اين خانه بي‌دليل ترك بر نداشتهست
مولاي ما نمونة ديگر نداشتهست
اعجاز خلقت است و برابر نداشتهست
وقت طواف دور حرم فكر مي كنم
اين خانه بي دليل ترك بر نداشتهست
ديديم در غدير كه دنيا به جز علي
آيينه‌اي براي پيمبر نداشتهست
سوگند مي‌خورم كه نبي شهر علم بود
شهري كه جز علي درِ ديگر نداشتهست
يا غير لافتي صفتي در خورش نبود
يا جبرئيل واژة بهتر نداشتهست
چون روز روشن است كه در جهل گمشده‌ست
هر كسي كه ختم نادعلي بر نداشتهست
اين شعر استعاره ندارد براي او
تقصير من كه نيست! برابر نداشتهست
حميد رضا برقعي
آيينه محشر
ديده اگر با تو برابر شود
چشم من آيينة محشر شود
دم بزن اي غنچة باغ ازل
تا نفس خاك معطّر شود
دم به دم از نام تو دم مي‌زنم
تا سخنم قند مكرّر شود
منظره در منظره گل مي‌كند
چشم تو گر آينه گستر شود
پاسخ لبخند دلم تا به كي
قهقهة تيغة خنجر شود؟
خسته شدم خسته ز ديوارها
عشق مگر پنجره پرور شود
همّت حيدر مدد عاشق‌ست
روي زمين گو همه خيبر شود
در قفسم آينه‌اي نصب كن
تا پر و بالم دو برابر شود!
حسن حسيني