اینترنت، دروغ‌پردازی و روابط عاشقانه

زندرا هاقس

يكی از جذّابيت‏های شبكة جهانی اينترنت، به ويژه برای كاربران پروپاقرص آن، وجود كلوپ‌های گفت‏وگو و چت‏روم‏های ‏اينترنت است؛ امّا اينكه چقدر اين كلوپ‏ها كارآيی مفيد فرهنگی و علمی داشته‏اند، جای بحث و بررسی دارد. مقالة زير باطرح بحث نقش كلوپ‏های یاد شده در ايجاد عشق مجازی و روابط جنسی، به موضوع دروغ‏پردازی و شخصيّت‏سازی‏های ‏تصنّعی و نيز فرجام ناخوشايند اكثريت غالب اين روابط اشاره‌هایی دارد.

با مختصر فشاری بر صفحة كليد و به كارگيری ماوس كامپيوتر، اين [چهره‏های] مجازی متقلّب، بی‏درنگ به شبكة جهانی‏دروغ‏پردازی (اينترنت)وصل می‏شوند. دنيای اينترنت دنيايی است كه يك زن متأهل 47 ساله و صاحب 3 فرزند، به راحتی‏تغيير چهره داده و خود را به عنوان دختری هفده ساله و پرشور و نشاط جا می‏زند. دنيايی كه در آن، يك محصّل اخراجی و بيكار، تغيير چهره داده و خود را صاحب ‏يك شركت آتيه‏دار و روبه‏ترقّی ‏معرفی ‏می‏كند. عرصه‏ای كه ‏يك زندانی (تعجّب نكنيد، دربسياری از زندان‏ها دسترسی ‏به ‏اينترنت امكان‏پذير است) می‏تواند با چهره‏ای مبدّل، تبديل به افسر ويژه‏ای شود كه‏می‏خواهد از دستبرد زدن به حساب بانكی روی خط شما به وسيلة افرادی كه قصد تهديد هم دارند، ممانعت به عمل آورد. دنيايی است كه متجاوزان به عنف و آدم‏ربايان در آن، ولگردی و پَرسه‏زنی کرده و بقية ‏افراد جادّه صاف كن كه خود را شهروندانی قانونمند تصوّر می‏كنند، ساعت‏ها وقت خود را صرف گفت‏وگو در اين فضای‏مجازی می‏كنند، در صورتی كه واقعيّت چيز ديگری است. آنها بر موجی سوار شده‏اند كه به دنبال قربانيان تازه‏ای ‏می‏گردند.

بسياری از زوج‏ها، دوست دخترها، دوست پسرها و نامزدها (زن و مرد) هستند كه از طريق اتاق‏های گفت‏وگو 1 باهم ارتباط برقرار می‏كنند. دسته‏ها و گروه‏هايی به صورت روی خط 2 هستند كه افراد مجرّد در زمان‏های مشخّص به آنها پيام ‏فرستاده و متقابلاً پيام دريافت می‏نمايند... و گاهی اين ارتباط، ساعت‏ها به طول می‏انجامد. آنها هرگز نمی‏توانند خود را از شبكة آشفتة ‏اينترنت رها كنند؛ نمی‏توانند معشوقه‏های جديد كامپيوتری خود را كنار زده يا آنها را مهار كنند، برعكس آنها را برروابط زندگی خود ترجيح می‏دهند.

بسياری از زنانی كه مورد بی‏مهری شوهرانشان قرار گرفته‏اند، معتقدند: زمانی كه از نزديك شاهد روابط شوهران خود با معاون مليح اداره، دوست صميمی دورة دبيرستان شوهرانشان يا آن خانم صاحب سبك در آرايشگاه بودند، هرگز باورنمی‏كردند كه سيستم كامپيوتر شخصی آنها نيز تبديل به رقيبی برای روابط عاشقانه با همسرانشان شده باشد.

