: 1. عاطفه را نسبت به حسين بن علي(ع) و خاندان پيغمبر(ص) بيشتر كند؛ (علقه و رابطه و پيوند عاطفي را بايد مستحكم‌تر سازد.) چون رابطة عاطفي، يك رابطة بسيار ذي‌قيمت است؛ 2. نسبت به حادثة عاشورا، بايد ديد روشن و واضحي به مستمع بدهد؛ 3. نسبت به معارف دين، هم ايجاد معرفت و هم ايجاد ايمان - ولو به نحو كمّي ـ كند.

صفحهٔ ۳۰

فتح محمدی فتح حسینی فتح مهدوی