گلستانه

اتّفاق ناممکن

با آن که آفریده‌ شده‌ست آدم از خدا

گاهی به اتّفاق ندارد کم از خدا

ای اتّفاق ممکن نا‌ممکن ای علی

ای جوهر تو، هم ز تو پیدا، هم از خدا

بین تو و خدا، الف الفت و ولاست

علم از تو سربلند شد و عالم از خدا

ماهی شدم در آینة چشمة غدیر

شور تو ریخت در گِل من، یک نم از خدا

در جبر و اختیار، مرا داد اختیار

خاک از ابوتراب گرفتم، دَم از خدا

من قهر می‌فروشم و او مهر می‌خَرد

خوفم ز قهر نیست، که می‌ترسم از خدا

علیرضا قزوه