فرانكی (اسم مستعار وی است) از اهالی «بوستن» می‏گويد: او (شوهرش) هميشه در خانه می‏ماند و من فكر می‏كردم، دليل‏خاصّی ندارد. ما هر دو در يك خانه زندگی می‏كنيم؛ ولی به ندرت پيش می‏آيد كه فرصتی را با هم در يك اتاق صرف گفت‏وگوكنيم. يك شب از روی اتّفاق فراموش كرده بود صفحة مربوط به كنترل ايميل‏های شخصی خودش را ببندد و من با مراجعه به‏آنها دريافتم كه زن‏های بسياری با او مكاتبه دارند. تمام آنها را پرينت گرفته و جلوی رويش گذاشتم. در حال حاضر، پی‏گيری كار را به وكيلی سپرده‏ايم و تلاشمان بر اين است كه مشكل به زودی مرتفع گردد، ولی اعتماد ميان ما خيلی وقت‏است كه از بين رفته و آن كامپيوتر [كذايی] هم مدّتهاست كه بدون مشتری در گوشه‏ای افتاده است.

كيمبرلی يانگ 3 روان‏شناس پنسيلوانيايی و نويسندة «گرفتاری در اينترنت» می‏گويد: اين‌گونه مردان، زمانی متوجّه می‏شوندكه زن‏هايشان آنها را در فضای مجازی [اينترنت] تعقيب می‏كرده‏اند كه بسيار دير شده است.

دكتر يانگ می‏گويد: در بسياری از موارد، آن چه رخ می‏دهد فقط برقراری رابطه‏ای عاشقانه از نوع صوری و مجازی نيست، يعنی طرفين فقط به تبادل نام اكتفا نمی‏كنند. اين افراد ارتباط عاطفی با دوست اينترنتی خود را عميق‏تر كرده و همين مسئله، جايگزين ابراز محبّت و احساسات، نسبت به همسرانشان در منزل می‏شود و جالب است بدانيد، يكی از شايع‏ترين مواردی كه به من رجوع می‏شود، زنی است كه با مردی از طريق اينترنت آشنا شده و با او ارتباط دارد.

بی‏اطّلاعی از ارتباط عاشقانة الكترونيكی، يك هنر است. هر چه شمّ كامپيوتری بيشتر باشد، انسان (چه مرد و چه زن) متقلّب‏تر شده و مسائل بيشتری را از انظار ديگران مخفی نگاه می‏دارد.

ران ورثی 4، برنامه‏ريز محتوايی سايت بِلَك پِلَنت لاو 5، سايتی كه بيش از دو ميليون آمريكايی سياه‏پوست‏در آن عضويّت دارند، می‏گويد: بخشی از جاذبة اينترنت، نام و شهرت مستعاری است كه افراد مجرّد و متقلّبان متأهل برای‏خود انتخاب می‏كنند تا به واسطة آن، موفّق به برقراری ارتباط شوند. وی همچنين می‏گويد: ما معمولاً رغبتی به عرضه و معرفی سايت به افراد متأهل نداريم، ولی درصد كمی از اعضای ما متأهل هستند. علّت عمدة آن اين است كه آنها مايلند خيلی‏ محتاطانه و پاورچين پاورچين قدم بردارند و اينترنت مناسب‏ترين وسيله است. به وسيلة اينترنت، شما می‏توانيد نحوة معرفی خود را با عكس‏ها، بيوگرافی يا هر چيز ديگری كه دوست داشته باشيد، انتخاب كنيد. از آنجا كه شما از نام كاربری (اسم مستعار) استفاده می‏كنيد نه اسم شخصی خود، بنابراین قادر هستيد با افراد ديگری در ساير ايالت‏ها رابطة عاشقانه برقرارنموده و عشوه‏گری نماييد يا حتّی زندگی دومی برای خودتان تشكيل دهيد.

