هركس «كتاب مقدّس» و شرحهاي آن را با دقّت و تأمّل مطالعه كرده باشد، متوجّه خواهد شد كه در اين آثار، به نبرد خونيني در آينده اشاره رفته است كه در سرزمين «فلسطين»، بين يهود و مسلمانان رخ خواهد داد. شارحان كتاب مقدّس، رهبر مسلمانان را در اين نبرد، آشوري نام نهادهاند و سرزمين «فارس» را نقطة جغرافيايي آغاز انقلاب او و «سوريه» را از اوّلين همپيمانانش در ابتداي ظهورش ميدانند و يكي از اهداف استراتژيك آشوري، نابودي قدرت يهود و حذف دولت آنان از صحنة روزگار است.
اهل كتاب از اين مبارزه چنين ياد كردهاند:
در آنجا، دو نيروي درگير رقيب بر سر رهبري جهان وجود خواهد داشت: دولتهاي غرب اروپا و دولت آشوري.1
در خصوص هويّت دولت آشوري گفتهاند: فرات مرز طبيعي بين يهود و آشوري است 2 و نيز: سرزمين آشوري، فارس و ايران و تركيه است.3
در سِفر رؤيا، به طور دقيق ملّت اين رهبر توصيف شده است:
ملّت او، آنچنان نيرومند است كه در گذشته مانندي نداشته و از آن پس هم نخواهد داشت؛ پيشاپيش آنها آتشي است خورنده و پشت سر آنها شعلهاي است سوزنده و پيش رويشان بهشت جاودان؛ يعني برای شهادت چون قهرمان ميتازند...؛ مردانِ جنگند...؛ هر يك راه خود را ميرود و آن را تغيير نميدهد و هيچ يك مزاحم ديگري نميشود؛ در ميان اسلحه واقع شدهاند؛ ولي شكست نميخورند.4
شارحان كتاب مقدّس از شروع حركت لشكر آشوري از «ايران» سخن ميگويند: خيل انبوه و فراواني از فارس خارج ميشوند.5
و سپس از هدف اين لشكر سخن به ميان ميآورند و ميگويند: دست خداست كه به وسيلة آشوري فرود خواهد آمد6 و در آخرالزّمان دشمن اسرائيل خواهد بود 7 و خداوند او را براي امّتي با همّت ميفرستد و اين امّت، ملّت او محسوب ميشود.8
آنگاه دانشمندان اهل كتاب، به معرفي نيروهاي غربي ميپردازند كه با يهود، عليه آشوري كه با سپاهيان خود از ايران به سمت «فلسطين» لشكركشي ميكند، ائتلاف مينمايند:
يهوديان از ترس آشوري با پيشواي رومي پيماني ميبندند.9 و لشكريان آشوري به دشمن بزرگ غرب تبديل ميشوند.10
سؤالي در اينجا مطرح است كه؛ آشوري به چه ديني پايبند است؟
از نظر تاريخي مشخّص است كه سرزمين فارس، در زمان نگارش «كتاب عهد قديم»، بتپرست بوده و اديان شركآميز بسياري در آنجا وجود داشته است، آيا چنين رهبري كه دست قدرت خدا از آستين او بيرون ميآيد، مجوسي است؟! يا چيز ديگري؟ حنا در تفسير «اشعيا» ميگويد: اينكه پادشان آشور مسيحي باشد، حتماً غيرممكن است.11
و ما ميگوييم؛ چون دشمن يهود است، يهودي نيز نخواهد بود، پس چه ديني دارد؟
آيرنسايد، در «تفسير دانيال» به اين پرسش پاسخ ميدهد و ميگويد:
او رهبري خشن و جايگزيني لايق براي پادشاهان ستمگر امپراتوري عثماني است و ميگويد: رؤساي او همه پادشاهانند.12
پس براساس اين نقل، آشوري بعد از گذشت زماني از سقوط دولت عثماني قيام ميكند؛ زيرا جانشين آنهاست و با توجّه به اينكه گفته شده است، رؤساي او همه پادشاه هستند، شايسته است كه او از نسل خلفاي مسلمانان باشد.
