1. صمیمانه از حجم عوامل محرّک بکاهید و فرهنگ را در اولویّت اوّل تصمیم‌سازی‌های خود قرار دهید؛
2. بسان پدرانی مهربان، خود را در نتایج همة اعمال فرزندانتان در عوالم برزخی و قیامتی شریک بشناسید؛
3. بی‌هیچ مماشات و حرکات نمایشی، امکان ازدواج جوانان این سرزمین را فراهم سازید؛
4. پیشنهاد می‌کنیم، مسکن مهر را به سمت طرح «مسکن زوج‌های جوان در اوّلین سال ازدواج» سوق دهید؛
5. اشتغال مردان جوان را در اولویّت پذیرش همة سازمان‌ها قرار دهید تا مجال ازدواج برایشان فراهم آید؛
6. دختران جوان را در اوّلین سال ازدواج مشمول بیمة بازنشستگی زنان خانه‌دار کنید؛
7. با بومی‌سازی روش جذب دانشجویان، از میزان پراکندگی جوانان (به ویژه دختران) و جدا افتادگی آنان از خانواده‌هایشان بکاهید؛
8. با سرعت و قدرت، شبکه‌های تولید و توزیع آثار مستهجن را شناسایی و آنها را جمع‌آوری کنید. نظارت مستمرّ، شرط بقای تأثیر اقدام‌ها است؛
9. آثار سینمایی و تلویزیونی را به سمت سوژه‌هایی با مضامین اخلاقی اصیل و جوان‌مردانه سوق دهید؛
10. محض رضای خدا، از سنگینی کفّة گفت‌وگوهای سیاسی، اقتصادی به نفع گفت‌وگوهای فرهنگی، اجتماعی بکاهید؛
11. با تجدید نظر در رویکرد کلّی پرشتاب به سوی مدرنیته، قطار حیات فرهنگی و تمدّنی را بر ریل دیگری مستقر کنید؛
12. با جدّی و واقعی دانستن نیاز و رویکرد عمومی نوجوانان و جوانان، به مناسبات جنسی و افزایش احتمال خطرپذیری، مربّیان فرهنگی را برای ارشاد و هدایت نوجوانان و جوانان، مسلّح به علم و دانش ضروری کنید؛
13. از مسیر آموزش‌های مستقیم و غیرمستقیم قبل از ازدواج، زوج‌های جوان را مهیّای پاسخ‌گویی مناسب به مطالبات جنسی یکدیگر کنید؛
14. از فضای بسته خارج شوید و نسل جوان را در جغرافیای مناسبات اجتماعی، صمیمانه و صادقانه به نظاره بنشینید؛
15. برای جلب همراهی عمومی خانواده‌ها، به ویژه جوانان، دیوار اعتماد عمومی را بازسازی کنید و از تخریب بیش از حدّ آن بکاهید. تنها در این‌صورت است که در فراخوانی عمومی، آنان همراهی صمیمانة خود را تقدیم متولّیان امور می‌سازند.