وقتی از «مخلصین»، بندگانی که شیطان مجال نفوذ و عمل در آنها را ندارد، سخن به میان میآید، در واقع سخن از مردمی به میان آمده که خود را در برابر حملات شیاطین، در کپسول محافظ و نگه دارنده قرار داده و لاجرم سالم میمانند.
قرآن به صراحت، آنانی را که در برابر اغوای شیطان مصونیّت دارند، معرفی میفرماید:
«إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ؛1 مگر آن بندگان مخلص تو را.»
آنکه در معرض حملات بیماری قرار گرفت و بیمحافظ و مانع، جسم خود را فرودگاه باکتریها و ویروسها قرار داد، لاجرم تاوان سخت بیماری، خوردن دارو، رنجوری و شاید مرگ را هم میدهد. او جز خود را نمیتواند سرزنش کند.
خارج کردن شیطان و جنودش از گسترة مملکت وجودی، آنگاه که بر آن وارد شده و به ساحاتش دستاندازی کرده، ساده و راحت نیست و بسته به نوع بیماری و بیماریساز، عوارض نیز متفاوت خواهد بود. شعاع و گسترة عمل و تأثیر بیماری نیز بستگی تمام به نوع ویروس وارد شده، مزمن شدن بیماری و عدم رسیدگی به موقع و درمان نکردن آن دارد.
به همان طریق که «جسم و نفس» قایق و قایقران آلوده شده و آسیب دیدهاند، ناگزیر میبایست پس از تشخیص عارضه، به درمان پرداخت و تحت نظر پزشک و مراقبت ویژه و در زمانی دراز، به پالایش جسم و جان رسید و آنگاه پس از خارج کردن بیماری، دیوارههای آسیب دیده را مصونیّت داد و با مراقبت از بازگشت دوبارة بیماری جلوگیری کرد.
گویا همین امروز این کلام بلند صادر شده است. امام علی(ع) هزار و اندی سال قبل از این، نشانههای جامعة شیطانزده و مسخ شده را توصیف میفرمایند:
«... هم اکنون روزگاری است که ساز و برگ شیطان تقویت شده، نیرنگ و فریبش همگانی و به دست آوردن شکار برای او آسان است. به هر سو میخواهی نگاه کن! آیا جز فقیری میبینی که با فقر دست و پنجه نرم میکند؟ یا ثروتمندی که نعمت خدا را کفران کرده و با بخل ورزیدن در ادای حقوق الهی، ثروت فراوانی گرد آورده است؟ یا سرکشی که گوش او از شنیدن پند و اندرزها کر است؟»2
پینوشتها:
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. سورة ص (38)، آیة 83.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. نهج البلاغه، خ 129، ص 245.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