حجّت الاسلام موسوی زنجانی
1. در آثار خودتان حضرت خليل الرّحمان را مؤسّس اسلام معرفي كرده‌اید. مبناي اين سخن و پاية استدلال شما چيست؟
آیة 124 سورة بقره، آیة 4 سورة ممتحنه، آیة 6 همان سوره و آیة 125 سورة نساء، آیة 123 سورة نحل، آیات 68 و 95 سورة آل عمران، آیة 130 سورة بقره، کذا آیة 135 سورة بقره، مخصوصا آیة 161 سورة انعام و به ویژه آیة 78 سورة حج. در این آیات، ابراهیم امام و اسوه و متبوع معرفی شده و در سورة شعرا آیة 84 صاحب لسان صدق برای امّت آخرالزّمان معرفی شد. از مجموع این آیات و نیز آیات دالّ بر بنای بیت و دعا برای بعثت رسول خدا استفاده می‌شود که مؤسّس بیت و بعثت رسول خدا و لسان صدق جهانی و اذان برای حج، محصول بعثت ابراهیم(ع) است.
2. از شاخة بني اسرائيل، از فرزندان حضرت اسحاق(ع)، به عنوان انبيا دين قبيله‌اي و خاص ياد كرده‌اید كه مأموريت هدايت عمومي و جهاني نداشته‌اند. آيا اين سخن نفي مقام اوالعزم بودن و صاحب شريعت بودن
حضرت موسي(ع) نيست.
اولاً عزم بر جهانی بودن دلالت ندارد؛ ثانیاً «تورات»، «انجیل» و «قرآن» آنها را مخصوص بنی‌اسرائیل می‌داند؛ ثالثاً دعوت جهانی و آیة جهانی نداشته‌اند؛ رابعاً خاندان رسول خدا(ص) تابع آنها نشدند؛ خامساً ده‌ها روایت بر اين دلالت دارند كه فقط رسول اسلام(ص) رسول خاتم و جهانی است؛ سادساً «آیة 28 سبأ» دلالت دارد به اینكه اسلام است که فقط جهانی است و سابعاً آن هفت روایت دالّ بر جهانی بودن رسالت انبیای اولوالعزم، هم ضعیفند و هم خلاف صراحت قرآن و انجیل و توراتند.
3. آيا دين حنيف حضرت ابراهيم(ع) كه تا عصر حضرت نبّي اكرم(ص) تداوم داشته، خارج از جريان كلّي نبوّت و هدايت انبياي عظام بوده و ساير مردم و پيروان دين حنيف مكلّف به رفتن به سوي ساير انبيا، مثل حضرت موسي (ع) و حضرت عيسي(ع) نبودند؟
دین ابراهیم(ع) در عصر انبیای بنی اسرائیل صرفاً در قالب حج بوده و این حج بر خود انبیای بنی اسرائیل لازم بوده است؛ ولی برای کلّ امّت بنی اسرائیل واجب نبوده و تداوم دین ابراهیم در قالب حج برای اهل «مکّه» و اطراف آن بوده است؛ امّا چون ملل دیگر از دریافت پیام ابراهیم(ع) عاجز بوده‌اند، موظّف به حج نبوده و مستضعف بوده‌اند و اینکه مشهور شده احکام حنفیت ده تا بوده، ساختگی است. حنفیّت حج است و بس؛ اگرچه برای پذیرندگان حجّت بوده است.
4. آيا تعريف خاصّي از دين حنيف مي‌توان ارائه كرد؟ مشخّصات عمومي اين دين چيست؟
حنیف یعنی خودجوش. جز دین ابراهیم که کمال آن قرآن است، هیچ دینی حنیف نیست؛ چون این فقط ابراهیم بود که قبل از بعثت، ندای توحید و بت شکنی را آغاز کرد و بس. اگر حنیف به معنی پاک است، چرا سایر ادیان مانند دین نوح (ع) و انبیای بنی‌اسرائیل (ع) حنیف نیستند؟!
5. چه تعريفي از دين جهاني و پيامبر جهاني مي‌توان ارائه كرد و مشخّصات عمومي آن چيست؟
1. حضور در مرکز سه قارّه؛ 2. استفاده از قدرت نظامی جهانی؛ 3. استفاده از ابزار تبلیغ جهانی؛ 4. کنترل آبراه‌های جهانی؛ 5. استفاده از آسمان برای استقرار قوای اطّلاعاتی و جهانی؛ 6. دفاع از کلّ زمین در قبال تخریب جهانی؛ 7. لغو اعتبار مرز کشورها و 8. آزادسازی انسان از کار فیزیکی و واگذاری آن به ماشین و مشغول ساختن انسان به امور فکری و عقلی.
6. حضرت خليل الرّحمان، مأمور به زمينه‌سازي براي تأسيس اين دين جهاني و بعثت پيامبر آخرالزّمان از نسل حضرت اسماعيل (ع) بودند. اقدامات ايشان را در اين‌باره بفرماييد.
این پاسخ در پاسخ سؤالات قبل بیان گردید.
7. بني اسرائيل(يهود) براي ايجاد انحراف و شبهه در اين اقدامات و آموزه‌هاي حضرت ابراهيم(ع) چه اقداماتي را صورت داده‌اند؟
1. استبقاء دین بنی‌اسرائیل؛ 2. نفوذ به داخل سران اسلام؛ 3. کودتاهای فرهنگی و نظامی و 4. حصر اقتصادی.
8. تا چه ميزان عملكرد امروز صهيونيسم جهاني را برخاسته و برگرفتة از همين شبهات و انحرافات و اقدامات صورت گرفتة تاريخي، شناسايي مي‌كنيد؟
هشتاد درصد.
9. مشخصّات دين جهاني و حكومت جهاني و خلافت جهاني بني اسماعيل، مشخّصاً در حضور و ظهور حضرت وليّ‌عصر (ع) )رابيان كنيد
این پاسخ در پاسخ پرسش پنجم گفته شد.
10. پايتخت اين حكومت جهاني كجاست؟ و نحوة فراگير شدنش را بفرمائيد.
پايتخت امام(ع) در «کوفه» است و تراکم عبادت‌کنندگان در مکّه، قدرت نظامی در تنگه‌های بزرگ آبی مانند «جبل الطّارق»، «تنگة هرمز»، «کانال پاناما» و «سوئز»، «چین»، «گرجستان» و ... و بالأخره «خراسان»، «قم»، «استانبول»، «تهران» و فراگیر شدنش، معلول استقرار قدرت نظامی در فضا است.