فراخوان بازخوانی خطبة غدیر

صفحات چاپی ۵۶ تا ۶۰

مطالعه در کتاب‌خوان

نمای نخست

توقّف

انگار همین تازگی‌ها بود نَه هزار و چند صد سال پیش...

هم شگفت‌زده بودم و هم نگران... هیچ کس

نمی‌دانست چرا از رفتن باز مانده‌ایم...

دستور بود... باید صبر می‌کردیم تا همه برسند....

خودم را سرگرم می‌کنم با نگاه کردن به جهاز شتران ...که منبر می‌شوند...

نمای دوم

اوّلِ دفتر

همه می‌رسند... دستور جلسه، نماز جماعت است و بعد سخنرانی...

واحد و یگانه است... علیّ و عظیم... همه چیز با ستایش او آغاز می‌شود...

باز هم ستایش: همه چیز به سوی او باز می‌گردد...

به ما نگاه می‌کند خدا... و ما با حواس جمع حتّی، نمی‌بینیم...

ستایشی دیگر: مثل آب خوردن است برای او... بی‌تأمّل و آسان... هستی پا می‌گیرد...

صفحهٔ ۵۷

نمای سوم

مطلبی مهم

شنیدم که می گفت:

آنچه بر من فرود آمده، در تبليغ آن كوتاهي نكرده‌ام ...

و حال برايتان می‌گویم: «جبرئيل سه مرتبه بر من فرود آمد ...

و از سوي پروردگارم فرماني آورد كه در اين مكان به پا خيزم و به هر سفيد و سياهي اعلام كنم كه عليّ بن ابي‌طالب، برادر، وصيّ و جانشين من در ميان امّت و امام پس از من بوده...

جايگاه او نسبت به من، بسان هارون نسبت به موسي است، ليكن پيامبري پس از من نخواهد بود...

او صاحب اختيارتان پس از خدا و رسول است...»

نام «علی» دلم را لرزاند...

نمای چهارم

پایان رسالت

تأکید کرد:

«معبودي جز او نيست، او كه فرموده كه اگر آنچه (دربارة علي) نازل كرده است، به مردم نرسانم، وظيفة رسالتش را انجام نداده‌ام...

و خداوند تبارك و تعالي امنيّت از مردم را برايم تضمين كرده و البتّه كه او کریم و بخشنده است...»

معادله‌ای در ذهنم جای می‌گیرد... معرّفی علی مساوی با اتمام بیست و سه سال رسالت ...

نمای پنجم

علی و فرزندانش

پاهایم سست شد، اگر آخرین باری باشد که او در چنین جمعی سخن بگوید....وای از رفتنش!!

ادامه می‌دهد:«بشنويد وتسلیم فرمان حق شوید....

خداوند، صاحب اختيار و وليّ و معبود شماست....

و پس از خداوند وليّ شما، فرستاده و پيامبر اوست كه اكنون در برابر شماست و با شما سخن مي‌گويد....

و پس از من به فرمان پروردگار، علي، وليّ و صاحب اختيار و امام شماست. .....

آن‌گاه امامت در فرزندان من از نسل علي خواهد بود. اين قانون تا برپايي رستاخيز كه خدا و رسول او را ديدار كنيد، دوام دارد....حلالی نيست مگر آنچه خدا و رسول او و امامان حلال کرده باشند....

و حرامی نيست مگر آنچه آنان حرام کرده باشند. .....

خداوند عزّوجلّ، حلال و حرام را براي من بيان فرموده و آنچه پروردگارم از كتاب خويش و حلال و حرامش به من آموخته است، در اختيار علي نهاده ام....»

صفحهٔ ۵۸

نمای ششم

وصف یار

اشک‌هایم بی‌امان می بارد و او همچنان از علی(ع) می‌گوید:

«او را برتر بدانيد...

هيچ دانشی نيست مگر اينكه خداوند آن را در جان من نوشته و من نيز آن را در جان پيشواي پرهيزكاران، علي، ضبط كرده‌ام...

او همان پيشوای روشنگر و امام مبین است كه خداوند او را در «سورة ياسين» ياد كرده:

«وَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ أَحْصَيْناهُ‏ فِي‏ إِمامٍ‏ مُبِين‏»

از علی رو برنتابيد و از امامتش نگريزيد... او شما را به درستي و راستی خوانده و خود نيز بدان عمل نمايد. ...