كسانی كه متقلّبانه خود را جيمز باند معرفی می‏كنند، اغلب به شيوه‏ای باورنكردنی به دام می‏افتند و قاپيده می‏شوند.متقلّبانی وجود دارند كه به قدر كافی زيرك هستند. آنها هويّت‏های چندگانه‏ای در شبكه، برای خود تعريف نموده يا هم‏زمان در چند سرويس اينترنتی معشوقه‏ياب شركت می‏كنند؛ امّا همسر، دوستان يا اعضای خانوادة آنها كه بر امواج [صفحات] اينترنت سوار شده‏اند، با مشاهدة عكس آنها به راحتی دستشان را رو می‏كنند. بعضی از زوج‏های مشكوك نيزهستند كه با نگارش بيوگرافی اينترنتی، سعی در به دام انداختن معشوقه‏های علّاف دارند.

سيمس 6 ـ مؤسّس ارتباط زنده در اتاق‏های گفت‏وگو در منطقة «شيكاگو» ـ معتقد است، گافِ رايجی كه بسياری از اين متقلّبان‏ مرتكب می‏شوند، قرار ملاقات آنها با كسانی است كه معشوقه‏های مجازی را به خوبی می‏شناسند.

او می‏گويد: اين گونه زوج‏ها مدّت‏ها از سايت‏های مخصوص مجرّدها بازديد كرده‏اند، اسامی مستعار مختلفی به كار گرفته ومدّت‏ها با هم ارتباط داشته‏اند. وقتی زمان رودر رو شدن آنها فرا می‏رسد، هر دو متوجّه می‏شوند كه به دنبال فريب يكديگربوده‏اند و بعد از چند ماه شهوترانی و نگاه‏های غرض‏آلود به هم، تصميم می‏گيرند قطع رابطه كنند.

كارشناسان اين نوع ارتباط اينترنتی بر اين باورند كه تمايل زوج‏های [مجازی] برای برقراری ارتباط دائمی، به چند عامل‏برمی‏گردد كه اصلی‏ترين آن، علاقة فرد متقلّب به روشن نگه‌داشتن كورة عشق مجازی الكترونيكی است، آن هم برای هميشه.

دكتر يانگ، روان‏شناس ناحية «پنسيلوانيا» و نيز مدير عامل مركز اعتياد الكترونيكی، دو نوع سناريوی احتمالی را به تصويرمی‏كشد:

سناريوی اوّل: شخص متقلّب [شخصاً] نقش منفی و هدايت‌شدة اين شيطنت‏های اينترنتی را در زندگی‌اش تصديق می‏كند. دخالت‏هايی كه در بسياری از موارد، فرجام كار را به مشاورة حقوقی كشانده است.

سناريوی دوم: زوج ناكام تصميم به كنترل مستقيم و مچ‏گيری از همسرش می‏گيرد. دكتر يانگ چنين توضيح می‏دهد: اين‏همان جايی است كه برخوردهای پرخاشگرايانه شروع می‌شود. او همچنين معتقد است، موارد خاصّی از اين ارتباط‌های ناپايدار، موجب فرو ريختن حرمت‏ها شده و حتّی ممكن است اين ارتباط‌های عاشقانة زندة الكترونيكی، به قتل نيز منجر شود. به اعتقاد وی اينها فجايع غم‏انگيزی است. افرادی هستند كه در پی اين‌گونه روابط، جان باخته‏اند و اين اتّفاق در حالی رخ ‏داده است كه مشغول گفت‏وگوی [عاشقانه] در چت روم 7 بوده‏اند، نه در دنيای واقعی.

بعضی متقلّبان ـ كم و بيش سرافكنده ـ وقتی از پشت صفحة نمايش كامپيوتر بلند می‏شوند و در دنيای واقعی قدم می‏زنند، آيندة خود را تسخير شده می‏يابند و در واقع آنچه را كشته‏اند، درو می‏كنند. ترفند رايجی كه بسياری از اين گفت‏وگوكننده‏های متقلّب برای به دام انداختن معشوقه‏های مجازی خود به كار می‏بندند، پست كردن تصاوير قديمی‏شان‏است. آنها به جای عكس امروزی خود، عكس‏هايی جوان‏تر و بزك كرده‏تر از دوران اوج شادابی و زيبايی خود می‏فرستند. بسياری از اين شخصيّت‏های مجازیِ تحقير شده و بلندپرواز، بعد از اينكه اسير حقّه‏های طرف مقابل شدند، زمانی كه ‏معشوقه‏های زيباروی اينترنتی خود را از نزديك ملاقات می‏كنند، پا به فرار گذاشته و شتابان به سوی خانه‏هايشان ‏می‏گريزند.

