مجامع مخفي (2) مثلّث قدرت (حاكميّت نخبگان)

اسماعیل شفیعی سروستانی

يك ضلع مثلث قدرت، حكومت جهاني است كه بني‌اسرائيل مركز استقرار آن را «اورشليم» مي‌شناسد.

رغم آنكه ميان اشرار يهود و قدرت‌طلبان صهيونيست با آيين موسوي (دين موسي كليم الله) هيچ نسبتي نيست و ريشه‌هاي اين تفكّر شيطاني قدرت‌طلب به كفر و شرك باستاني مصري برمي‌گردد، گفت‌وگو از كتاب مقدّس «تورات» و سرزمين قدس، پوششي است كه آن باطن را از تيررس نگاه عمومي مردم دور مي‌سازد و ساده‌لوحان را مي‌فريبد.

به اين مطلب، شناسايي جايگاه و موقعيّت اورشليم را در جغرافياي تاريخي، سياسي، اقتصادي جهان اضافه كنيد. نويسندگان كتاب «جغرافياي استراتژيك خاورميانه» دربارة «فلسطين» مي‌نويسند:

هيچ بخشي از خاورميانه نقش تاريخي و پايدار جغرافيا را در تأثيرگذاري بر سياست‌هاي ملّي در زمينة صلح و جنگ، بهتر از باريكة خشكي ساحل شرقي مديترانه، يعني فلسطين يا اسرائيل ايفا نمي‌كند.1

در طول تاريخ، در اين منطقه و به ويژه صحراي «مگيدو» در جنوب «حيفا» جنگ‌هاي بسياري رخ داده است. بنيادگرايان بني‌اسرائيلي وابسته به كليساي پروتستان «انگليس» و «آمريكا» هم اين منطقه را به منطقة درگيري آخرين جنگ در آخرالزّمان معرفي مي‌كنند. در كتاب «مثلث مقدّس» مفصّل‌تر دربارة اهمّيت اين منطقه و جايگاه ژئوپلتيك آن در «خاورميانه» و جهان نوشته‌ام. اشرار يهود با انتخاب اين محل، به تمامي عملكردهاي مزوّرانة خود، صبغة ديني و مذهبي مي‌دهند و چنان‌كه خاخام ميكا هالبرن گفته بود، از اورشليم به عنوان راهي براي توجيه زمان حال (بخوانيد جنايات زمان حال) مي‌سازد. از نظر نگارنده و با تكيه بر همة شواهد، اين حكومت جهاني و به عبارتي سلطة جهاني اشرار يهود اتّفاق افتاده است. تنها يك‌پارچه‌سازي سياست‌ها، تمركز سازمان اجرايي و مديريّتي و بالأخره اعلام علني آن باقي‌مانده كه يهود سعي دارد، طيّ سال‌هاي نزديك و از طريق اعمال استراتژي آتش‌فشان آپوكاليپتيك اين بخش بر زمين مانده را هم محقّق كند؛ به اميد اينكه امكان كنترل تاريخ آينده را به دست آورد.

دليل اين ادّعا، يعني تحقّق حاكميّت بني‌اسرائيل بر مقدورات و امكانات مادّي و فرهنگي جهان در قرن بيستم و سال‌هاي اوّلية قرن بيست و يكم ميلادي هم روشن است:

1. تبديل شدن فرهنگ و تمدّن غربي به فرهنگ و تمدّن غالب در سراسر جهان؛ تمدّني كه در بنياد، يهودي و منبعث از اخلاق يهوديانه است؛

2. حاكميّت سران صليب و صهيون بر سازمان‌هاي جهاني و متولّيان رتق و فتق امور بين المللي در حوزه‌هاي پول و سرمايه، فرهنگ و آموزش و پرورش، بهداشت و سلامتي، سياست و ملك‌داري و ...؛

3. غلبة رسانه‌هاي بني‌اسرائيلي، اعمّ از ماهواره‌ها، اينترنت، راديو و تلويزيون، سينما، مطبوعات بر نظام رسانه‌اي جهان؛

4. غلبة بانكداري و اقتصاد يهودي بر نظام مالي جهان؛

5. غلبة كارتل‌ها و كمپاني‌هاي چند ملّيتي بر همة دارايي‌هاي مردم جهان؛

6. حاكميّت يهود بر اقتصاد، سياست و فرهنگ آمريكايي و اروپايي؛

7. ...

