مريم محبي
بستة پفک را باز کرد و جلوی دخترک گذاشت، دستگاه را روشن کرد و گفت: سی دی جدید شرک برات گرفتم. دوست داری آره؟
دخترک که حسابی سر ذوق آمده بود سرش را به نشانة مثبت پایین انداخت و اوّلین دانة پفک دور دهانش را نارنجی کرد.
زن در حالی که بالشتکی کنار دست دختر می‌گذاشت، گفت: خوابت گرفت خاموشش کن و به دکمة قرمز کنترل اشاره کرد.
به چشمان دخترک که به هیکل سبز رنگ شرک دوخته شده بود و ریز ریز می‌خندید، نگاهی انداخت و سراغ مقاله‌اش رفت. تا فردا باید مقاله راهکارهای جدید تربیت فرزند را تحویل می‌داد!
ستاره‌هایی که می‌چرخند
نشسته پای تلویزیون و جم نمی خورد. با بالشت به شانه‌اش می‌زنم و با خنده می‌گویم: بابا جون یه کم هم پلک بزن بفهمیم چشم باز نخوابیدی. با دستش بالشتک را پس می‌زند و می‌گوید: به توچه. خودت رو یادت رفته وقتی فیلم شبکه سه شروع می‌شه دیگه خدا رو هم بنده نیستی.
بلند می‌شوم و پای کامپیوتر می‌نشینم که ماهان توی اتاق می‌آید و در حالی که سعی می‌کند ادای گریه کردن در آورد، می‌گوید: بابا... بابا نمی ذاره کارتون نیگا کنم.
سرم را به طرف مانیتور برمی‌گردانم و می‌گویم: بذار اون فوتبال مسخره تموم شه، بعداً نگاه کن. شبکه پویا که صبح تا شب داره کارتون میده.
پایش را به زمین می‌کوبد و پشتی صندلی‌ام را به سمت عقب می‌کشد. به طرفش بر می‌گردم و با تحکّم می‌گویم: چته؟
صندلی را ول می‌کند و یک قدم به عقب می‌رود و می‌گوید: خوب حدّاقل تو برام سی دی بذار. و سی دی تام و جری را به سمتم دراز می‌کند.
حوصلة وب گردی ندارم؛ امّا دوست ندارم بلند شوم. چون بلند شدن همان و غرغرهای مادر برای اینکه بیا تو آشپزخانه کمک من، همان! ماهان چشم‌هایش را ریز می‌کند و دوباره سی دی تام و جری را به سمتم دراز می‌کند.
سی دي را در دستگاه می‌گذارم و خودم هم روی تخت ولو می‌شوم و هم‌گام با او نگاه می‌کنم.
چشم‌هایم که سنگین می‌شود بی‌خیال کارتون می‌شوم و ملافه را روی صورتم می‌کشم.
چشم‌هایم هنوز کاملاً سنگین نشده که صدای داد می‌شنوم. ملافه را کنار می‌زنم و با غرغر به ماهان می‌گویم: صدای کامپیوتر را کم کند. امّا می‌بینم که پای سیستم نیست. صدای گریة ماهان بلند می‌شود و صدای داد بابا را می‌شنوم و می‌فهمم داد اوّل هم مال بابا بوده. توی هال، ماهان را می‌بینم که گوشتکوب به دست چسبیده به دیوار و دارد زار می‌زند. و این طرف بابا در حالی که قطره‌ای خون از سرش درحال چکیدن است چشم‌هایش را از درد روی هم فشار می‌دهد و می‌گوید: آخه بچة نفهم براي چی زدی تو سر من؟
مادر از آشپزخانه بیرون می‌آید و با دیدن سرخونی بابا سریع دستمال را برمی‌دارد و با نگرانی به سمتش می‌رود. و با نگاه به ماهان می‌گوید که از آنجا دور شود.
ماهان به سمتم می‌دود و در حالی که گریه می‌کند، خودش را به پایم می‌چسباند. او را از پایم جدا می‌کنم و به اتاق می‌برم. روی تخت می‌نشانمش و می‌پرسم: تو زدی تو سر بابا؟
سرش را به نشانة بله پایین می‌اندازد و آب دماغش را با آستین پاک می‌کند. چشم‌های گرد شده‌ام را که می‌بیند با لکنت به صفحة مانیتور اشاره می‌کند که هنوز دارد تام و جری پخش می‌کند و می‌گوید: دور... سر بابا ....ستاره ...نچرخید! امّا... دور سر تام... ستاره... می‌چرخه... چرا؟