سيد اميرحسين اصغري
اللهم اعزه به، وانصره وانتصر به، وانصره نصرا عزيزا، وافتح له فتحا يسيرا، واجعل له من لدنك سلطانا نصيرا. اللهم اظهر به دينك و سنة نبيك، حتي لا يستخفي بشيء من الحق مخافة احد من الخلق
خدايا! زمين از زمزمه ذكر تو به دور است.
نه حراي معرفتي، نه عزلت نشين حيرتي، نه بويي از معرفت، نه زمزمهاي از محبت.
اي مهربان!
آيا صداي گوشهنشينان منتظر مهدي، عجلاللهتعاليفرجه، را بي پاسخ خواهي گذاشت؟
آيا گرفتهترين نگاهها را كه در سپيده دمان و آنگاه كه سرخي شفق ميدرخشد، بر مهدي تو، عجلاللهتعاليفرجه، سلام ميفرستند فراموش خواهي كرد؟
آيا اين سينههاي سوخته كه از ميان جماعت مرداب زده به عشق تو و مهدي تو، عليهالسلام، زندهاند در بيپناهي رها خواهي كرد؟
كاسههايشان خالي است. ديگر اشك هم ياري نميكند.
لهيب فروزان عطش در صحراي صبر ميسوزاندشان.
اضطرابشان را بنگر در امواج بغضهاي فرو خورده.
گويي اندوه تمام حنجرهها در آواز وداعشان نهفته است.
امروز امير در ميخانه تويي تو
فريادرس اين دل ديوانه تويي تو
مرغ دل ما را كه به كس رام نگيرد
آرام تويي، دام تويي، دانه تويي تو
اي مهربان پروردگار ما!
پيروزي را قرين او گردان و سوختگانش را پيروز گردان. فتحي كه عالم را در برگيرد و سروش عشق، نواي فتح سر دهد.
دروازهاي از بركات به رويش بگشا كه افق پيروزي و نصر در آن سلطنتباشد.
مهربان!
به وسيله او در هنگامهاي كه فتنهها دين را در جهان غريب ميگردانند اسلام را ظاهر گردان و سنت پيامبر، صلياللهعليهوآله، را به دست او آشكار فرما...
آنچنان سلطنتي كه انسان زير چتر آسايش آن آرام گيرد و احدي از مردمان از آن گمراه نشود.
خدايا! اباصالح، عجلاللهتعاليفرجه، را سلامتبدار و مؤمنان را به وسيله او به دار عافيت روانه كن.