اهل كتاب دربارة نيروهاي همپيمان آشوري چنين گفتهاند:
نيروهاي همپيمان او در ابتدا ايران و سوريه و سپس ليبي و سودان و صور (جنوب لبنان) و ملّتهاي شرق نزديك و مردم اطراف [درياي] قزوين و درياي سياه و اسماعيليان و ... خواهند بود.13
سؤال اين است كه بسيار خوب، حال كه وضع چنين است آيا اهل كتاب اين اخبار را پيگيري كرده و به صورت دقيق و كارشناسانه ابعاد زماني و مكاني آن را بررسي كردهاند؟ جواب اين است كه: آري! آنها در بالاترين سطح به تحقيق دربارة آن پرداخته و اظهارنظر كردهاند؛ ريگان، رئيس جمهور اسبق «آمريكا»، در اجتماع لابي صهيونيستها بعد از آنكه مقدّمات و طليعههاي ائتلافي خارج از ارادة آنها در «خاورميانه» آشكار شد 14، گفت:
من به اخبار غيبي قديمي شما در تورات برميگردم، آنجا كه اشاره ميكند به اينكه نبرد سرنوشتساز خير و شر در پيش است و من به خود اين حق را ميدهم كه بگويم وقتي ما نسلي هستيم كه وقوع آن را خواهيم ديد، مرا تصديق خواهيد كرد كه زمان وارد شدن به آن نيز همين حالاست.15
به همين جهت هنري كيسينجر، وزير خارجة آمريكا، با آن موضعگيريهاي معروفش، هنگامي كه از او دربارة جنگ ايران و «عراق» سؤال ميكنند، ميگويد:
منافع دراز مدّت آمريكا در آن است كه ايران و عراق هر دو در اين جنگ آسيب و خسارت ببينند.16
همة دانشمندان و بزرگان اهل كتاب اين اخبار را به خوبي ميخوانند و درستي آنها را تأييد كرده و قبول دارند، رئيس وقت اطّلاعات «فرانسه» الكساندر دي مارانش ميگويد:
بزرگترين خطري كه خاورميانه با آن مواجه است، برپايي يك امپراتوري شيعي از مناطق مرزي هند تا كنارههاي درياي مديترانه است كه با شكلگيري اين امپراتوري، اسرائيل بايد بهاي سنگيني بپردازد.17
آشوري اسرائيل را نابود ميكند
فكري در تفسير «حزقيال» و «حنا» در تفسير «دانيال» ميگويند:
آشوري دو نبرد بزرگ را عليه اسرائيل سامان خواهد داد، در اوّلين نبرد، نيمي از اسرائيل را اشغال ميكند و در دومي، تمامي اسرائيل را و آنگاه آن را نابود ميسازد!
متن تفسيري كه در كتاب «تورات» آمده، چنين است:
همانا او [آشوري] كسي است كه به زودي خدا او را براي نابودي ملّت يهود 18 به كار ميگيرد، در مرحلة اوّل نصف اسرائيل را اشغال ميكند 19 و سپس جمعيتي را اسرائيل به كار ميگيرد 20 و با شمشيري برّان، بر گونة قاضي آن ميزند.21
شايد مقصود از قاضي در اين عبارت، دولت آمريكا باشد كه خود را
همزمان، حاكم، قاضي و وكيل اسرائيل ميداند.
دانشمندان و شارحان تورات، از نبرد سرنوشتساز و حماسي ميان آشوري و اسرائيل سخن ميگويند، نبردي كه با رهبري اين فرماندة پيروز، به آزادي كامل سرزمين مقدّس از اشغال اسرائيل منجر خواهد شد. فكري در «تفسير زكريّا» و «حنا» در تفسير دانيال ميگويند:
اورشليم در نبردي نهايي وارد جنگ ميشود و پادشاهان غرب و ارتشهاي آنها، به زودي به فرماندهي يك فرماندة غربي به منطقه ميآيند و براي نبرد با او [آشوري] اجتماع ميكنند؛ ولي همة آنها نابود ميشوند و خداوند تلاش آشوري را در كوه صهيون در اورشليم كامل ميكند.22
مفسّران تورات معتقدند كه؛ فلسطين، محور درگيري در جنگهاي بين نيروهاي آشوري و يهود است؛ ايرنسايد در تفسير دانيال ميگويد:
از يك طرف ائتلافي غربي به وجود خواهد آمد و از طرف ديگر ائتلافي شرقي و فلسطين موضوع اختلاف خواهد بود.23
پينوشتها:
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. تفسير حزقيال از فكري، ص 231؛ تفسير دانيال حنا، ص 193.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. تفسير حزقيال از فكري، ص 336.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. تفسير زكريا از فكري، ص 226.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4. رؤيا 8/9.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵
5. تفسير زكريّا از فكري، ص 108.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶
6. تفسير اشعيا از حنا، ص 123.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷
7. تفسير دانيال ايرنسايد، ص 95.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸
8. تفسير اشعيا از حنا، ص 123.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹
9. تفسير دانيال از حنا، ص 191؛ تفسير حزقيال از فكري، ص 341.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۰
10. تفسير دانيال از حنا، ص 261.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۱
11. تفسير اشعيا از حنا، ص 124.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۲
12. تفسير دانيال ايرنسايد، صص 94 _ 96.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۳
13. تفسير حزقيال از فكري، ص 339؛ تفسير دانيال از ايرنسايد، ص 137.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۴
14. مجلة اكتبر شمارة 519 سال 1986، دربارة اين ائتلاف قلمفرسايي كرده است.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۵
15. مجلة الامّه القطريّه يونيو 1998.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۶
16. الاهرام 18/2/1989.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۷
17. الاهرام 14/2/1986.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۸
18. اشعيا حنّا، ص 123.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۹
19. حزقيال فكري، ص 341، ص 191.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۰
20. تفسير دانيال حنا، ص 194؛ تفسير زكريا، ص 255.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۲
22. تفسير حزقيال فكري، ص 341؛ تفسير دانيال حنا، ص 191.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۳
23. تفسير زكريّا فكري، ص 226؛ تفسير دانيال حنا، ص 192.
تفسير دانيال از آيرنسايد، ص 133، تفسير عهد قديم را از كتاب عقيدة المسيح الدجال في الاديان نوشته نويسنده مصري، سعيد ايوب، صص 200 _ 201، بيان كرديم.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