آب حيات
دست دل را مي‌فشارم چون‌كه پابند علي‌ست
من خدا را دوست دارم چون خداوند علي‌ست
پیش ما حرص بهشت و غصة دوزخ یکی‌ست
پرده بردارید این دل آرزومند علي‌ست
گل نمی‌خندد اگر بی بهره باشد از بهار
تا دل من وا شود محتاج لبخند علي‌ست
ناله از نی چون برآید می‌شود از نی جدا
نیست دربند رهایی آنکه در بند علي‌ست
از علی پرسیدم و گفتند: مانند خداست
از خدا پرسیدم و گفتند : مانند علي‌ست
عاشق کوی علی را ترس رسوایی کجاست
بیم ننگش نیست هر کس آبرومند علي‌ست
آب اگر آب حیات‌ست و اگر شطّ فرات
تا ابد، شرمندة لب‌های فرزند علي‌ست
چه خبر بود؟
آسمان پای پیاده به غدیر آمده بود
زودتر از همه با این همه دیر آمده بود
چه خبر بود؟! زمان لحظة حسّاسی بود
عرش با آن عظمت نیز به زیر آمده بود
چه خبر بود؟! که ابلیس به خود می‌لرزید
و خدا خواسته این‌گونه حقیر آمده بود
چه خبر بود؟! که این قافله‌ها در پی هم
از دل کعبه به این دشت کویر آمده بود
چه خبر بود؟! که جبرئیل به خود می‌بالید
پیک مأمور در این امر خطیر آمده بود
چه خبر بود؟! که پیغمبر دردانة حق
باز هم بر در میخانه بشیر آمده بود
روی دستش بگرفت او همة هستی را
جان خود را که چه جانانه وزیر آمده بود
آی! آهسته!! صدایش برسد تا افلاک
ماه و خورشید به تبریک امیر آمده بود