انسان، مخلوقی دو وجهی است. نیمی ملکی و نیمی ملکوتی. اگرچه حقیقت انسان روحی و ملکوتی است؛ لیکن جسم چونان قایقی، او را از رودخانة پر تلاطم دنیا گذار داده و در ساحل برزخ پیاده می‌کند. دربارة برزخ بیان شده که، عالم برزخ یا عالم قبر، در سیر و سفر انسان از دنیا به عالم عقبی، انتهای عالم دنیا و ابتدای عالم قیامت واقع شده است.
از آنجا که ابلیس، مجال و میدان عملش عالم دنیاست و میدان عملی در عالم برزخ و نفوذی در ساحت‌های آن ندارد، همة قوای خود را در عالم دنیا متمرکز کرده و بر آن است تا مانع از «گذار سالم» این قایق از رودخانة عالم دنیا و پهلو گرفتنش در ساحل برزخ و عالم قبر شود. از اینجاست که هر چه بخواهد بشود، در همین رودخانه و در همین قایق واقع خواهد شد.
خداوند برای هر انسانی، وقتی معیّن مقدّر کرده تا خود را از این رودخانه (دنیا) عبور داده و سالم به ساحل امن برسد و ابلیس نیز بر آن است تا در همین مدّت مقدّر و معیّن، همة کین و حسد خود را دربارة آدمی به کار گرفته و او را از تجربة «گذار سلامت از پهنة رودخانة دنیا» محروم سازد. باز داشتن آدمی از «گذار سالم» «از دو طریق اتّفاق می‌افتد، اوّل ناقص و ناکارآمد ساختن «قایق» است و دوم آسیب زدن به سرنشین قایق.
هر کدام که کارگر بیافتد، مجال پهلو گرفتن سالم بر کرانة ساحل برزخی از بین می‌رود.
از این روست که ناکارآمد کردن «جسم» (قایق) و ناکارآمد کردن «نفس» (سرنشین) چونان سیبل و نقطه‌های هدفمندی هستند که جملة تیرهای ابلیس و جنودش به سمت آنها روانه می‌گردد.
جسم و کالبد به سان قلعه، نفس را در خود جای داده تا با سپری شدن دوران حیات ـ دوران ابتلاء و امتحان و رشد و تعالی و تنومندی ـ به عالم برزخی وارد شود.
از پای در آوردن جسم و کالبد انسان و ناکارآمد ساختن آن در گذار از رودخانة دنیا، تنها با آلوده ساختنش با نجاسات ممکن است و ابلیس از این امر کاملاً آگاهی دارد. از آنجا که جسم مادّی و فیزیکی است، دستة اوّل نجاسات فیزیکی، چنان‌که در بدنة این قایق نفوذ کنند، ابلیس به مراد خودش می‌رسد. شاید از همین روست که در مدرسة دین‌داری و در اوّلین دوره از کلاس تربیتی، شریعت را مقدّم داشته‌اند.
شریعت، دیواری حصین و جدار امنیّتی ویژه‌ای است که جسم را در برابر تیرها و ضربات زهراگین ابلیس، مصونیّت می‌بخشد. متأسّفانه، عموم مردم با دست خویش اقدام به سوراخ کردن قایقشان می‌سازند. قایقی که تنها وسیلة آنها برای گذار سالم از رودخانة پر خروش دنیاست. همة آنچه که در دایرة احکام طهارت و نجاسات بیان شده، همة اوامر و نواهی ویژة خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها، همة دستورات مربوط به مناسبات و معاملات حرام و مکروه و مستحب و واجب و مباح که تنظیم کنندة روابط و تعیین کنندة حدود و ثغور عمل فردی و جمعی دنیوی مردمند، در گام اوّل، متضمّن «امنیّت قایق تن» در وقت عبور از تنداب دنیایند، ابلیس نیز از همین نقاط وارد شده و با نفوذ در کالبد انسان، مقدّمات ناکارآمد ساختن جسم و سوراخ کردن قایق را فراهم می‌آورد.
از آنجا که نجاسات فیزیکی، آلوده کنندة جسمند، ابلیس با گسیل داشتن جنودش، ابتدا ضربات خود را از این طریق به بدنة قایق و کالبد انسان وارد می‌سازد.
فراخوانی