منبع تغذية خبرگزاري‌هاي شرق و غرب جهان كجاست؟ مگر جز اين است كه هاليوود بني‌اسرائيلي به عنوان اتاق فكر رسانه‌هاي جهان عمل مي‌كند؟

به اين مجموعه، حاكميّت نخبگان را بيافزاييد.

نخبگان كيانند؟ رؤساي كشورهاي اروپايي؟ اعضاي ايپاك؟ سهام‌داران شركت‌هاي چند ملّيتي؟ بانك‌داران يهودي؟ اعضاي كميسيون سه جانبه يا همان سه جانبه‌خواهان؟ يا ... سال‌ها بلكه قرن‌هاست كه همه از دولتي در سايه سخن مي‌گويند، از دست‌هايي آلوده؛ امّا پنهان كه در پشت هر توطئة بزرگي نمودار است؛ امّا رخ نمي‌نمايد.

همين پوشاندن چهره و سايه‌نشيني و مخفي‌كاري باعث شده تا

همواره در امان بمانند، باعث شده تا افسانه‌هايي پيرامونشان ساخته شود و حتّي از همه مهم‌تر، باعث شده تا وجودشان انكار شود و به عنوان توهّمي جلوه نمايد. افسانه‌ها در لابه‌لاي صفحات خود، حقيقتي را مكتوم داشته‌اند. اين شيوه از آموزه‌هاي «تلمود» است كه نخبگان! را تعليم مي‌دهد؛ همواره سرت را در سوراخي پنهان كن، مردم را بيرون بفرست تا هرگاه دُم را زدند، سرت بتواند آن را بازسازي كند.

اين مخفي‌كاري باعث شده تا دُم‌ها به جاي سرها بريده شوند. انگشت‌هاي اتّهام دُم‌هاي بيروني يا همان عمله‌هاي سياسي، اجتماعي را نشانه ‌مي‌روند و در فرصتي مناسب، آن دم‌ها را قطع كنند؛ در حالي كه سرها در لانه مانده‌اند و حتّي گاه، از روي مصلحت، سرهاي مخفي خود، دم‌ها را قرباني مي‌سازند تا سرها ديگر بار و ديگر بار به توطئه مشغول باشند و سلطه ادامه پيدا كند تا آن زمان كه فصل پيدايي و آشكاري برسد.

در خاطر داشته باشيد كه نخبگان يا هر عنوان ديگري كه روي آنها بگذاريد، در نسبت تمام با حكومت جهاني‌اند و تنها در اين مسير، قابل شناسايي‌اند و حضورشان در طول تاريخ قابل رديابي و توجيه است!

درك اين امر، كشف اسم رمزي است كه پرده از بسياري وقايع پيچيده برمي‌دارد؛ در حالي كه ما به اشتباه بسياري از وقايع رخ داده را با كلمة بي‌معني حادثه و اتّفاق تفسير كرده‌ايم.

زماني روزولت، رئيس جمهور گذشتة آمريكا گفته بود:

در عالم سياست، هيچ چيز تصادفي روي نمي‌دهد. اگر اتّفاقي رخ داده، مطمئن باشيد كه طرح آن قبلاً به همان صورت ريخته شده است.

روزولت، در مقامي بود كه خوب مي‌دانست چه مي‌گويد.2

نخبگان يا به تعبير گاري آلن ـ كه خود صاحب مدرك دكتراي تاريخ و سابقة دراز در خبرنگاري در آمريكاست و در فرآيند تحقيقاتي وسيع به مدارك فراواني دست يافته است ـ گروه محارم، يك باند انحصارطلب، توطئه‌گر است كه دستش را در بسياري از صحنه‌هاي خانمان‌برانداز و آتش افروزي‌هاي سياسي مي‌توان مشاهده كرد.3

در يكي از گزارش‌هاي خبرگزاري «يونايتد پرس اينترنشنال»، به تاريخ 27 دسامبر 1965 م. پدر پدرو آروپ،4 رئيس «فرقة ژزوئت» وابسته به كليساي «كاتوليك رُم»، ضمن گفتاري خطاب به شوراي جهاني كليساها، اتّهامات زير را نسبت به اين شبكة توطئه وارد ساخته است:

