بايد عقيده تو اين باشد كه روح نماز و روزه و حج و جهاد و عموم اعمال و تكاليف واجبه و مستحبه خيريه ولايت اهلبيت معصومين، عليهمالسلام، است و بدون ولايت ايشان هيچ طاعتي و عبادتي از احدي قبول نخواهد شد، چنانكه كه در زيارت امام عصر، عليهالسلام، ميخواني:
اشهد ان بولايتك تقبل الاعمال و تزكي الافعال و تضاعف الحسنات... .
شهادت ميدهم كه به ولايتشما اعمال پذيرفته ميشود، افعال پاكيزه ميگردد و حسنات دو چندان ميگردد.
پس هر كس درجه محبت و مودت و خلوص عقيدت او افزونتر است تقرب او به خدا و رسول و ائمه طاهرين، صلياللهعليهماجمعين، زيادتر است. در اين صورت تكليف تو آن است كه قبل از نماز متوجه شوي و متذكر گردي امام عصر خود را، كه اوست روح تمام عبادات تو، و از بركت وجود مبارك آن حضرت تو موفق شدهاي به اداي نماز و از بركت وجود مقدس آن حضرت نماز تو مقبول خواهد شد. و اگر تولاي آن حضرت نباشد، نماز تو ابدا مقبول نخواهد شد، اگر چه آن قدر عبادت كني كه مانند مشك پوسيده شوي.
برگرفته از: همداني علياكبر (صدرالاسلام)، پيوند معنوي با ساحت مقدس معنوي، (تكاليفالانام في غيبةالامام)، ص92.