نام علي
هر كجا نام علي برده شود، شور آنجاست
شور آميخته با شعشعة نور آنجاست
نه نيازم به خرابات، نه ديرست و حرم
هر كجا نام علي برده شود، طور آنجاست!
جام‌جم گو، كه بمان در خم خوش خطي‌ها
مستي ناب ازل، شيشه و انگوركجاست
مشك آهوي حرمگاه، به كويش جاري
عطر گيسوي پريشان شدة حور آنجاست
عارف و عامي و زاهد، به تماشا سرگرم
مست از شرم تمنّا، دل مستور آنجاست
دار عشقش، همه را شور انالحق داده‌ست
قاضي و محتسب و گزمه و منصور، آنجاست
يك شب آيينة من هم ز تجلّي پر شد
فاش ديدم كه دل ناظر و منظور آنجاست!
مسجدي بود و علي بود و سحرگاهي ژرف
و دلم مشتعل از شعشعة نور، آنجاست!
پيش رفتم كه سلامش بدهم، پاسخ گفت:
هر كجا، نام علي برده شود، شور آنجاست
سيّد علي اصغر موسوي
صفحهٔ ۶۸