اين گروه ملحد ... دست كم در سطوح بالاي رهبري به طرزي به غايت كارا و مؤثّر فعّاليت دارد. اين گروه كلّية وسايل ممكن را در اختيار دارد و از امكانات فراواني از علمي گرفته تا زمينه‌هاي فنّي، اجتماعي و اقتصادي را براي اهداف خود به كار گرفته است. اين گروه از يك استراتژي دقيقاً طرّاحي شده، پيروي مي‌كند. در سازمان‌هاي بين‌المللي، در محافل مالي و در زمينه‌هاي ارتباطات جمعي، نظير مطبوعات، سينما، راديو و تلويزيون تقريباً نفوذ كامل دارد.5

اين سخن در سراسر جهان، براي كلّية روزنامه‌نگاران، محقّقان مبارز كه عمر خود را صرف شناسايي و افشاي استراتژي و عملكرد اين توطئه‌گران جهاني كرده‌اند، قابل درك و حتّي تجربه شده است كه گروه محارم، در اوّلين فرصت، مخالفان خود را به يكي از بلاها درگير مي‌سازند:

1. در صورت امكان آنها را خريده و ساكت مي‌كنند؛

2. به انواع آزارها و درگيري‌ها (مالي، حقوقي، ضرب و شتم، تهمت، افترا و حتّي آزار خانواده و منزوي كردن در محافل) مبتلا مي‌سازند تا مجال حركت و عمل را از آنها سلب كنند؛

3. در صورت افاقه نكردن طرق دوگانة بالا، آنها را از سر راه برمي‌دارند.

خاطرات منتقدان هولوكاست و مخالفان فراماسونري جهاني، خواندني‌ترين و در عين حال دردناك‌ترين تاريخ حيات انسان‌هاي آزاده در جهان است.

اشرار بني‌اسرائيل يا همان يهوديّت صهيونيستي، براي مبارزه با منتقدان از يك شبكة گستردة جهاني موسوم به «اتّحادية مبارزه با افترا»، (Anti - Defamation Leagbe)

به عنوان يك ابزار نيرومند استفاده مي‌كنند تا مردم را متقاعد سازند كه هر گونه اشاره به بانك‌داران بين‌المللي (روتچيلدها) و هم‌دستانشان، به منزلة حمله به كلّية يهوديان در سراسر جهان است.

اين عناصر يهودي بدين ترتيب هر گونه تحقيق در خصوص عملكرد يهوديان، صهيونيست‌ها و بانك‌داران بين‌المللي را در نطفه خفه مي‌كنند و حتّي طرح چنين مطالبي را در دانشگاه‌ها به صورت تابو، امري حرام جلوه مي‌دهند.

آنها هر كتاب يا فردي كه در اين موارد به مطالعه و تفحّص بپردازد، بلافاصله از جانب صدها كميتة وابسته به اتّحادية ضدّ افترا در سراسر آمريكا مورد حمله قرار مي‌گيرد.

لكّه‌دار كردن حيثيّت ديگران، ساده‌ترين تخصّص اين گروه حرفه‌اي است.

آنچه بر سر امثال فوريسون، استاد و محقّقي كه با ارائة مدارك و مستندات، هولوكاست را مورد نقد قرار داد و اصالت واقعه را به

چالش كشيد، نمونة كوچكي از عكس العمل اين جماعت است.

بانك‌داران بين المللي كه در تاريخ سياسي جهان نقش عمده‌اي را ايفا كرده‌اند، تنها بخشي از جماعت محارم يا همان نخبگان مورد بحث ما هستند. روتچيلدهاي يهودي و راكفلرها در كنار اشخاصي، چون ج.پي. مورگان را نمي‌توان به عنوان بانك‌داراني ساده تصوّر كرد.

در توصيف خصوصيّات روتچيلدها و ديگر بانكداران بين المللي، دكتر كوبگلي مي‌گويد:

«اينها از چند لحاظ با بانك‌داران معمولي تفاوت داشتند:

1. بين المللي بودند و در همة ‌پايتخت‌ها و شهرهاي بزرگ حضور داشتند؛

2. به حكومت‌ها نزديك بودند و خصوصاً به ديون دولتي،6 از جمله به ديون خارجي دولت‌ها علاقة فراوان نشان مي‌دادند؛

3. عمليّات بانكي آنها طوري بود كه به عنوان بانك‌داران بين المللي، شهرت يافته بودند.7

اين بانك‌داران صدها ميليارد دلار به حكومت‌هاي سراسر جهان قرض مي‌دهند؛ امّا پرسش اين است كه آنها براي تضمين بازپرداخت بدهي خود، چه تضميني به بانك‌ها مي‌پردازند؟!