باری كوپر 8 مدير ارشد «بِلك وُيسز دات كام» 9 می‏گويد: گرچه در ارتباطات زندة اينترنتی، امكان‏فريب‏كاری وجود دارد ـ همان طور كه در دنيای اطراف ما نيز وجود دارد ـ ، امّا تنها نيرويی كه قادر است فقط با مختصر فشاری‏بر صفحه كليد، متقلّبان را سرجايشان بنشاند، زن‏ها يا مردهای تنهايی هستند كه آمادگی قاطی شدن با اين جماعت را دارند.

كوپر توصيه می‏كند: اگر می‏خواهيد به وسيلة اينترنت مونس و همدمی پيدا كنيد، همان شبكة اينترنت، امكان جست‌وجو وتحقيق

دقيقی را برای شما فراهم كرده است. ابزارها و امكانات بسياری كه به حريم خصوصی اشخاص نيز تجاوز نمی‏كند. شما می‏توانيد آدرس منزل را كنترل كنيد كه درست است يا خير؟ همچنين شمارة تلفن او را چك نموده و ببينيد، آيا با آدرس‏ مورد نظر هم‌خوانی دارد يا خير؟ مدارك و اطّلاعات فراوانی روی شبكه هست كه قابل استفاده می‏باشد. حتّی آدرس پست‏الكترونيكی نيز قابل كنترل و بررسی است. اين كارها بايد پيش از شكل گرفتن دوستی‏ها و پيش رفتن مراحل بعدی انجام‏پذيرد.

امّا در مورد كسانی كه بی‏پروا تصميم دارند با اين خاستگاه نيرنگ‏های ديجيتالی (اينترنت) سروكار داشته باشند، بايد توجّه کنند كه آتش بسیاری از پرونده‏های طلاق، از طريق ارتباط‌های عاشقانة اينترنتی برافروخته شده است.

همچنين بايد بدانند كه امروزه نرم‏افزارهای جديد و ارزان قيمتی در بازار عرضه می‏شود كه به زوجين اين امكان را می‏دهد تادر زمان‏های معيّنی استفاده از صفحه كليد را كنترل نموده، سايت‏های مورد استفادة همسرانشان را دنبال نموده و حتّی ‏نامه‏های عاشقانه‏ای را كه از طريق پست الكترونيكی ارسال شده است، مرور نمايند. متخصّصان كامپيوتر معقتدند كه‏نرم‏افزار تعقيب كننده، بسيار راحت‏تر از آنچه تصوّر می‏شود، نصب شده و به آسانی امكان مچ‏گيری متقلّب را فراهم‏می‏سازد.

سيمز خطر ارتباط از طريق چت 10 را اين‌گونه گوشزد می‏كند: زمانی‌كه به دام بيفتيد، تازه به‌طور دقيق متوجّه می‏شويد كه چند فشار مختصر بر دكمه‏های صفحه كليد چقدر می‏تواند خطر آفرين باشد. متعاقب ارتباط‌های اين چنينی، زندگی با نشاط و تمام سرماية خود را از دست می‏دهيد. روابط عاشقانة اينترنتی به شدّت خطرناك است، چيزی شبيه‏رانندگی در حال مستی يا رقصيدن بر لبة بام يك ساختمان. ممكن است برای چند دقيقه جان سالم به در ببريد؛ امّا وقتی گير بيفتيد، با گذشت زمان، بيشتر در آن فرو می‏رويد.

پی‌نوشت‌ها: