فــراخــوانــی و ارتباط‌گیری؛ شرایط و ملزومات

صفحات چاپی ۲۱ تا ۲۲

مطالعه در کتاب‌خوان

در موضوع مهمّ ارتباط و فراخوانی در هر ساحت و هر عصری، خواه رحمانی و خواه شیطانی، چند عامل بسیار مهم، تأثیرگذار و ضروری‌اند و بدون آنها، امر ارتباط برقرار نشده یا آنکه ناقص و بی‌اثر اتّفاق می‌افتد.

اوّل، وقت و هنگامة ارتباط‌گیری و فراخوانی است؛

دوم، مکان و موقعیّت ارتباط‌گیری است؛

سوم، اوراد، عزائم و اذکار مؤثّر در ارتباط‌گیری است؛

چهارم، آداب، مناسک و مراسم ویژه است؛

و بالأخره پنجم، استوار بودن نیّت، عزم جزم و صمیمیتی با حضور قلب برای ارتباط و فراخوانی است.

آگاهی از این عوامل و تأثیرشان برای ما بسیار مهم است؛ چنان‌که مؤمنان همة ادیان الهی و پیروان فرق مشرکانه و حتّی شیطان‌پرستان ـ از گذشته تا امروز ـ برای ارتباط‌گیری با منبع فیض دهندة رحمانی یا شیطانی این پنج امر و فاکتور را می‌شناسند و آن همه را در وقت فراخوانی مراعات می‌کنند.دلیل بسیاری از ناکارآمد شدن ارتباطات، به یکی از این عوامل برمی‌گردد؛ چنان‌که موضوع فراخوانی در یک عبارت سادة «ارتباط‌گیری» خلاصه می‌شود. برای همة ما امروزه، شماره‌گیری تلفن و ارتباط با مخاطب مورد نظر شناخته شده است. هر شماره یک کد و یک رمز است که مرحله به مرحله پیش می‌رود و خواهان ارتباط را به شخص مورد نظرش وصل می‌کند.

اعداد 0096 شما را به جغرافیای ایران، اعداد 021 شما را با جغرافیای تهران، اعداد 889 شما را به جغرافیای منطقة 6 تهران وصل می‌کند و به همین ترتیب شما با گرفتن آخرین عدد به منزل و شخص مورد نظر وصل می‌شوید.

جابه‌جایی هر شماره‌گیری و عدد، ارتباط شما را ـ خواسته یا ناخواسته ـ ناقص و ناموفّق می‌گرداند.

همواره در کنار هر دستگاه تلفن، شخصی مستعدّ و شنوا قرار دارد که با شنیدن اوّلین زنگ، گوشی را برمی‌دارد.

جملة اعمال و اقوال ما در طول عمر و فعّالیت‌های روزان و شبان ممدوح یا مذموم نیز، مانند شماره‌هایی هستند که اگر به ترتیب و در شرایط خاصّ خودشان به کار گرفته شوند، ما را با مخاطبی مرتبط می‌کنند؛ حتّی اگر مایل به گفت‌وگو با آنان نباشیم؛ به همان سان که اگر با چشم بسته و از روی تفنّن هم شماره‌گیری کنیم، ناخواسته زنگ تلفن مخاطبی را به صدا در می‌آوریم.

بسیار پیش می‌آید که در هنگام تماس با دوست و آشنایی، انگشت شما شماره‌ای را جابه‌جا می‌گیرد و در نتیجه شما ناخواسته از پشت گوشی، صدای شخصی را می‌شنوید که هیچ آشنایی با او ندارید.

جملة اوامر و نواهی پروردگار را می‌توان به مثابه کدها و شماره‌های رمز تلقّی کرد. شماره‌هایی که اگر گرفته شوند، نوعی ارتباط را سبب می‌شوند.

صفحهٔ ۲۲

فراخوانی