او نادرستی را نابود كند و از آن بازدارد... در راه خدا نكوهش هیچ کس او را از كار باز ندارد...

او نخستين مؤمن به خدا و رسول اوست و كسي در ايمان، به او سبقت نگرفته...

او جان خود را فداي رسول الله نموده و با او همراه بوده است...

اوست كه همراه رسول خدا، عبادت خداوند مي‌كرد و جز او كسي چنين نبود...

اوّلين نمازگزار و پرستشگر خدا به همراه من است...

از سوی خداوند به او فرمان دادم تا در شب هجرت در بستر من بيارامد و او نيز فرمان برد و پذيرفت كه جان خود را فدای من كند...

با خود تکرار می‌کنم... پیشوای روشنگر ... امام مبین...

فراخوان

امام مبین.....امام مبین.... امام مبین!!

پس از قرن‌ها هنوز رؤیای شیرین امام مبین، مرا به وجد می آورد...

یادگارغدیر است... امام مبین...

می‌دانی «امام مبین» کیست؟

پاسخ به فراخوان یک

ابن بابویه از حضرت باقر(ع) روایت می‌کند که فرمود:

چون این آیه نازل شد؛ «وَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ أَحْصَیْناهُ فِی إِمامٍ مُبِینٍ»، ابو بکر و عمر خدمت پیغمبراکرم(ص) آمدند و گفتند: ای رسول خدا آیا منظور از امام مبین تورات است؟ فرمود: «خیر.»

عرض‌ کردند: آیا انجیل است؟ فرمودند: «خیر.»

باز پرسیدند: آیا مراد قرآن است؟ فرمودند: «خیر.»

در همین موقع امیرالمؤمنین(ع) وارد شد، پیغمبر اکرم(ص) فرمودند: «آن امام مبین که خداوند همه چیز را در آن بیان فرمود، علی(ع) است که پروردگار علم هر چیزی را در وجود برادر و وصیّ و خلیفة بعد از من علی(ع) به ودیعه نهاده است.»

حسّ آشنایی دلم را آرام می‌کند...

صفحهٔ ۵۹

پاسخ به فراخوان دو

عمّار یاسر صحابی پیامبر(ص) ضمن نقل خاطره‌ای، می‌گوید: در یکی از غزو‌ه‌ها

و جنگ‏ها که در خدمت امیرالمؤمنین (ع) بودم، از بیابانی عبور می‌کردیم که مملوّ از مورچه بود.

گفتم: ای مولای من آیا کسی هست که شمارة این مورچگان را بداند؟

فرمود: «بلی ای عمّار! من می‌دانم و می‌توانم تعداد آن را تعیین کنم.»

گفتم: یا امیر المؤمنین(ع) تعداد اینها را از کجا می دانید؟

فرمود: «ای عمّار مگر سورة «یس» را نخوانده‏ای، آنجایی که می‌فرماید:«وَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ أَحْصَیْناهُ فِی إِمامٍ مُبِینٍ»؟

عرض کردم: بلی فدایت شوم! این سوره را مکرر خوانده‏ام .

فرمودند: «ای عمّار! منظور از امام مبین که خداوند فرموده است، منم‏.»

شاد می شوم... شاد شاد....

پاسخ به فراخوان سه

علیّ بن ابراهیم نیز همین قول را نقل می کند:

"اميرالمؤمنين(ع) فرمود: «وَ الله اَنَا اِمامٍ مبين؛ به خدا قسم آن امام مبين در قرآن منم.

حق را از باطل جدا مي‌كنم و اين را از

پيامبراكرم(ص) به ارث برده‌ام...»

الحمد لله ربّ العالمین....

پاسخ به فراخوان چهار

مفسّران در پاسخی مشترک آورده‌اند:

مراد از كتاب مبين و امام مبين و أمّ‌الكتاب،علي(ع) است؛ يعني در اصل، همه ائمّه(ع) هستند.

وقتي كه مي‌گوييم علي(ع)، از باب مصداق است. ...

چهارده معصوم(ع) از نظر فضائل، هيچ تفاوتي با هم ندارند...

و در روايات هم فراوان از پيامبر اكرم(ص) و ائمّة طاهرين(ع) مي‌خوانيم: «اولنا محمّد(ص)، اوسطنا محمّد(ص)، آخرنا محمّد(ص).»

با خود تکرار می‌کنم... «اوّلنا محمّد(ص)، اوسطنا محمّد(ص)، آخرنا محمّد(ص)...

صفحهٔ ۶۰