روش وصول كردن بدهي از حكومت‌ها و پادشاهان موضوعي نيست كه در دانشكده‌هاي بازرگاني دانشگاه‌هاي ما تدريس شود.

پرفسور استوارت كرين، استاد اقتصاد مي‌گويد:

براي تضمين وام‌هاي اعطايي به حكومت‌ها و پادشاهان، طبق معمول دو راه وجود دارد. اوّلاً هر وقت يك مؤسّسة تجاري مبلغ كلاني پول قرض مي‌كند، وام دهنده نوعي حقّ رأي در ادارة آن مؤسّسه نيز به دست مي‌آورد تا از سرمايه‌گذاري خود حراست كند. در رابطه با حكومت‌ها نيز به همين منوال عمل مي‌شود. هيچ حكومتي نخواهد توانست مبالغ كلاني وام بگيرد؛ مگر اينكه به عنوان تضمين بازپرداخت آن تا حدودي از حقّ حاكميّت خود به نفع وام دهنده، چشم‌پوشي كند؛ امّا به عنوان راه دوم، برتري نهايي وام دهندگان نسبت به يك پادشاه يا رئيس جمهور اين است كه اگر حاكم مقروض درصدد گردن‌كشي برآمد، بانك‌دار مي‌تواند رقيب يا دشمن وي را با پول تقويت كند.

خاندان روتچيلد8 در اين گونه بازي‌ها از مقام والايي برخوردار بودند.9

مهم‌ترين عامل مؤثّر در نفوذ و سيطرة بانك‌داران بين‌المللي بر حكومت‌ها و دولت‌ها آن است كه اساساً اين بانك‌دارها بر پاية قرضه‌هاي دولتي استوار شده‌اند.

بزرگ‌ترين وقايع تاريخ معاصر جهان، از جمله جنگ جهاني و انقلاب بلشويكي در «روسيه» كه به عنوان نقطه عطف‌هايي در تاريخ سياسي غرب و جهان قابل شناسايي‌اند، حاصل عمل و نقشة محارم و نخبگان بانك‌داري بين المللي بودند.

لنين با آن «قطار سر به مُهر» معروف، از طريق همان اروپاي مشتعل در جنگ جهاني به روسيه اعزام گرديد.

لنين در اين سفر يك محمولة طلا به ارزش 5 تا 6 ميليون دلار به همراه داشت. اين سفر تماماً توسط فرماندهي عالي آلمان و ماكس وار برگر از طريق يك سوسياليست پر سابقه و بسيار ثروتمند ديگر، موسوم به السكاندر هليهند10 با نام مستعار پارووس11 ترتيب داده شد.12

دار و دستة بانك‌داران بين‌الملل، همچون روتچيلدها، نقش به سزايي در تشكيل سوسياليسم روسي ايفا كرده و در تأمين هزينة به قدرت رسيدن آدولف هيتلر نيز سهم قابل توجّهي داشتند. جز اين، عموم رسانه‌ها و بنگاه‌هاي غول‌آسا، مانند «تايم»، «CBS»،«ABC» و سايرين، عمدتاً زيرنظر بانك‌هاي بزرگ «طبقة محارم» يا همان «نخبگان» قرار دارند. موضوع اين بخش از مقاله، بررسي همة ‌وجوه و معرفي ساختار و عملكرد بانك‌هاي بين‌المللي نيست؛ بلكه مقصود معرفي قطعه‌اي و بخش بزرگي از گروه نخبگان مؤثّر در سياست‌هاي جهاني و جهان اقتصاد امروز جهان مي‌باشد؛ همان‌ها كه دريافته‌اند، چگونه مي‌توانند از ثروت خود براي حكومت بر تمام جهان استفاده كنند.

شعبه‌هاي ديگر توطئة بزرگ عليه بشريت را كه سر در پي حكومت جهاني دارند، در جاي ديگر بايد جست‌وجو كرد.

اين گروه، در سياست خارجي ايالات متّحده و انگليس نقش مهم و تعيين كننده‌اي دارند. سؤال اين است كه نقطة پيوند و محلّ تجمّع برگزيدگان در كجاست؟

ادامه دارد ...

پي‌نوشت‌ها: